קאַטעגאָריע: קונסט

איך געצויגן צוויי ווערסיעס ווי אַ טייל פון אַ דעמאָ פּראָדוקציע אין אַ וואַסערפאַרב קלאַס.。דער מאָטיוו איז קאַמאַקוראַ ס נאציאנאלע אוצר "Enkakuji Sanmon"。די אַרויסרופן איז "אַנדערמאַנטל ווירקונג"。אפילו אויב די פּאַפּיר גרייס איז די זעלבע、דעפּענדינג אויף צי איר ציען די כייפעץ גרויס אָדער קליין、אי ך הא ב געקענ ט זע ן אי ן אײ ן בליק , א ז ד י אבריװאציע ם זײנע ן געװע ן אנדער ש װ י אי ך הא ב זי ך פארשטעל ט.③。

① איז נאָענט צו פאַקט、② איז אַ שאַפונג באזירט אויף די געפיל פון דיסטאַנסע。。די פאַקטיש סאַנמאָן טויער איז רעכט ווייַטער צו די שפּיץ פון די שטאָק.、איך קען נישט פאַרטראָגן דעם געפיל פון ווייַטקייט。דער געפיל פון פּלאַץ קענען טוישן אַזוי פיל נאָר דורך טשאַנגינג די פּראָפּאָרציע צו דעם מענטש.。איז די פּראָדוקציע צייט וועגן די זעלבע?、① האט אַ מער דיטיילד דיפּיקשאַן פון די געגנט אונטער די יווז.、עס קען זיין אַ ביסל לאַנג。

איך האב שוין געצויגן א סך בילדער פון דעם סאנמאן.、איך פילן ווי יעדער מאָל איך ציען עס, איך אָנהייבן צו פֿאַרשטיין זייַן שיינקייט ביסלעכווייַז.。איך מוז ווידער גיין、עס אויך מאכט מיר פילן。און (אפילו אין בילדער)、יעדער מאָל איך ציען、מענטשלעך סענסיז זענען אַמייזינג、עס איז אַ נייַע ופדעקונג אַז。כאָטש עס זענען אַזאַ יידל אַרקאַטעקטשער אפילו אין יאַפּאַן,、דינאַמיזאַם פון פלאַם טעפּערייַ פון די דזשאָמאָן צייַט、די דעקאָ-דעקאָ באַראָוק נוסח פון ניקאָ טאָשאָגו שריין? גרינג יקסידז אַרקאַטעקטשער עטק.、עס איז אַ פיל ברייט קייט。יקספּאַנד דיין כערייזאַן צו דער וועלט、עס קען זיין פול מיט אפילו מער אַוטריידזשאַס זאכן.。

וואָס ימפּרעסיז מיר איז、די דאזיקע זאכן זענען קיינמאָל געווען בדעה פֿאַר "שיינקייט".、אַז מיטל。די סאַנמאָן גייט פון ענגאַקודזשי המקדש איז דערווייַל דעזיגנייטיד ווי אַ "נאציאנאלע אוצר."、די מענטשן וואס זענען געווען ינוואַלווד אין דעם קאַנסטראַקשאַן אין דער צייַט、דעם סאַנמאָן טויער וואָס מיר איצט בויען、איך מיין אז זיי האבן עס נישט געבויט מיט דער כוונה אז עס זאל ווערן א נאציאנאלע אוצר אין דער צוקונפט.。פונדעסטוועגן、דורכאויס דעם פּראָצעס, איך פּעלץ אַז `` דאָס אָרט קוקט בעסער אַזוי.、שנייַדן די בוים ראַשאַנאַלי לויט דיין סענסיביליטי.、איך מוזן האָבן געווען שנייַדן עס.。אַז ס אַלע עס איז צו עס.、אַז ס אַמייזינג。
"שיינקייט"、איך בין זיכער אַז ס וואָס עס איז.。און、דאָס איז "באַשליסן"、איך אויך טראַכטן。לאָמיר מאַכן "שיינקייט"、דערצו, מאָדערן מענטשן זענען מסתּמא צו זאָגן, "איך ווילן צו ימפּאָנירן איר," וואָס איז פאַרשטיייק.、עס איז אַ שיעור צו זיין פּרעסומפּטואָוס.、איך טראַכטן אַזוי.。א、אויך、איך גאַט אַוועק שפּור、אנטשולדיגט (>_<)。

11月20日（水）東京渋谷区、表参道ヒルズでの「藤澤伸介展」を拝見してきました。場所は東京の目抜き通りの一つ、表参道。再開発で作られた表参道ヒルズの一角に、日本の近代建築の出発点のひとつ、「同潤会アパート」の外観（一部）が建築遺産として保存的に残されています。そこの小さな画廊スペースに　“森を持ち込もう” としているのを感じました（以下 “Takashi” の独善的感想です）。

いいDMですね。ご案内を頂いたとき、この一枚で作家が何を伝えたいかが解るような気がしました。そして会場に貼られた一枚の手書きのメッセージ。独自の暖かみのある文字を含め、全身で表現する姿に感動します。この会場を選んだこと自体がすでに彼の表現であって、決して偶然ではありません。

冒頭、“森を持ち込もうと・・” はわたしの語彙不足ですね。森の自然や大きさ、深さを、もし作者の手で “持ってくる” の意味に感じさせてしまったなら、それは藤澤さんの真意とは真逆の感覚かもしれません。
　彼の表現したいのは“『森』への畏怖と憧憬” 。「尊敬」に近いとさえ言っていいかも知れません。海の泡、淡いみどりの葉のように生まれ、枯葉のかけらのように消えていく無数のいのちの端々、そこに束の間現れる断片的な夢の言葉、言葉を持たない生き物たちの、蠢き（うごめき）やわずかな振動だけで伝わる、微かで必死なコンタクト。それらが見せる、笑いとも泣き顔とも言い得ぬ、こわばった小さな貌（かお）たち。そうした森の奇跡の粒々を、藤澤さんは土や木や針金、カッターナイフなどを使って、必死に拾い集めてきたように感じます。

「龍の棲む森」は、藤澤さんのイマジネーションですが、そこに彼は君臨してはいません。主はもちろん「龍」。藤沢さんはそこでは一介の工人（作る人）であり、むしろその「門番」に甘んじているかのようです。森への入り口は一つではありません。奥もどこまで深いのか、門番でさえ知ることはできません。なかではいつの間にか他の森にも繋がります。いつでも、だれでも、どこからでもどうぞ、と藤澤さんが誘っていますよ。龍の棲む森へどうぞ、און。

וועניו：ギャラリー同潤会
　　　渋谷区神宮前4-12-10 表参道ヒルズ同潤館2階（東京メトロ表参道駅A2 より徒歩2分）　
　　　https://www.gallery-dojunkai.com
会期：2024年11月20日（水）～25日（月）。11:00~19:00（最終日は17:00צו)。
　急いでください。

ここ1年ほどスケッチばかりで過ごしてきた。たまには本画を描かないといけないと思いつつ。

サイズの大きな絵を描くと、発想が違ってくる。それは半分は脳の方から来るものだが、半分は身体の方からも来る。サイズが大きいと、筆のサイズが違う。一本の線の長さが違う。そこにかける腕の力が違う。その腕を動かす身体全体の姿勢や動きが違う。そしてそれを見る。―それが発想そのものに関わってくる。