حدس می زنم خیلی طولانی زندگی کرده ام、من فکر می کنم。30وقتی در نوجوانی بودم、60بعد از سن به هیچ چیز فکر نکردم.。اگرچه من آگاهانه متوجه آن نبودم、فکر می کردم می توانم آنجا بسوزم.。
اما、من آنقدر تلاش نکردم که بسوزم.。چون تنبلم、فقط مواظب چیزی که پیش روی شماست باشید、من زمان زیادی را با تنبلی سپری کرده ام。در حال حاضر پایان سال جاری است、فکر کردن به کاری که انجام دادهام خیلی سخت است、هیچ کاری انجام ندادن。تا کی میخوای همینجوری ادامه بدی؟。
من خوشحالم。این تنها چیزی است که به ذهن می رسد。
"به من نگاه کن" در "به من نگاه کن"。لطفا نگاهی بیندازید、به این معنی نیست、محض احتیاط。اما بله、من می توانم تصور کنم که معنای اصلی همان است.。نکته این است که فقط «ظاهر» است، اینطور نیست؟。
چیزی که توجه شما را جلب می کند、چیز جدیدی وجود دارد。حتی اگر به خودی خود تازگی نداشته باشد、اجراش جدیده؟、بعد از مدت ها احساس تازگی می کند、یه چیزی هست。که、به جای اینکه توسط بیننده کشف شود、«هورا、جدید نیست؟ ” انگار、من فکر می کنم ماهیت واقعی "لطفا به من نگاه کن" این است که کمی سرزده است.。
اطلاعات در اینترنت、به عبارت دیگر، من معتقدم که 99.9 درصد اطلاعات کسب و کار «به من نگاه کن» است.。اطلاعات است、همه چیز در اینترنت نیست、قبل از اینکه متوجه شوید، این توهم را دارید که اطلاعات در اینترنت است.、برعکس، به نظر می رسد چیزهایی که در گوشی هوشمند وجود ندارند، حتی به عنوان اطلاعات شناخته نمی شوند.。از همین رو、من جزئیات را نمی دانم، اما、هنگام جستجوی چیزی、اکثر مردم ابتدا باید اینترنت را با گوشی های هوشمند خود جستجو کنند.。اگر می شود、سمت توزیع کننده (بیشتر برای اهداف تجاری)、اول از همه، باید روی آن صفحه کوچک برجسته شود.。اگر «به من نگاه کن» بد باشد، در آن نقطه شکست میخورید.。
فقط به من نگاه نکن、واقعاً چه اطلاعاتی برای کسی معنادار است؟、هم فرستنده و هم گیرنده、بررسی دقیق آن به زمان، دانش و تلاش های دیگر نیاز دارد.。به عبارت دیگر、به عبارت دیگر、به همین دلیل、در پایان، تنها راه برای یافتن اطلاعاتی که واقعاً می خواهید، استفاده از حواس پنج گانه است.。در گذشته اطلاعاتی که به طور طبیعی در دسترس بود、از قضا در این گرداب اطلاعات、گاهی اوقات متوجه می شوم که تا زمانی که سخت تلاش نکنم نمی توانم آن را بدست بیاورم.、آن را احساس کن。و آن است、生成AIの登場でますます困難になっていくに違いない。مردم هستند、様々な意味ですでにコンピューターの僕（しもべ）である。生成AIがそれを絶対的なものにしてしまう未来しか、今のところ想像できずにいる。
スケッチブックをよく使う。スケッチブックのまま横に積んだり立てて置いたりすることもあるが、描いたあとは一枚ずつ切り離してビニール袋に入れておくことも多い。どうするにせよ、空中に浮かべておくわけにはいかないから、何らかの形で積み重なっていくことになる。たまにそれらを移動するとき、紙の重さを実感する。
一枚一枚の紙の重さは大したことはない。たとえば高級水彩紙1枚300g/㎡として、F4サイズなら約0.08㎡、24、５ｇしかない。最近長い手紙も書かないが、大体封書1通くらいの重さだろうか。F6なら39~40ｇ。大したことないが、それでも100枚になると結構ずっしりした重さになる（５～８冊相当）。スケッチブックはまとめ買いをすることが多い。少ない時で５～6冊、20冊、30冊というのも度々だ。100冊をまとめて注文したことがあるが、とても一人で一度に持てる重さではなかった。
これまでわたしが使ったスケッチブックの数は、大小合わせるとたぶん相当の数になる。そのページ数を考えると、スケッチの枚数はその十数倍はあることになる。و、そこにかけた時間をかけ算すると、自分の生きてきた道すじがうっすらと見えてくる気がする。いい加減に描きとばしたものもあれば、長時間かけてじっくり描いたものもある。ولی、とにかく重たい時間が一枚の紙には詰まっているというわけだ。たかが24ｇ、39ｇと笑い飛ばせない重さなのである。
ちなみに紙の値段もずいぶん高くなっている。バーゲンの時を狙ったとしても相当の出費になる。いま10号の水彩紙スケッチブックをネットで調べてみると、標準的な国産ワトソン紙（300ｇ/㎡）1冊で6930円あたりが最安値らしい。ページ数は15枚。一枚あたり462円。世界的な評価のあるアルシュ紙スケッチブック（同。サイズは日本式と異なる）は16000円で20枚。一枚あたり800円だ。しかもほとんどの紙類は、年明けから昨年に続き値上げするという。お酒を飲む時間を絵を描く時間に振り替えれば、健康にも懐にも良いとはいえ、かなりの負担であることに違いはない。紙一枚の重さたるや、侮るべからずである。