โดยไม่ได้ตั้งใจ、ฉันเปิดปากของฉัน。สิ่งที่ฉันทำถูกเขียนอยู่ที่นั่น。ยาวหน่อยแต่ผมจะบอกว่า:。-"ตัวอย่างเช่น、เมื่อคุณนึกถึงแอปเปิ้ล คุณหมายถึงผลไม้ทรงกลมสีแดง。ความหมายของพจนานุกรมได้รับการกำหนดไว้อย่างมั่นคงแล้ว、ไม่มีรอยแตกร้าว。แต่นักกวี、หลุดพ้นจากพันธนาคำและความหมาย、ค้นหาความหมายที่แตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง。ภาพตัดขวางของแอปเปิลเปรียบเสมือนความลาดชันของหน้าผา...''。เหมือนกำลังดูช่วงเวลาที่เชื่อมต่อหน้าผากับแอปเปิ้ล (ซึ่งนำไปสู่ซีรีส์ Apple ในปัจจุบัน)。
ฉันอ่านมันเมื่อเช้านี้、ในซีรีส์ Asahi Shimbun Digital “AI and Us”、สิ่งที่ Gunji Yukio Pegio พูด (ยังไงก็ตาม)、เป็นเพราะ Pegio ชอบนกเพนกวิน)。แต่、ช่วงเวลาถัดไป、ฉันคิดอย่างอื่น。“เพื่อยกตัวอย่าง、มันง่ายสำหรับทุกคนที่จะเข้าใจ"。มันไม่ใช่ความคิดที่บินได้、ฉันแค่ก้าวไปด้านข้าง、ฉันเดาว่านั่นหมายความว่า。แน่นอน、ฉันคิดว่าฉันก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน、ฉันคิดเกี่ยวกับมันแล้ว และฉันก็คิดเกี่ยวกับมันตอนนี้。
มันยังบอกว่า。“มากกว่าเอไอเอง、ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ต่างคิดว่า AI จะช่วยให้พวกเขาเข้าใจทุกสิ่งในโลกนี้、มันน่ากลัวนะ (ฉันทำให้มันสั้นลงนิดหน่อย)”。นักกายวิภาคศาสตร์ Mengiko Yoro กล่าวว่า ``AI ไม่สามารถเอาชนะกำแพงแห่งความโง่เขลาได้''。อย่าล้อเลียนร่างกายของคุณ、สิ่งนี้เชื่อมโยงกับข้อเท็จจริงที่เขากล่าวว่า。
เมื่อคิดว่าจะวาดอะไร、(ช่วงนี้ผมไม่ได้ทำอะไรมาก) ก่อนอื่นผมไปหยิบสะสมบทกวี、ฉันเริ่มต้นด้วยการเลือกคำที่ดูเหมือนทำให้เกิดภาพ。ฉันไม่คิดว่าฉันสามารถเข้าใจเนื้อหาของบทกวีได้อย่างถ่องแท้、ไอเดียจากคำพูด、ไม่ว่าคุณจะสามารถขยายจินตนาการของคุณได้หรือไม่、มันจำเป็นที่ประสบการณ์ของฉันเองจะทับซ้อนกัน。ตราบใดที่คำและความหมายกลับไปกลับมาผ่าน “ตัวกรองกาย”、รายละเอียดที่มีชีวิตชีวา (ส่วนบุคคล) ปรากฏอยู่ที่นั่น。ส่วนที่ยื่นออกมาเล็ก ๆ ขูดแขนของฉัน - สภาพร่างกายเช่นนี้、เขาสนับสนุนการทำงาน。ความว่างเปล่าของภาพที่สร้างขึ้นโดย AI、ฉันคิดว่านั่นคือสิ่งที่แสดงให้เห็นจากภายในสู่ภายนอก。