เปลือยเปล่า

ฉันชอบเปลือยกาย。แม้จะอยู่ในความหมายของ "เปลือย"、ไม่ได้หมายถึงเปลื้องผ้า (ไม่สวมอะไรเลย)。“เปลือยเปล่า” เหมือนเด็กทารก。ในความหมายนั้น、คุณยังสามารถเขียนคำว่า "naked" ในภาษาคันจิเป็น "naked" ได้ด้วย、ฉันชอบการออกเสียงนั้นเหมือนกัน。

แต่、ฉันไม่ชอบ "เปลือย" เมื่อนำไปใช้ในรูปแบบอื่น。

มันยากที่จะเปลือยเปล่า。การเปลื้องผ้าในที่สาธารณะยังเป็นเรื่องยาก、เปลือยเปล่าเหมือนเด็กทารก、บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่ฉันไม่สามารถทำอีกครั้ง。ทารกคนใดก็ได้、ดูเปลือยดีที่สุด。ฉันอยากเป็นแบบนั้น、อือ、ฉันอยากจะถนอมหัวใจที่อยากเป็นแบบนั้น、ฉันคิด。

เรียบเนียนไม่ดี。ไม่จำเป็นต้องมีความเรียบเนียน。มากกว่านั้น、แต่มีหนามแหลมคมก็สวยงามกว่า。หนามนั้นบอบบางมากจนคุณไม่รู้สึกว่าถูกต่อยด้วยซ้ำ、หนามที่บอบบางและบางครั้งก็เจ็บปวดก็ดีเช่นกัน。น่าเบื่อเล็กน้อย、ฉันก็ชอบหนามที่ชำรุดทรุดโทรมเช่นกัน。ฉันไม่เคยเบื่อที่จะมองดูกระบองเพชรริมหน้าต่าง。

ข้างในลูกบอลช็อคโกแลต

"ข้างในช็อกโกแลตบอล"วาด

2022อัพโหลดวีดีโอแรกของปี。``ช็อกโกแลตบอลโนะนาคามามิ'' ของ Morinaga (ฉันคิดว่า) มีถั่วลิสง。(เนื่องจากยังไม่ได้เปิด)。11มันอยู่รอบดวงจันทร์เหรอ?、ซื้อเป็นแรงบันดาลใจในห้องเรียน、เขาอยู่ตรงหน้าฉันแทนเสมอ。

พื้นผิวด้านไม่มีการสะท้อนแสงมันวาวยาก、ด้วยสีที่ค่อนข้างเรียบง่าย、ตัวละครจำนวนน้อยก็ดูง่ายต่อการวาด。แค่、ขณะที่ฉันกำลังลังเลคิดว่าสีฟ้านี้อาจดูน่ากลัวจนน่าประหลาดใจ、ฉันทำงานขั้นสูงเพิ่มเติมในห้องเรียนเสร็จแล้ว。อย่างไรก็ตาม,、ไม่ได้หมายความว่าบทบาทของบุคคลนี้หายไป。สิ่งที่ยากแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล、นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับว่าคุณวาดมันอย่างไร。

ฉันจะไม่พูดซ้ำเหตุผลว่าทำไมฉันถึงเลือกแม่ลายนี้ แต่、มันง่ายมากถ้าคุณคิดว่ามันเป็นแค่การฝึกฝนเท่านั้น。ไม่ใช่แค่ราคาถูกเท่านั้น、ถ้าวาดเสร็จแล้วกินเป็นรางวัล ก็ไม่ต้องกังวลว่าจะเอาไปไว้ที่ไหน。แม้ว่าจะเป็นอย่างนั้นก็ตาม、คุณสามารถฝึกฝนเทคนิคขั้นสูงที่ไม่สามารถถูกหลอกได้ ขึ้นอยู่กับว่าคุณวาดอย่างไร。หม้อ ไวโอลิน ฯลฯ、เมื่อฉันไม่ได้วาดภาพ ฉันเป็นเพียงตัวน่ารำคาญที่กดขี่พื้นที่อยู่อาศัยของฉัน。ทนไม่ไหวเมื่อมันสะสม。

