จิตใจที่ยืดหยุ่น

ขณะเดิน。ดูเหมือนมีคนกำลังกวาดใบไม้ที่ตายแล้วออกไป

สวัสดีปีใหม่。ขอขอบคุณสำหรับการสนับสนุนอย่างต่อเนื่องของคุณในปีนี้。ตอนนี้、Hakone Ekiden ประจำปีจัดขึ้นอย่างปลอดภัยแม้จะมีการแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนา、จบลงด้วยชัยชนะแบบตามหลังอย่างน่าทึ่งของมหาวิทยาลัยโคมาซาวะ。“อย่ายอมแพ้จนกว่าจะถึงที่สุด” ติดอยู่ในใจของฉัน、ผู้บรรยายรายการวิทยุ เท็ตสึฮิโกะ คิม กล่าว。

นั่นเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน。ในเวลาเดียวกัน、“ใจแน่วแน่” เป็นวลีที่ฉันได้ยินบ่อยๆ จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้、นั่นคือสิ่งที่ฉันกำลังคิดขณะฟังคำบรรยายขณะเดิน。

เพื่อให้บรรลุบางสิ่งบางอย่าง、มีหลายครั้งที่ความรู้สึกเช่นนั้นจำเป็น。แต่、นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันไม่เห็นด้วย 100%。ความใจเดียวแบบนั้น、ความมีใจเดียว、ฉันคิดว่ามีอันตรายบางอย่างที่เกี่ยวข้องในทุกกรณี。นอกจากนี้、ในสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมความรู้สึกเช่นนั้น、พยายามสงบสติอารมณ์ให้มากที่สุดและรักษาระยะห่าง。

ฉันรักหัวใจที่ยืดหยุ่น。แตกต่างจากความไม่แน่ใจ。บางครั้งฉันก็ตัดสินใจอย่างแน่วแน่、อย่าลังเลที่จะเปลี่ยนใจหากคุณคิดว่ามันผิด、ฉันรักหัวใจแบบนั้น。อย่างไรก็ตามมันไม่ง่ายเลยที่จะมีหัวใจเช่นนี้。โดยไม่ได้ตั้งใจ、ถูกกำหนด、ถึงแม้ฉันจะรู้ว่าฉันผิดก็ตาม、ฉันพยายามหาเหตุผลต่อไป。ไม่ว่าจะถูกหรือผิด、แม้ว่าฉันจะรู้อยู่ในหัวว่าการชนะและการแพ้เป็นสองสิ่งที่แตกต่างกัน、การยอมรับข้อผิดพลาดรู้สึกเหมือนสูญเสีย。ความเข้าใจของฉันยังมีจำกัด。ปีนี้ฉันอยากมี “จิตใจที่ยืดหยุ่น” แม้เพียงเล็กน้อย。

อาหาร

"กะลากระดูกและลูกแพร์" สีน้ำ F4

หลังได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคเมตาบอลิซึม、ผมเคยเขียนหลายครั้งแล้วว่าผมเริ่มใช้เรือและเดินไปอพยพ。เดินตอนเช้ารู้สึกดีขึ้นมาก、ฉันยังเขียนด้วยว่านี่คือสาเหตุที่ทำให้ฉันสามารถไปต่อได้ (ฉันเจ็บเข่าเล็กน้อยเพราะสตาร์ทกะทันหัน)、ขณะควบคุมตนเอง)。ไม่เพียงแต่มีด้านบวกเท่านั้น แต่ยังมีด้านลบอีกด้วย、ฉันรู้สึกว่าขาและสะโพกของฉันแข็งแรงขึ้นด้วย。

อย่างไรก็ตาม หากคุณลองคิดดูจากเป้าหมาย ``การหลบหนีจากกลุ่มสำรองกลุ่มอาการเมตาบอลิซึม''、สิ่งสำคัญอันดับแรกคือการลดน้ำหนัก。แม้ว่าการออกกำลังกายจะส่งผลดีต่อสุขภาพ、ไม่ค่อยได้ผลในแง่ของการลดน้ำหนัก。สิ่งสำคัญคือ "การจำกัดแคลอรี่"。

เป็นข้อกำหนดเบื้องต้น、ขั้นตอนแรกคือการรู้ว่า "น้ำหนักในอุดมคติ" ของคุณคืออะไร。คงเป็นความรู้ทั่วไปของหลายๆ คนอยู่แล้ว、เพราะฉันไม่สามารถเผชิญกับมันได้อย่างเหมาะสม、ฉันรู้สึกว่าความรู้พื้นฐานของฉันยังขาดไปโดยสิ้นเชิง。ในกรณีของฉัน、น้ำหนักที่เหมาะสมคือ -10 กก. จากสถานการณ์ปัจจุบัน。แต่、มัน "สิ้นหวัง" ไปแล้ว。

