روز زمستانی پوینستیا

آبرنگ "Poinsettia - Winter Day".、کاغذ فابریانو

سری Poinsettia (تمرین) در حال انجام است。بر اساس موتیف آخرین وبلاگم کاری ساختم.。این منظره ای است که از پنجره کلاس نقاشی دیده می شود.。بسیار فراتر از این روز آرام زمستانی、صدای تیراندازی、بسیاری از مردم مجبور شدند بیهوده بمیرند (اگرچه این کار سخت خواهد بود).、اندیشیدن به خشم و غم خانواده ها و افراد پشت سر گذاشته شده که هر روز انباشته می شود، دردناک است.。چنین آرامشی、چرا اینقدر سخته。

دیروز、بعد از مدتی برای اولین بار برای نمایشگاه انفرادی یکی از آشنایان به گینزا رفتم.。قدم زدن در بهشت ​​عابر پیاده که تقریباً فراموش کرده بودم、آنقدر "گرم" بود که باورم نمی شد زمستان است. 。من عرق می کنم、آنقدر نگران بودم که در راه خانه سرما بخورم.。زبان چینی نیز افزایش یافته است、من انگلیسی زیاد می شنوم。خیلی آرام است、من فکر می کنم。از طرف دیگر、واقعیت این است که صدها میلیون نفر وجود دارند که هرگز فرصت سفر برای گشت و گذار را نخواهند داشت.。در چنین شرایطی یک تصویر بکشید、اعلام کند。چه و چگونه باید فکر کنم؟、من نمی فهمم。

کشیدن این تصویر راحت تر از چیزی بود که انتظار داشتم.。قاب پنجره سفید、پوشاندن روی شاخه درخت آن سوی پنجره。بعد از کشیدن پونستیا、فقط به تدریج رنگ هایی را از مناظر پشت اضافه کنید。عرض تخته کف "مناسب" است 。باید آپارتمان آن طرف پنجره را کمی پایین تر می کشیدم.、این چیزی است که من فکر می کنم、درست مثل تصویر معلوم شد。

چیزهای از دست رفته را برگردانید

طرح آبرنگ "پوانستیا کنار پنجره".

5~بند هوشمند (مثل ساعت هوشمند) که 6 ماه بود پیدا نشده بود ناگهان پیدا شد.。ماشین、روی زمین جلوی صندلی عقب、انگار همین جا رها شده بود.。وقتی در را باز می کنی、درست بین چشم ها、"سلام、مثل "برای مدتی" است.。

من چندین بار جستجو کردم。علاوه بر این ،、فکر کردن که امکان وجود دارد、باید چمدانم را بیرون می بردم و دنبالش می گشتم.。با این حال، اینطور نبود、حدس می زنم بدون اینکه متوجه باشم آن را در جایی انداختم.、من کاملا تسلیم شده بودم。حتی دیروز、آن در را باز کن、من تازه دفترچه نقاشی ام را روی همان نقطه روی زمین گذاشته بودم.。تعجب。

خوب بود。هرچند گران نیست、وقتی پسرم تازه شروع به کار کرد、هم برای من و هم برای همسرم خریدم.、نگران چیزهایی بودم که از دست دادم.。با این حال،、از کجا آمده است؟、یک راز باقی می ماند。

"من" و "ما"

وقتی می گوییم "ما"、من این تصور را دارم که "من" در حال حاضر پشت شخص دیگری پنهان شده است.。در میان جمعیت گم شو、احساس می کنم کمی خودم را پنهان می کنم。

هنگام گفتن "من هستم" در اول شخص、این مربوط به انتخاب ها و اقدامات شماست、دیگری را سرزنش نکنید、این نیز منجر به。این آغاز یک دنیای سخت خواهد بود。هنگامی که از لانه خارج می شوید、مهم نیست چه اتفاقی می افتد، پرنده دیگر کسی را سرزنش نمی کند (نمی تواند)。نه تنها پرندگان بلکه ماهی ها نیز、حتی حیوانات、در مورد حشرات هم همینطور。مدرسه ساردین、حتی یک دسته زنبور、هنگام انجام یک اقدام、اینطور نیست که هر کدام ساردین یا زنبور همسایه را سرزنش کنند.、این فقط ماهیت توانایی های غریزی مدیریت بحران ما است.。فقط انسان ها با هم فرق دارند。

برعکس،、"من" را دور بریز、انسان ها با بزرگ کردن «ما» جامعه را ایجاد می کنند.、ما توانستیم فرهنگ سازی کنیم.、شاید بتوان گفت。اما、اخیراً احساس می کنم که نمی توانیم خودمان فرهنگ سازی کنیم.。فقط "من"、من حدس می زنم که نمی توان آن را انجام داد、شروع کردم به این فکر کردن。بتهوون "ما" نیستیم。«پیکاسو» هم «ما» نیست.。من باید فضای "من" خود را بیشتر گسترش دهم.、"من" در پشت سایه دیگران پنهان میمانم、مانند ساردین و زنبور عسل به پایان برسد。اگرچه این یکی از راه های مشروع زندگی است.。