７月半ばから中断中。下北から帰り、道具類を元の位置に戻すなど整理しているうちに一日が過ぎた。
2016/7/31〜8/31のちょうど１カ月を下北で制作した。出発前の制作を再び見ると、おーい、と自分が自分を呼んでいるように感じる。「自分」なんて一種の錯覚のようなものだと思う。だから場所や時間が異なれば、もっと自分の知らない顔になっていてもいいはずなのに、ちっとも変わらない顔で呼んでいる。
嫌なやつ。もっと変われ！顔も見たくないが、自分の顔を取り換えることもできず。
ท้องฟ้าสีครามหลังพายุไต้ฝุ่น、ควรจะเป็นเช้าปกติในชิโมคิตะ。ในทางกลับกันก็ยังเป็นที่มาของหายนะในชีวิตของผู้คนด้วย、ในทางกลับกันอาจกล่าวได้ว่าช่วยปกป้องสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติอันมีค่าบางประเภท。
08.30 น、การออกเดินทาง。ออกจากคาบสมุทรชิโมคิตะ、ขณะที่เรามุ่งหน้าไปทางใต้บนทางด่วน Tohoku、ท้องฟ้าสีครามแผ่ขยายออกไป。ขณะนั้นที่ฮอกไกโด、มันจะเป็นเรื่องใหญ่、ระหว่างขับรถก็มีคนและรถยนต์มากมาย、สิ่งที่ฉันคิดก็คือการไปถึงจุดหมายอย่างปลอดภัยและรวดเร็ว。
ประมาณ 18.00 น、มาถึงอย่างปลอดภัย。ประมาณ 9 ชั่วโมงครึ่ง、700หลังจากการเดินทางอันยาวนาน กม、ฉันรู้สึกโล่งใจ。ภาพนี้ถ่ายระหว่างการเติมน้ำมัน、安達太良サービスエリアから眺めた安達太良山（右側）。
７月３０日（土）、各地で花火大会。上空を旅客機が何機も通過。機上からなら、あちこちで上がる花火が同時に見えるだろう。
江戸川沿いの町の花火祭りを見に行った。