หมวดหมู่: เฉลียง

17ตัวละครเป็น、เมื่อเร็ว ๆ นี้ผมรู้สึกว่ามันเป็นยังคับแคบ。ในฐานะที่เป็น (นอกจากนี้ยังมีไฮกุของปอกเปลือก แต่) ความเข้าใจพื้นฐานของไฮกุ、มันควรที่จะใส่ในคำฤดูกาลหนึ่งในไฮกุ。จังหวะพื้นฐานคือห้า、เจ็ด、5。ดังกล่าวข้างต้นนี้ (Kami)、ใน (นาคา)、ถ้าจะเรียกว่าต่ำ (Simo)、หลายคนมี Kigo จะสูงหรือต่ำกว่า、กินได้สูงสุด 5 ตัวละครในการผูก。

แต่ส่วนที่เหลือ 12 ตัวอักษร、มีข้อ จำกัด ในจังหวะที่มี、มาบีบคำที่สามารถนำมาใช้。ดังนั้น Ruiso、จะมีขนาดใหญ่ Luik。แทนที่จะ、มาบังคับให้ทำ

แต่、กว่าจำนวนของสีในการวาดภาพที่、จำนวนคำที่มักจะ。เพื่อที่จะไม่ให้จินตนาการของการวาดภาพที่มีจำนวน จำกัด ของสีจะหมด、โดยเช่นไฮกุยังเป็นหนึ่งในคำว่าตัวละครตัวหนึ่งของการเลือกและการจัดเรียง、ข้อมูลที่ส่งเปลี่ยนแปลงที่ลึกซึ้งมากยิ่ง (ดูเหมือน)。เขียนนี้、มันเสียงเหมือนมีเพียงเพลิดเพลินกับศิลปะ、ไม่ได้จริงๆ。

ใน、ทำไฮกุคือความสนุกจริงๆ、เมื่อถามว่า、ผมไม่ทราบว่าดีขึ้นมาก。ตั้งแต่การผลิตนอกจากนี้ยังมีวิธีการของตัวเองของความปวดร้าว、แต่ดูเหมือนว่ามันดูดีแม้จะเลิก、ไม่กล้าแม้กระทั่งหยุด。ส่วนใหญ่มีแนวโน้ม、มีบางความพึงพอใจของตัวเองเป็นหนึ่ง、มันอาจจะมีการพูดในที่เพียงพอของสนุกจริง。

なんだかイラついている。何かハッキリした不満というより、あらゆることに清々しい明朗さがない、という感じ。今頃の天候などをさす俳句の季語に「晴明」というのがある。晴れやかさと爽やかさが混じったような気分・天候のことだが、どうもそれとは逆とまでは言わないが、「不または非・晴明」という気分なのである。

「感謝」という言葉が、急激に嫌な言葉になってきた。冬季オリンピック、パラリンピックが先頃行われた。昨日から春の選抜高校野球も始まった。ここでも「感謝」「感謝」の嵐。この言葉を口にしないとすかさずどこからかクレームがつく。曰く「あなたの今日あるのはあなた自身だけの力ではない。周囲の力添えがあってのこと。その感謝の気持を持たない人は大人ではない」。

นั่นเป็นเหตุผล、実際に大人ではない小学生、はては幼稚園児まで「皆さんのお陰でーちゅ」と「練習」させられる。そのようなクレームからの過剰回避である。

ごく普通のことをしたのに、「思いがけなく」ありがとうと言われるときの「晴明さ」と、それは似て非なるものだ。「感謝」の言葉は求めるものではなく、自発的なものであるはずだ。それが単なる「形式」になり、形式でよいとするそのような神経のあり様が、どうやらイライラの中身のような気がしてきた。