การเป็นกวีบางครั้งเป็นเรื่องดี、ฉันคิด。สิ่งที่เคลื่อนไหวในโลก、มันเร็วเกินไปนิดหน่อย。รอบตัวฉัน、ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเหมือนมันหมุนเป็นวงกลมเหมือนไฟวิ่งที่พัง。คุณหลับตาหรือเปล่า、หรือเพียงแค่จ้องมองสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ตรงหน้าอย่างว่างเปล่า、ฉันไม่คิดว่าเวลาแบบนั้นเป็นสิ่งจำเป็น。อือ、ถ้าคุณไม่ทำอย่างนั้น、ในความเป็นจริงคุณอาจตายโดยที่ไม่รู้ตัวว่าคุณตายแล้ว。
“บางครั้งการเป็นนักกวีก็ดี” แปลว่า、แน่นอน、ไม่ได้หมายความว่ากวีจะพักผ่อนและไม่มีเวลา。เพียงแค่ผ่อนคลายและผ่อนคลาย、ไม่จำเป็น.。แน่นอนว่า "กวี" เป็นอุปมาอุปไมย、จิตรกรหรือนักดนตรี、นักกีฬา(กีฬา)แต่、ไม่ได้หมายความว่าอะไรจะดี。ท้ายที่สุดแล้ว "กวี" ย่อมดีกว่า。
กวีแปลความรู้สึกและสิ่งรอบตัวเป็นคำพูด。”แทนที่ด้วยคำพูด” มันเป็นสิ่งสำคัญที่。เนื่องจากเราใช้คำพูดในการสรุปความคิดของเรา (ในแง่นั้น อาจจะเป็นนักคณิตศาสตร์ (นักวิทยาศาสตร์) ก็ได้นะ、มันเกินกว่าที่ฉันจะจินตนาการได้)。
มันเป็นเพียงอุปมา、ไม่จำเป็นต้องเขียนบทกวีจริงๆ、คุณต้องรู้สึกเหมือนกำลังเขียนบทกวี。ฉันแน่ใจว่ามันยาก、ถ้าทำแบบนั้นไม่ได้ ก็ไม่มีทางเลือกนอกจากต้องดู "Soumato Guruguru" ต่อไป。การเป็น "กวี" เป็นทางออกเดียวเท่านั้น。
แต่、ทำไมต้องเป็นกวี? ขอย้ำอีกครั้งว่า、หนีทำไม、ผลลัพธ์หมายความว่าอย่างไร?、ความสัมพันธ์ระหว่างบทกวีกับโซมาโต ฯลฯ、จำเป็นต้องจำด้วยคำพูด、เพราะต้องแต่งกลอน...คิดว่าเข้าใจแต่ไม่เข้าใจ。คุณเหนื่อย.。