ก่อนถึงจุดสิ้นสุด。ดูมันสักพัก、หากไม่มีปัญหาใดๆ จะเป็นอันเสร็จสิ้นกระบวนการ。แต่、เนื่องจากมีปัญหาอยู่แล้วจึงจะเพิ่ม (หรือลบ?) อีกครั้งในภายหลัง。
ปัญหาคืออะไร、ฉันต้องใช้เวลาคิดหาวิธีแก้ไข。อย่ารีบเร่ง。
หมวดหมู่: เฉลียง
จิตรกรรมในชั้นเรียนของผู้คน -3
※実在の個人とは何の関係もありません。架空のお話です。
この年齢になって絵を描いていると、「良い趣味を持って幸せですね」という人と「今更お金の無駄遣いでは？」直接にではないが、そんな心持ちでいう人がいる。แน่นอน。俺も心のどこかでそんな風に考えることもあるんだよね。
俺もいい歳だし、この先十年も描けるかどうかさえ分からないうえ、描いたからどうだってこともないのははっきりしている。子ども達も口には出さないが、俺の絵の具代で女房に美味しいものでも食わしてくれればまだマシな金の使い方だ、ぐらいに思っているらしい。爺はもうボケ始めて晩酌と絵のことしか頭にないと思っているのだろうが、子どもの考えなんかとっくの昔にお見通しさ。แต่、あえて喧嘩なんかしない。寂しいもん。
この歳になって、絵も少しは勉強したくなった。考えてみたら、ただ感覚と好き嫌いだけで絵を見たり描いたりしてきただけだから、解らない絵は永久に解らないし、嫌いな絵はただ嫌いだってだけで避けてしまう。でもそれじゃあ、これまでやってきた経験が勿体無いというか、完成しないような気がしてきたんだ。อย่างน้อย、好き嫌いだけで言っちゃいけない絵というものもはあるんじゃないかとは思う。漠然とはしているが、あるグレードというか、走高跳びのバーに似た非情なものがさ。それを見たいよね。
世界は広い。自分の子を芸術家にしようと90過ぎて子どもを作る奴もいれば、90過ぎて美術大学に入学する奴もいる。しかも主席で卒業、大学に残って指導する立場になるなんて…。普通じゃないって言えば普通じゃないが、「絵の世界」ってそんなもんかも知れないよ。俺もその世界の、どこでもいいからそこに自分の墓を建てたいな。
心のどこかでそんな風に考えることもあるんだよね。
จิตรกรรมในชั้นเรียนของผู้คน -2
*เรื่องนี้เป็นเรื่องสมมติ。ไม่มีความสัมพันธ์กับบุคคลจริงใดๆ。
วันหนึ่ง、อาจารย์นำดอกกุหลาบมาเป็นหัวข้อในการวาดภาพ。ฉันชอบดูดอกไม้、ฉันวาดรูปไม่เก่ง。เหนือสิ่งอื่นใด ฉันไม่ชอบความจริงที่ว่ามันมีหนาม。ดูเหมือนว่าจะเจ็บและฉันไม่สามารถขยับแขนหรือแปรงได้。
ครูบอกว่าไม่จำเป็นต้องวาดดอกกุหลาบ、ฉันไม่มีความคิดอื่นเลย เลยไม่มีทางเลือกนอกจากวาดดอกกุหลาบ...。อย่างไรก็ตาม,、อย่างไรก็ตาม,、เป็น。ฉันคิดว่าฉันสามารถวาดบางสิ่งบางอย่างได้ดีจริงๆสำหรับวันนี้เท่านั้น อิอิอิ、ไม่ใช่ว่าทำมานานแล้ว แต่ในที่สุดก็ได้แสดงความสามารถออกมาแล้ว...! ในขณะที่กลั้นความอยากที่จะฮัมเพลงโดยไม่ตั้งใจ、ฉันหมกมุ่นอยู่กับการวาดภาพมัน。ฮะ、นี่เป็นเพียงความเหนื่อยล้าในปริมาณที่เหมาะสม。
ดอกไม้จะไม่บานจนกว่าจะถึงครั้งต่อไป、เคล็ดลับในการวาดดอกไม้คือการวาดให้มากที่สุดในคราวเดียว。พับแขนเสื้อของคุณ、เมื่ออดไม่ได้ที่จะโน้มตัวไปข้างหน้า ฉันก็คิดว่า "หืม นั่นคือผืนผ้าใบของฉัน"。เสียงของเสียงก็นุ่มนวลขึ้น。ด้านหลังเก้าอี้ ผ้าใบผืนใหม่ของฉันเปล่งประกายความงามสีขาวบริสุทธิ์...。