เทศกาลฤดูร้อนสิ้นสุดลง

สุดท้ายของเทศกาล、15 นาทีก่อนส่งลอยน้ำ

เทศกาลฤดูร้อนในเมืองของฉัน (เมือง) คือเมื่อวานวันอาทิตย์、สิ้นสุดเวลา 22.00 น。มีศาลเจ้าอยู่ฝั่งตรงข้ามถนนจากบ้านของฉัน、ทุกเย็น、มีการฝึกเป่าขลุ่ยและตีกลองโอฮายาชิที่นั่น。รู้สึกมีเสียงดังเมื่อย้ายเข้า、กว่าจะรู้ตัวฉันก็ชินกับมันแล้ว、ฉันได้ยินแต่ฉันไม่ฟังมัน、ดูเหมือนว่าฉันจะสามารถใช้หูของฉันได้ด้วยวิธีนี้。มันจะเป็นกำลังใจให้คุณเมื่อคุณรู้สึกแย่、ฉันไม่รู้สึกแย่。

เมื่อตอนที่ฉันเป็นนักเรียน、แม้แต่เทศกาลซันจะอันโด่งดังในโตเกียวก็ยังสูญเสียผู้ถือไป、เมื่อฉันจำได้ว่าเทศกาลนี้แทบจะไม่ได้จัดขึ้น、แม้ว่าจะไม่ใหญ่โตเท่ากับความเจริญรุ่งเรืองของเทศกาลท้องถิ่นก็ตาม、มีความรู้สึกถูกแยกจากกันตลอดชีวิต。หลังโคโรนาไวรัส (แม้จะดูเหมือนโคโรนาไวรัสยังคงอยู่ก็ตาม)、สถาบันการแพทย์เองก็ถูกมองว่าเป็นเด็กหมาป่า)、คุณรู้สึกแบบนั้นมากขึ้นหรือเปล่า?。

ประชากรของญี่ปุ่นลดลงทุกปี、ยิ่งภูมิภาคกว้างขึ้นเท่าใด ดูเหมือนว่าช่วงจะกว้างขึ้นเท่านั้น。ไม่ว่าจะจัดงานเทศกาลอะไรก็ตาม、นอกจากนี้ยังอาจเป็นบารอมิเตอร์ว่าเทศบาลจะอยู่รอดได้หรือไม่。ตามข้อมูลสาธารณะ จำนวนประชากรในเมืองของเราลดลงทีละน้อย、รู้สึกว่าจำนวนชาวต่างชาติค่อย ๆ เพิ่มขึ้นแทน。อื่น ๆ อีกมากมาย、กลายเป็นเมืองที่ผู้คนจากหลากหลายประเทศสามารถอยู่อาศัยได้ง่าย、ฉันคิดว่าการพัฒนาความเป็นสากลจากท้องถิ่นคงจะดี、เมื่อพิจารณาถึงลักษณะปิดของพื้นที่แล้วแทบไม่มีความหวัง。
เทศกาลสร้างความสัมพันธ์ในท้องถิ่น。พื้นที่ที่มีความอบอุ่น、ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้สามารถเกิดขึ้นได้จากการแลกเปลี่ยนมากมาย。ในทางกลับกัน、ความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นมีแนวโน้มที่จะมีความพิเศษเฉพาะตัวที่แข็งแกร่งในเวลาเดียวกัน。องค์กรที่คล้ายกับความรู้สึกอาณาเขตของสัตว์ป่า、มันเหมือนกับความรู้สึกเป็นเจ้าของหรือเปล่า?。นั่นคือ、ก่อนที่คุณจะรู้ตัว มันก็กลายเป็นสิ่งแปลกประหลาดไปเสียก่อน、เรายังเห็นมันในช่วงเริ่มต้นของสงครามยูเครนด้วย。

สิ่งที่สำคัญคือ、ไม่มีอะไรนอกจาก “คน”。。คุณไม่สามารถจัดงานเทศกาลคนเดียวได้、แม้ว่าคุณจะทำได้ แต่มันก็ไม่สนุกถ้าคุณอยู่คนเดียว。บางคนก็ดึงทุ่น、บางคนก็แค่มอง、ฉันสนุกกับการแบ่งปันสิ่งดี ๆ ที่ฉันไม่สามารถทำคนเดียวได้。งาน Osaka Expo ที่จะจัดขึ้นในปีหน้าก็คือ、ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยเป็นที่นิยมทั้งในและต่างประเทศ。แค่จินตนาการของฉัน、ผู้จัดอาจเห็นเพียงประมาณการเท่านั้น。ในสังคมที่มองแต่ละคนเป็นเพียง ``จำนวนคน''、ฉันมองไม่เห็นอนาคต。ฉันรู้สึกว่างานเอ็กซ์โปจะเป็นงานที่พิสูจน์ได้ว่า。