นกคีรีบูนที่ลืมร้องเพลง

“นักศึกษาหญิง” 2025.02.17 สีน้ำ F10

มีเพลงกล่อมเด็กเก่าเรียกว่า。ฉันแน่ใจว่ามีคนจำได้。- นกคีรีบูนที่ลืมเพลงจะถูกโยนทิ้งไปบนภูเขาด้านหลังหรือไม่?、หรือฉันจะถูกฟาดด้วยแส้วิลโลว์?。-ไม่ นั่นจะไม่เกิดขึ้น。

เรืองาช้างพร้อมพายเงิน。ฉันหมายถึงพาย。คนสมัยนี้เข้าใจไหม? ) ให้、ถ้าฉันลอยอยู่ในทะเลแสงจันทร์、ว่ากันว่านกคีรีบูนจำเพลงที่ถูกลืม (เนื้อเพลง):ยาโซ ไซโจ)。ขออภัย ปัจจุบันห้ามขายและซื้องาช้างเนื่องจากกฎระเบียบของ WWWF。นอกจากนี้ ไม้พายสีเงินก็หนักเกินกว่าที่นกคีรีบูนจะพายได้、ฉันขอโทษที่ทำลายความโรแมนติกของเนื้อเพลงด้วยการพูดแบบนั้น。ยิ่งไปกว่านั้น ฉันหยุดพูดถึงการสูญเสียความจำและยารักษาสมองไม่ได้อีกต่อไป。

เรืองาช้างและพายเงิน、แม้ว่าคุณจะไม่ได้เตรียมการราคาแพงขนาดนั้น、เปิดประตูกรงนก、ถ้าเพียงแต่คุณจะปล่อยฉันเป็นอิสระ、ฉันแน่ใจว่านกคีรีบูนจะจำเพลงนี้ได้、ฉันคิดแบบเดียวกันเมื่อฉันยังเป็นเด็ก。
สิ่งที่ฉันไม่สามารถลืมได้ก็คือ、เกี่ยวกับนกคีรีบูนที่พ่อฉันชอบ。แมวที่ฉันรัก、เช้าฉันขุดกรงเล็บเข้าไปในนกคีรีบูนที่ไม่สามารถหนีออกจากกรงได้。พ่อของฉันไม่เคยดุฉันหรือแมวเลย、ฉันไม่เคยมีสัตว์เลี้ยงอีกเลยหลังจากนั้น。ฉันเป็นนักเรียนชั้นประถมศึกษา、ฉันคงต้องเฝ้าดูพ่อของฉันดูแลนกคีรีบูนอย่างเงียบๆ、ฉันจำไม่ค่อยดีนัก。

(ขายได้) ช่างทาสีที่ไม่ทาสี、เมื่อฉันคิดถึงตัวเองที่หยาบคาย、จู่ๆฉันก็นึกถึงฉากนี้ขึ้นมา。นกคีรีบูนที่ลืมร้องเพลง และจิตรกรที่ไม่วาดภาพ。- เราจะโยนมันลงบนภูเขาข้างหลังคุณไหม?。ไม่ ไม่ นั่นจะไม่เกิดขึ้น。อย่างน้อยก็มาเติมเต็มกัน、เหมือนที่พ่อของฉันทำ。ไม่ นี่คือโลกที่แม้แต่เรื่องนั้นจะไม่เกิดขึ้นจริงเหรอ?。

ストレス中毒

今朝上の動画を公開しました一昨日のブログに載せたものの制作過程です紙の白を除く3つの明暗の使いかたを提案したものですが最も重要なのは手前人物と紙の白さそれぞれの意味を中間の明度が示します

今回はとても急いで編集しましたいろいろ雑事?や身体的なことも含む様々なトラブルも重なって土日は早朝から深夜まで必死の?編集作業寝るころには画面の文字が顔をモニターにくっつけないと見えないほど目がショボショボそんなだからエラーもするしそれが引き金になってパソコンも混乱するかえって時間かかるの悪循環

今朝は数日ぶりに落ち着いて起きられた良かった~(睡眠時間は少ないけどストレスが減ったぶん)起床後の(ちょびっと)筋トレもできたし夕方にはウオーキングもしようかななんて前向きに考えられるストレスが身体を蝕むのを直に感じますが反面それがないと生きている感じがしないかもしれませんストレス中毒ですねいかん次の用事が待っているじゃあねー

「カフェテリアにて」

「カフェテリアにて」 水彩スケッチ(YouTube用に制作)

YouTube用に水彩スケッチを制作するそれはそのまま作品になることもあれば苦い失敗の修練になることもある。แค่、どれも「自分でなければできない」というオリジナリティはないその意味ではどれも単なる制作ということになるのかもしれない

同じように描いても出来不出来というのがあるケーキ屋さんとかラーメン屋さんが一個ごとお客さんごとに出来不出来味の違いがあっては商売が成り立たない。100個作っても、500個作っても見た目も味も見分けがつかないようでなければならないそれが職人というもの

絵画などは逆に100枚描いてもどれも同じモチーフ構図テイストも同じでは問題だろう(もしそういうことができたらそれはそれで凄いとは思うが)。1点1点違うことが前提ではあるがそれが「出来不出来」の違いであるなら問題だ職人的な修練、100個同じレベルのものを作る能力は必要かも知れない。อือ、むしろ逆なんだろうか