ฉันตัดสินใจเลิกอยู่ใน "น้ำหนักปกติ"、อย่างไรก็ตาม - 2 กก. ใน 2 เดือน。ดูเหมือนง่ายที่จะทำสำเร็จ (หรืออย่างที่ฉันคิดในตอนแรก)。ขึ้นอยู่กับน้ำหนักเป้าหมายและเนื้อหางานของคุณ (ทางกายภาพหรือการบริหาร ฯลฯ )、คำนวณความต้องการแคลอรี่ของคุณ。ในกรณีของฉัน、25-30kcal ต่อน้ำหนักตัว 1 กิโลกรัม、จากนั้น ฉันคำนวณแคลอรี่ที่ฉันบริโภคไปจริงๆ ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา、ความจริงที่ "น่ากลัว"...。ดึงตัวเองเข้าด้วยกัน、แบ่งแคลอรี่เป้าหมายออกเป็น “อาหาร 3 มื้อ + ของว่าง”、คำนวณเมนูตามจริงและตารางแคลอรี่、``เมนูแบบฉับพลัน'' ให้ความรู้สึกแบบ ``ความเป็นจริงเสมือน''。ฉันเริ่มมองหาเหตุผลว่าทำไมจึงเป็นเรื่องปกติที่จะคง "น้ำหนักเกินเล็กน้อย"...。

เดินตอนเช้า

ได้พบเห็นนักบวชเผาใบไม้ที่ร่วงหล่นในบริเวณวัด (ประมาณ 07.30 น.)

เช้านี้ (12/18)、ประสบการณ์การเดิน 1 เดือนพอดี。สำหรับตอนนี้การเดินยังคงดำเนินต่อไป。โดยเฉพาะในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา พวกมันบินออกไปหนึ่งชั่วโมงก่อนรุ่งสาง。อุณหภูมิต่ำสุดลดลงต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง、จริงๆ แล้วฉันชอบอากาศหนาวมากกว่า、นั่นไม่ได้รบกวนฉันเลย。ถ้าหิมะตก、ชนิดที่กระโดดออกไปข้างนอกด้วยความดีใจ (เหมือนหมาเลย)。

ในกรณีของฉัน、หากเป้าหมายเดียวของคุณคือรักษาสุขภาพของคุณ คุณจะไม่สามารถเดินต่อไปได้。แท้จริง、มันเป็นอย่างนั้นเสมอ。ใน、ทำไมต้องเดินตอนนี้? เมื่อถูกถามว่า “เพราะเริ่มหนาวแล้ว”、บางทีนั่นอาจเป็นเหตุผลที่แท้จริง。

เมื่อฉันอยู่มัธยมต้น、ฉันชอบเดินคนเดียวในป่าที่เต็มไปด้วยหิมะ。โดยเฉพาะถ้าเป็นช่วงเช้าตรู่。รู้สึกเสียวซ่าผิวเย็น、รู้สึกดีที่ได้อยู่คนเดียว。“เดินเล่นยามเช้าหน้าหนาว”、ฉันทำอย่างนั้น、พูดง่ายๆ ก็คือโอกาสที่จะได้ฟื้นความรู้สึกราวกับสัตว์เล็กๆ น้อยๆ กลับคืนมา。ในความหมายนั้น、ฉันอาจจะไม่ได้เดินอีกต่อไปในฤดูร้อน。

ถึงกระนั้นก็ตาม、หลายๆคนเดินกันแต่เช้า。สิ่งนี้ขัดขวางความรู้สึกของฉันในการ "อยู่คนเดียว"。แต่ถึงอย่างไร、หากสังเกตให้ดี、หลายคนเป็นเหมือนฉัน、ดูเหมือนพวกเขาจะชอบ "เดินคนเดียว" มากกว่า。ฉันไม่เดินในตอนเย็น。บางครั้งผมไปดูกิจกรรมแทนการปั่นจักรยาน、รอบสวนสาธารณะ ฯลฯ、ผู้คนเดินกันทีละคนราวกับกำลังก่อตัวเป็นขบวน。ฉันไม่สามารถรวบรวมความกล้าที่จะเดินเข้าไปได้。ความเข้มแข็งของจิตสำนึกด้านสุขภาพของประชาชน、อาจเป็นเพราะมันน่าขนลุกเล็กน้อยในทางหนึ่ง。มีความใส่ใจเรื่องสุขภาพ、ในทางกลับกัน ฉันสงสัยว่านี่คือด้านกลับของความจริงที่ว่าฉันมักจะกังวลเกี่ยวกับสุขภาพในอนาคตของตัวเองหรือไม่。ทำลายสุขภาพของคุณ、มันจะเกิดโศกนาฏกรรมแบบไหน?、อาจเป็นเพราะฉันรู้สึกในข่าวทุกวัน。ฉันเดาว่าฉันไม่มีความรู้สึกถึงจุดนั้น。