
個展の直前は額装や搬入搬出の手配、キャプションの製作やらで時間的に追いまくられるが、始まると通常は特にやることも無く、毎日がだらけたギャラリートークのようなものになってしまう。
อย่างไรก็ตาม,、絵を言葉で置き換えることは本当は出来ないことなのだ。それをなんとか解りやすく話そうとすればするほど、言葉の迷宮に迷い込み、次にはそれが自分の中で絵を束縛するようになる。毎日それを繰り返すと、会場へ行くのが憂鬱になってくる。それが個展の毎日。

แม้ว่าภาพวาดจะดูคลาสสิก แต่จริงๆ แล้ว ``มนุษย์บิน'' นั้นมาจากอนาคตอันใกล้นี้、เราทุกคนรู้ดีว่ามันไม่สามารถบินได้เหมือนภาพ。ไม่ว่ามนุษย์จะฝึกฝนความแข็งแกร่งของตนอย่างหนักเพียงใด、บินด้วยพลังของมนุษย์、ว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่จะบิน、ข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ที่แม้แต่เด็ก ๆ ทุกวันนี้ก็ยังรู้。ด้วยปีกอันงดงามเหล่านี้ จึงเป็นเรื่องยากที่จะเหินเหมือนกระรอกบินได้、เขา "มนุษย์บินได้" กำลังคิดอยู่。และ、อาจเป็นเพราะฉันซึ่งเป็นผู้เขียนพูดกับตัวเองว่า ``ฉันไม่ได้หัวโบราณเหมือนคุณ''。กว่าคุณ、โปรดแนะนำฉันในฐานะคนทันสมัยและฉลาดกว่านี้''。
อย่างไรก็ตาม “มนุษย์บินได้”、โดยมิใช่เพียงการแสดงความปรารถนาที่จะบินไปบนท้องฟ้าเท่านั้น、เห็นด้วยอย่างไม่เต็มใจกับความคิดเห็นของฉันในฐานะผู้เขียน。เดิมทีเขา、ฉันไม่พอใจกับสถานการณ์คลาสสิกนี้เอง。มันค่อนข้างยากที่จะโน้มน้าวเขาในเรื่องนั้น、ไม่มีใครเหมาะกับเรื่องนั้นมากไปกว่าฉันแล้วผู้เขียน。``นี่คือรูปแบบใหม่ของอารมณ์และสัญชาตญาณ、มันเป็นความจริงในแง่ที่ว่ามันมีอยู่จริง”、ฉันจะรมควันเขาด้วยคำพูดที่ยากลำบาก。ฉันรู้สึกเหมือนมีคนถ่มน้ำลายใส่ฉัน "อารมณ์? เคะ!"。