ผลิตถึงตี 3 สองวันติดต่อกัน。ดวงตาของฉันเบลอเล็กน้อย。2เป็นเพราะวัยของฉันเองที่เริ่มรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อยเมื่อเวลาผ่านไปใช่ไหม?。อีกหน่อย、เมื่อฉันคิดว่ามันใกล้จะจบแล้ว ฉันกลับลืมเวลาไป。อาจเป็นบารอมิเตอร์ของสุขภาพ。

ฉันไม่สามารถนั่ง “ไอทีบัส” ได้

การผลิตและถ่ายทำ "ครัวซองต์" ในสตูดิโอ

2ถ่ายวีดีโอครั้งแรกในรอบเดือน。เป้าหมายของฉันคือถ่ายรูปสัปดาห์ละครั้ง、ฉันทำไม่ได้เลยตอนนี้。ไม่ใช่ว่าฉันไม่มีเวลา、ด้าน "ความสามารถ"。มันไม่ต้องใช้ความสามารถพิเศษใดๆเช่นกัน、โดยส่วนใหญ่แล้วหากมีประสบการณ์แล้วใครๆ ก็สามารถทำได้、ทั้งหมดที่ฉันสามารถพูดได้ก็คือฉันแค่หย่อนยาน。

การมีพื้นที่สตูดิโอขนาดเล็กเป็นสาเหตุหลักของความหย่อนยาน。ต้องใช้ความพยายามล่วงหน้าในการ ``ทำความสะอาด''、ฉันสูญเสียแรงจูงใจไปมากสำหรับงานนี้。หากจำนวนครั้งน้อยเกินไปงานเตรียมการจะไม่ราบรื่น、ฉันยังลืมความหมายของตัวเลขที่แสดงบนกล้องและอุปกรณ์อื่นๆ ด้วย、เกียร์ไม่ประกบกันอีกต่อไป。ฉันหวังว่าฉันจะทิ้งอุปกรณ์ถ่ายภาพของฉันออกไป、พื้นที่ในบ้านของฉันค่อนข้างอบอ้าวและใช้งานยากมาก。

2019จากปี、มีช่วงเวลาที่ว่างเปล่าเนื่องจากการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉินเนื่องจากการติดเชื้อโคโรนาไวรัส。สถานการณ์นี้จะดำเนินต่อไปอย่างน้อย 1-2 ปี、ฉันคิดว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงมุมมองโลกหลังจากนั้นอย่างแน่นอน、ฝึกฝนการผลิต CG และการผลิตวิดีโอ ซึ่งฉันรู้สึกจำเป็นมานานแล้ว、ฉันตัดสินใจที่จะใช้โอกาสนี้เพื่อลองอย่างจริงจัง。ลงทุนในอุปกรณ์ถ่ายภาพของคุณเอง、ใช้เวลาในการศึกษา、ฉันเริ่มฝึกซ้อมจนถึงตอนนี้ดีมาก。

จนถึงจุดนั้นมันก็ดี แต่、สิ่งที่ฉันเผชิญคือความจริงที่ว่าฉันยึดมั่นในความคล้ายคลึงมากกว่าที่ฉันจินตนาการไว้มาก。ฉันรู้สึกเหมือนฉันมีความยืดหยุ่นมากขึ้นเล็กน้อย、เมื่อฉันเริ่มต้นมันก็แข็ง、``ผู้พเนจรยืนอยู่บนขอบทะเลแห่งความสิ้นหวังโดยสมบูรณ์''。แต่ตอนนี้ฉันกลับไปไม่ได้แล้ว、ถ้าฉันย้อนกลับไป อาชีพการวาดภาพของฉันก็จะจบลงตรงนั้น。--ในขณะที่ฉันกำลังเดินสบาย ๆ ฉันก็ถูกรถบัสไอทีที่วิ่งตามฉันมาทัน。รถบัสเริ่มห่างออกไปเรื่อยๆ。ฉันไม่สามารถช่วยได้。เดินไปตามเส้นทางของรถบัส。ลูกชายของฉันพูดว่า ``มันอยู่ไม่ไกลหรอก、“ป้ายรถเมล์ต่อไปอยู่ที่ไหน?” เธอให้กำลังใจฉัน、ฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าติดตามเส้นทางได้ถูกต้องหรือไม่。ในโลกไอที、เห็นได้ชัดว่ามีบางคนพัฒนาปีกขึ้นมาทันทีและสามารถบินได้ในขณะที่ใช้มันต่อไป。หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น、พรุ่งนี้ผมจะไปเล่นด้วย。