มันอยู่ในวิทยุ、ฉันรู้สึกประหลาดใจที่ได้ยินเนื้อเพลงที่ชวนคิดถึงของซาโอริ ยูกิ。♪เนื้อเพลงที่ว่า "ถึงฉันจะตายฉันก็จะอยู่กับคุณ~"。ตอนนั้นฉันได้ยินมาหลายครั้งแล้ว、ฉันไม่ได้ตระหนักถึงเนื้อหาเลย。
ฉันจำบทสนทนาที่คุยกับภรรยาเมื่อวันก่อนเกี่ยวกับการประกันมะเร็งได้。“ฉันกังวลว่าฉันเป็นคนเดียวที่มีประกัน。สิ่งเดียวกันถ้าคุณเป็นมะเร็ง、ไม่สิ มันมีปัญหามากกว่านั้นอีก”。"ฉันโอเค。มีประกันบางส่วนที่สามารถคุ้มครองได้、ในความเป็นจริง หากคุณเป็นมะเร็ง คุณจะต้องเจ็บปวดกับคนอื่นๆ หรืออะไรสักอย่างอย่างแน่นอน'' ``ฉันมีเงินที่จะจัดการกับมันเมื่อมันมาถึง''、``ฉันไม่พึ่งพาประกัน'' ``คุณไม่มีเงิน ฉันจึงมีประกัน (ขั้นต่ำ)''。คุณต้องกังวลเกี่ยวกับตัวเองเท่านั้น”。
I’d remenbered the comversation with my wife around a cancer. “ฉันสบายดี. มีหลายชนิดทั้งพบโรคของโรคมะเร็งถ้าผมมีมันเป็น, ตอนนี้ผมเข้าใจ” เธอพูด. “และฉันมีเงินของตัวเองไปกับมัน, ดังนั้นคุณจึงไม่ต้องเป็นกังวล. แต่ฉันรู้ว่าเงินของคุณเองเป็นที่ว่างเปล่า. คุณต้องดูแลตัวคุณเอง” . เธอเป็นสัจนิยม.
ฉันคิดว่าฉันมีหน้าที่ต้องกังวลเรื่องครอบครัว、ตรงกันข้าม ฉันรู้สึกกังวล、ยิ่งไปกว่านั้น มันอยู่ในเฟรมที่แยกออกไปแล้ว。แต่、ดี、มันอาจจะเป็นเรื่องปกติที่จะพูดแบบนั้น。เป็นเรื่องปกติหรือไม่ที่จะไม่พึ่งพาคนที่ไม่แสวงหาเงินเพื่อเงิน?。ถ้าถามลูก.、“หากฉันตายกะทันหันตอนนี้ ฉันอาจจะประสบปัญหาเล็กน้อย”。เด็กๆ ด้วยนะคะ、ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากการตายของฉัน。ถ้าคุณพูดอย่างนั้น、โอบ้งปีนี้.。เมื่อฉันได้พบกับเพื่อนที่อายุน้อยกว่าฉันสองปีเป็นครั้งแรกในรอบหลายทศวรรษ เธอบอกฉันว่า ``อายุยืนยาว''、ฉันตกใจกับคำพูดนั้นเอง。มันเป็นฤดูร้อนที่ฉันยืนยันว่าการดำรงอยู่ของฉันเป็นแบบนั้นหรือไม่。