เป็นเจ้าของเวลา

     "หุ่นนิ่งบนหิ้ง"สีน้ำ

โลกกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว。บางสิ่งก็ล้ำหน้ากว่านั้นอีก、แต่、บางสิ่งบางอย่างเสื่อมลงหรือถดถอย。โลกกำลังเคลื่อนไปในทิศทางที่ต่างกัน。นั่นเป็นเหตุผล、แม้จะตั้งใจจะอยู่ที่เดิมก็ตาม、คุณจะค่อนข้างอยู่ในการเคลื่อนไหวนั้น。

แต่、นั่นคือเรื่องราวปัจจุบันบนโลก。เวลาและพื้นที่、ในแง่หนึ่ง มันเป็นสิ่งประดิษฐ์ของมนุษย์。โลกนี้จะพังทลายลงและกลายเป็นฝุ่นในจักรวาลในที่สุด、หากชีวิตใหม่เกิดที่ไหนสักแห่ง、จากตรงนั้น มี ``ความเป็นไปได้'' ที่เวลาและพื้นที่ 'ใหม่' จะถือกำเนิดขึ้น。ตามที่นักดาราศาสตร์、ความน่าจะเป็นที่มนุษย์จะมีวิวัฒนาการในลักษณะเดียวกับมนุษย์ในปัจจุบันคือเท่าไร?、ดูเหมือนว่าจะใกล้ศูนย์แล้ว。

กล่าวอีกนัยหนึ่ง、เรา、อือ、ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะกล่าวว่าทุกชีวิตบนโลกคือปาฏิหาริย์。แต่、มองเข้าไปข้างในปาฏิหาริย์นั้น、เต็มไปด้วยความขัดแย้ง。เป็นที่ชัดเจนว่าไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบ。และยัง、นอกจากนี้ มีเพียง “มนุษยชาติ” เท่านั้นที่เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น、ประมาณหนึ่งคำตอบที่ถูกต้อง、พวกเขากำลังฆ่ากันเพื่อยืนยันความชอบธรรมของตนเอง。โดยไม่รู้ว่ามันเป็นความขัดแย้งในตัวเอง。

มีเพียงมนุษย์เท่านั้นที่สามารถ "เป็นเจ้าของ" เวลาได้。"เวลาของฉัน"。นั่นเป็นปาฏิหาริย์จริงๆ、การคิดถึงเรื่องนี้อีกครั้งก่อนตายไม่ใช่เรื่องเลวร้าย、ฉันคิด。ถึงแม้จะเจ็บปวดนิดหน่อยก็ตาม。"หุ่นนิ่งบนหิ้ง"。ฉันไม่ได้วาดอะไรเลย、นั่นคือที่ที่เวลาของฉันเหลือ。

น้ำตาและฤดูใบไม้ร่วง

"หยดน้ำบนองุ่น" สีน้ำ

จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนฤดูใบไม้ร่วง。``แม้ว่าความร้อนและความหนาวเย็นจะไปถึงจุดวิษุวัตก็ตาม、ขณะที่ฉันกำลังคิดว่า "ความร้อนนี้จะคงอยู่อีกนาน"、แค่ถึงจุดวสันตวิษุวัต、มันกลับกลายเป็นว่า。

รสฤดูใบไม้ร่วงมีจำหน่ายแล้วที่ซูเปอร์มาร์เก็ต。องุ่นชนิดนี้จริงๆ แล้วเป็นองุ่นชนิดหนึ่งที่เรียกว่าเคียวโฮ、มันไม่ได้ทำโดยเกษตรกร、ดูเหมือนจะไม่ดำขนาดนั้น。อะไรทำให้เกิดความมืดมนขนาดนั้น、อย่างที่คาดไว้ นี่คือพลังของเกษตรกร。แต่、ตามที่ได้ยินมา.、ปีนี้รังสีดวงอาทิตย์สูงเกินไป、มันซีดจางหรือเปล่า?、เห็นได้ชัดว่ามีองุ่นแบบนี้อยู่ในภาพมากกว่า。อีกอย่างรสชาติก็ดูจะเหมือนกับสีดำนะ。

