เหงื่อออก

"ถนนป่าสีฟ้า" สีน้ำ

เมื่อวาน (20 กรกฎาคม) อยู่ในห้องเย็นทั้งวัน。ถึงบ้านทั้งเช้าและบ่าย。ใช้เวลาสองสามชั่วโมงในระหว่างการเดินทาง、ใช้เครื่องทำความเย็นเมื่อเดินทางในรถของคุณ。ไม่มีเหงื่อ、ในแง่นั้นก็รู้สึกดีอย่างแน่นอน、ฉันรู้สึกเจ็บคอเมื่อเช้านี้。ดูเหมือนเขาจะเป็นหวัดนิดหน่อย。

ผู้สูงอายุไม่ใช้เครื่องปรับอากาศและเป็นลมแดด、บางครั้งฉันได้ยินข่าวเกี่ยวกับคนถูกพาตัวไป。ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นเหตุผลเดียวกันกับคนเหล่านั้นหรือเปล่า、ฉันไม่ชอบแอร์เหมือนกัน、เป็นคนที่ไม่ค่อยอยากใช้มันเท่าไหร่。ฉันรู้สึกดีแต่ก็ไม่สบายใจเลย、ความรู้สึกของ。

แม้แต่ในค่ำคืนเขตร้อน、ฉันไม่เคยนอนเปิดแอร์เลยทั้งคืน、เพื่อนและคนรู้จักของฉันรู้สึกประหลาดใจเมื่อฉันพูดอย่างนั้น。คูลเลอร์ใหม่ล่าสุด、ถึงแม้จะปล่อยทิ้งไว้ทั้งคืนก็อาจทำให้เจ็บคอได้、ร่างกายของฉันไม่เคยเย็นชา、นี่ไม่ใช่คูลเลอร์ที่เก่ามากเหรอ? สุดท้ายก็มีแต่คนหัวเราะเยาะ (ถึงจะจริงก็ตาม)、แม้ว่าคุณจะติดตั้งล่าสุดก็ตาม、อาจจะเหมือนเมื่อก่อนก็ได้、คุณต้องนอนเหงื่อออก。

นับตั้งแต่ฉันยังเป็นเด็ก、แม้ในฤดูร้อน ฉันก็หลีกเลี่ยงอาหารเย็นให้มากที่สุด。ฉันเป็นคนเดียวในครอบครัวของฉัน。ไอศกรีม ฯลฯ、แน่นอนว่ารสชาติอร่อยแต่、คุณกินสองสามชิ้นต่อปีแม้ว่าวันที่อากาศร้อนหรือไม่?。ค่อนข้าง、การรับประทานอาหารและดื่มอาหารร้อน เช่น น้ำร้อน หรือบะหมี่อุด้ง แม้ว่าคุณจะมีเหงื่อออกมากก็ตาม。ฉันก็ไม่ค่อยดื่มน้ำเย็นเหมือนกัน、แปลกที่ฉันสามารถดื่มเบียร์ได้แม้จะหนาวก็ตาม。
เห็นได้ชัดว่าการมีเหงื่อออกเป็นวิธีการรักษาสุขภาพที่ดีของฉัน。สถานที่เช่นภาพนี้、ฉันแน่ใจว่ารู้สึกดีที่ได้เดินในขณะที่มีเหงื่อออก。

วาดถนนป่า

      「林道の橋」 水彩

7年前の下北半島での写真をもとに描いた小中学生の頃は遊びといえば海か山しかなかったから集落からはかなり遠いがこの林道も数十回は通ったはずだ今から考えると子どもの足でよくあの距離を平気で歩いたものだと思う往復10kmはある道の記憶はほとんどないが今も同じ空気を感じることはできる

小学校低学年の頃まではここには森林鉄道がありトロッコを繋いだ蒸気機関車が通っていた数回は弟と運転室に乗せてもらったのも覚えているそれが廃線になり木材を運ぶ自動車道路になり山で仕事をする人々の通勤道になり集落に比較的近いところには田んぼも畑もできた「カイコン(開墾)」という子どもには難しい言葉もよく耳にした(だけでなく中学生になってからは実際に労働力にもなった)
 子どもだけでのヤマメ・イワナ釣りアケビや山ぶどう狩などの野遊びのメインストリートだった

田んぼも畑も原野に戻った炭焼も茸つくりの人も消えていまは営林署関係の車しか通らない道になった子どもだってアケビなど探しに山へ行かなくてももっと美味しいものが季節を問わず家の中にある林道の多くはもう廃道同然で文字の読み取れない案内板が雑草に埋もれて斜めに突っ立っていたりする「クマ出没注意」の看板だけが新しい

この道はその中でも幹線林道で太平洋側から峠を越え陸奥湾側まで続いているらしい車を降り橋の下を流れる川の水音を聞きながらしばらく林道を歩いた「今のうちに描いておかなくちゃ」と思ってから7年も経ってしまった

แมลงปอสีแดง

อะคริลิก "ไฮเดรนเยีย"

ตอนเย็น、ปั่นจักรยานครั้งแรกในรอบไม่กี่วัน。ในช่วงฤดูฝนหรือพายุไต้ฝุ่น、ฉันหยุดเดินไม่กี่วัน。ไป、ฉันรู้สึกได้เพียงว่ามีแมลงปอเพียงไม่กี่ตัวเท่านั้น、มีแมลงปอจำนวนมากที่ฉันคิดว่าฉันรวมตัวเป็นฝูงเมื่อฉันกลับบ้าน。เนื่องจากเป็นสีแดง ฉันคิดว่าอากิอากาเนะน่าจะย้ายไปที่หมู่บ้านแล้ว。ฉันถ่ายรูป、พวกมันมีขนาดเล็กมากในแนวนอน、ฉันหามันไม่เจอแม้จะขยายเข้าไปแล้วก็ตาม。