קאַטעגאָריע: 生活

今年のスポーツの話題といえば、半分以上は「ラグビー」に手が挙がるだろう。珍しく私も試合結果をパソコンで検索するほど引き込まれた。ラグビー人気はW杯が終わった今も続いているらしく、それが日本のスポーツの、じわっと前近代的な風土を吹き払ってくれたらいいと思う。

時事的な話題に迎合したと思われるかも知れないが、その話題を自分の絵に「織り込んで」みた。ラグビーで「no.8」と言えば独特の個性的ポジションであり、フィールドに立つ15人のポジション（役割）のうち、番号そのものがポジション名になっているのは、このno.8（エイト）だけ。「8」はその意味で描き入れた。

にわか勉強だが、ラグビー は15人のうち8人がフォワード（スクラムを組む）、残り7人がバックス（攻撃中心）になる。4人、3人、1人と3段に組むスクラムの最後尾にいて、フォワード全体をコントロールする役目。人間で言えば中枢神経がno.8、スクラム・ハーフ（no.9＝SH）、スタンド・オフ（no.10=SO）の3人で、攻撃陣の「脳」がSOならばその下部神経を束ねながら、同時に試合で起こりうるあらゆることを想定し、体を張って単独にでもそれを切り開く能力を要求される難しいポジション、それがno.8だ（とどの本にも書いてある）。今回のW杯日本代表で言えば姫野・アマナキがそのポジション。

אָבער、それを知ったからno.8にしたわけではないし、その役割の何かを象徴させようと思ったわけでもない。番号そのものがポジションになっていることが唯一の理由。余談だが私の高校もラグビー が盛んで（決して強くはなかったが）、クラス対抗のラグビー 大会があり、私もラグビー 部の簡単な指導を受けてそれに出場したことがある。それ以上の経験はないが、結構面白く感じ、それ以来（薄いままだが）興味を持ち続けてきた。あの時、自分のポジションはどこだったか思い出せないが、とにかくスクラムにはいた。一番脚が早かったが、なぜかウイング（WTB）にはならなかった。

昨日はクリスマスだった。さらにその前日のイブの夜、子どもが大学から帰ってきたのが11時に近かったので、その前に仕方なく夕ご飯を二人で食べてしまった。料理下手の妻にしては、あれこれ工夫して作ったクリスマスのご馳走の方には手をつけず、テーブルに冷えたままにして妻は疲れて寝てしまった。

私は車で駅まで迎えに行く。帰宅後子どもはゴソゴソとどこからかカップラーメンとスナックを引っ張り出してきて、それだけを食べ、せっかく作ったものには手をつけないまま、彼もまた疲れてその場に寝てしまう。私は彼が起きるまで（あるいは彼を無理やり起こすまで）アトリエで絵を描くか、しばらくパソコンで作業する。若い人のいる家庭では珍しくない情景に違いない。

צי קינדער הייַנט שפּילן קוויטל אָדער באַהאַלטן-און-זוכן?。איך האב נישט געקוקט אויף דעם באזונדער.、די שייכות צווישן אַזאַ קינדער、א זיכער און אומבאַקאַנט אָרט (פון אַ דערוואַקסן ס פונט פון מיינונג, עס איז נישט זייער פרייַנדלעך)、מיסטעריעז גענוג פֿאַר קינדער) קען האָבן פאַרשווונדן.、מאַכן אַ ווילד פאַנטאַזיע。

יעדער טאָג פון מיין קינדשאַפט、יעדן טאג האט מען אזוי געשפילט.。ע ס זײנע ן אוי ך געװע ן פי ל קינדער、ע ס אי ז געװע ן פי ל לײדיק ע ערד、ע ס זײנע ן געװע ן כמע ט אומא ל זיכער ע או ן אומבאקאנט ע באהעלטענישן .。איך געפרואווט באַהאַלטן אין די גראָז, אָבער、ווען איך געקוקט אַרום, איך איז געווען סאַפּרייזד צו זען פלאַטערל פּופּאַעס איבער דעם אָרט.、מײ ן ברודער איז אײנגעשלאפן געװארן אין א באהעלטעניש.、איך געדענק אויך װי ער איז קײנמאל נישט ארויסגעקומען און געמאכט א גרויםן רעש.。

עס איז נישט באַהאַלטן און זוכן、צװײ מאל האבן זײ ארויסגעשיקט זוך־פארטײען מיך זוכן.。אַמאָל, מיסטאָמע אין די ווינטער פון מיין צווייט יאָר פון יינגער שולע.。בשעת באַשטעטיקן אַ קיניגל טראַפּ、ווען איך בין געגאנגען צו אַ באַרג ווייט אַוועק ווו עס איז געווען אַ ראַנטש.。שטייענדיק לעבן די שפּיץ מיט אַ גרויס מיינונג、אי ך הא ב דערזע ן שנײ־װאלק ן װאקס ן אי ן דע ר װײטנס , או ן זי ך דערנענטער ט צ ו אונדז .。איך האב נישט געהאט קיין זייגער אדער עפעס、איך מיין אז עס איז שוין געווען איבער 3 נאכמיטאג.。

מייַן אינסטינקט איז געווען אַז עס איז געגאנגען צו שניי, אַזוי איך מיד סקיינג אַראָפּ די שיפּוע.、איך האָב זיך גלײך געמאַכט אַהײם.。איך האב א מאמענט באדויערט אז איך בין געקומען צו װײט, אבער、עס איז קיין צייט צו זיין פויל。

פֿון שטוב אַהין、אפילו אין זומער, עס יוזשאַוואַלי נעמט מער ווי 3 שעה צו גיין.。אויפן וועג אַראָפּ、כאטש איך טראג סקיס、עס איז נישט לאנג געווען ביז די שניי וואלקנס האבן מיך געכאפט.。עס האָט אָנגעהויבן שנייען איידער מיר זענען געווען האַלב、ם׳האט דערפאר אנגעהויבן װערן פינסטער.。ביסלעכווייַז עס איז געווארן אַ זאַווערוכע、יווענטשאַוואַלי, איך אנגעהויבן צו פאַרלירן שפּור פון ווו איך געגאנגען און ווי איך געגאנגען.。

ס׳װערט דא ארום פינצטערער、דער שניי-שטורעם הייבט אן צו ווערן שטארקער、איך איז געווען שיין באַזאָרגט。דע ר מאמענט , װע ן דע ר זאװער ם אי ז געלאפ ן פו ן אטעם、איך קען זען (אָדער אַזוי איך געדאַנק) די ליכט פון אַ קוועקזילבער לאָמפּ אין דער ווייַטקייט.。זינט איך האָב אָנגעהויבן נאָכגיין דעם זיכערן וועג אַהיים、איך באגעגנט ליכט, אַ זוכן מאַנשאַפֿט קאַמישאַנד דורך מיין באַזאָרגט עלטערן.。איך בין געקומען היים אַרום 8:00 בשעת זיי זענען סקאָולדיד.。די זאַווערוכע איז געווען וועגן צו האַלטן, אָבער、עס איז שוין געווען האַלבנאַכט אַרום מיין הויז, וואָס איז געווען ווייט אַוועק פון דאָרף.。מײַן טאַטע האָט נאָר געזאָגט, "אייל זיך און עסן!"。איך האָב צום ערשטן מאָל אײַנגעזען, אַז איך האָב אויפֿן וועג פֿאַרלוירן מײַן ברילן און די וואָלענע קאָפּ היטל.。