มาวาดภาพ "หุ่นนิ่งในฤดูใบไม้ร่วง" ในชั้นเรียนสีน้ำกันเถอะ、ในขณะที่ฉันกำลังพูดแบบนั้น、กว่าจะรู้ตัวก็กลายเป็น “หยดน้ำพิเศษ”。สำนวนสำหรับ "หยดน้ำ" คือ、14สำหรับจิตรกรทั่วศตวรรษ、ดูเหมือนเป็นสถานที่สำหรับแสดงทักษะของคุณด้วย。Van der Weyden จิตรกรจากเฟลมิช (ปัจจุบันคือเนเธอร์แลนด์)、ภาพนี้แสดงให้เห็นน้ำตาของพระแม่มารีที่อุ้มพระเยซูขณะที่พระองค์ทรงถูกนำลงจากไม้กางเขน、ว่ากันว่าดึงดูดความสนใจของจิตรกรทั่วยุโรป。

การแสดงออกของ "ความโปร่งใส" ยังคงดึงดูดใจจิตรกรอย่างต่อเนื่อง。ความร่วมสมัยของฟาน เอค、แสงใสที่ฉาย "อัญมณี" ที่น่าสะพรึงกลัว。ในเวลานั้นหน้าต่างกระจกใสก็เริ่มได้รับความนิยมในที่สุด、จนกระทั่งถึงศตวรรษที่ 17 เวอร์เมียร์ ซึ่งรวมเอาสิ่งนี้ไว้ในภาพวาดของเขาอย่างแข็งขัน。ภาพวาดที่มีความโปร่งใสยังคงเป็นที่นิยมในปัจจุบัน。ยุคทองของการวาดภาพ、ทุกอย่างเริ่มต้นจาก “หยดน้ำ” ที่เรียกว่าน้ำตา。

作家と会社

栗と葡萄の水滴

今日は上野乃木坂と、4つの大きな展覧会を駆け足で廻ってきた(疲れた)東京都美術館の一水会国立新美術館の行動展新制作展それと企画展の田名網敬一展今日は田名網敬一展を紹介するはずだったが会場での写真はちゃんと撮れているもののなぜか転送ができないのが残念(たぶんiPhoneとmicrosoft との相性の悪さが復活)

田名網氏は画家でありアートプロデューサーであり・・であり・・でありのマルチな美術家であるアート系の雑誌やおしゃれな広告雑誌などメディアでの活躍が凄まじいのでうんと若い人は知らないかも知れないが多くの人は「あああれを描いた人か」と一度は眼にしたことがあるほどの人

一人の人間がやれる仕事には限りがあるその「限り」を軽々と越えていくのが天才だとするならば彼は間違いなく天才であるピカソと同類の実際にピカソが大好きらしくピカソ風の(と言ったら怒られるに決まっているが)絵をこれでもかというほどたくさん描いている模倣だとか言われるのを気にしないというよりピカソ愛のあまりピカソになり切ってピカソより多くピカソ風の絵を描いてやるという勢いなのであるしかもそれは彼にとっては趣味の一部

現代において社会で大きな仕事をするには「会社」が不可欠である彼の仕事のほとんどは会社という組織との共同作業である会社というものが彼の力を存分に引き出す力を与えている経済だけでなく会社(組織)というものが社会の中で持つ力をまざまざと見せられた個人の力などそれが原点であるにしても社会に対するインパクトなど知れたもの
 一水会、นิทรรศการแอ็คชั่น、新制作展などどこにも有為の才能の持ち主がいてアイデアや技を競いそれなりの存在感を示してはいるのだがそれが束になっても残念ながら会社には勝てないのであるだから無用だというわけでは全然ないのだが