มีสุภาษิตที่เรียกว่า "คนจากบ้าน 〇〇"。ในชิโมคิตะไม่ใช่บ้าน、กลายเป็นง。
ใน 〇〇、บางทีก็รวมชื่อร้านด้วย、อาจเป็นชื่อของหัวหน้าครัวเรือน (ในอดีตคือหัวหน้าครัวเรือน) หรือภรรยาของเขาก็ได้、ถ้าลูกอยู่ด้วยกันก็มักจะเป็นชื่อของลูก。วิธีพูดว่า "ทาโร่จังจิ"、เหมือนกันที่ชิโมคิตะ。แค่、บางครั้งก็ใช้ข้ามรุ่นด้วยซ้ำ、มันแปลกนิดหน่อย。มายูมิเอะ=ฉันรู้จักมายูมิเป็นอย่างดี、“มายูมิ” คือใคร?、ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน、น่าทึ่งมากที่ยังคงถูกเรียกเช่นนั้นเมื่อ 50 กว่าปีที่แล้ว。เกือบ、กลายเป็นชื่อร้านไปแล้ว。
เรียกบ้านด้วยชื่อของใครบางคน、เพราะมีหลายครอบครัวที่มีนามสกุลเดียวกัน。ในหมู่บ้านที่ผมเกิด (ประมาณ 150 ครัวเรือน)、เกือบครึ่งหนึ่งเป็นไอไนและซากาโมโตะ。ในหมู่บ้านใกล้เคียง (ประมาณ 400 ครัวเรือน) 40% เป็นอิเซดะ、ฮิกาชิดะประมาณ 30%。ในกรณีนี้ คุณไม่สามารถแยกพวกเขาด้วยนามสกุลได้、จำเป็นต้องเรียกใครสักคนด้วยชื่อของพวกเขาเกิดขึ้น。
ถ้าเป็นบ้านของทาคิจิ、ทาคิชิโนะอิเอะ→ทากิเจะ、วิภาษวิธี。เพราะพ่อของแม่ฉันคือโชโกโระ ไออุจิ、ครอบครัวนี้มีชื่อว่าโชโกโรโนเอะ → โชโกโรอิเอะ → โชโกเระ。แม่ของฉันถูกเรียกว่า "ลูกสาวคนโตของ Jogole"、ไม่มีใครในครอบครัวของฉันเรียกชื่อจริงของฉัน。Chogore เป็นชาวประมงท้องถิ่นที่เก่งที่สุด、แม่ของฉันภูมิใจมากที่ได้เป็นสมาชิกของกลุ่มโชโกเร。
ตระกูล、ญาติเรียกว่ามากิ、คนที่มีบุคลิกและงานอดิเรกคล้ายกันจะเรียกว่ามากิ、ฉันไม่ได้ทำงานบ้านโดยตรง แต่、เห็นได้ชัดว่าเขาดูเหมือนมีจิตวิญญาณของชาวประมงอยู่บ้าง、มันคือ "มากิแห่งโชโกเระ"、แม่ของฉันก็ดูเหมือนจะมีความสุขเล็กน้อยเช่นกัน。
