ماه: اوت 2020

連日暑い。امروزه نقاطی در غرب ژاپن وجود دارد که دمای هوا از 38 درجه فراتر رفته است.、دمای بیش از 35 درجه در منطقه کانتو ثبت شد.。明日から9月だが、در سال های اخیر، این گرما در این زمان از سال است、احساس می کنم دیگر آنقدرها نادر نیست。با این وجود、１週間ほど前から、شروع به شنیدن صدای جیرجیرک کردم.。秋だな、من فکر می کنم。

درختان و علف های باغ خشک و خشک شده اند.。می گویند از بعدازظهر خیلی وقت است که رعد و برق باریده است.、من در انتظار به آسمان نگاه کردم، اما تنها چیزی که دیدم جو بود (پس از تاریک شدن هوا、 10حدود یک دقیقه باران بارید)。هنوز نسیم خنکی می وزید、日暮れに、کمی با دوچرخه در محله قدم زدم.。

برگ های پژمرده در حال ریزش و انباشته شدن در خیابان های پارک هستند.。شاید به خاطر آفتاب است、در چشمان من انگار پاییز است。ناگهان、من به تفاوت بین "برگ های افتاده" و "برگ های مرده" فکر کردم。

برخی از برگ ها در حالی که هنوز به شاخه ها چسبیده اند پژمرده می شوند.。病葉（わくらば）、کوچیبا با این مطابقت دارد.。برعکس、کتک خوردن از باد و باران و غیره.、برخی از برگ ها سبز می مانند و می ریزند、落葉生の木々では、گیاهان به عنوان بخشی از فیزیولوژی خود برگ های خود را می ریزند.。俳句では、برگ های افتاده و برگ های مرده هر دو واژه های فصلی برای زمستان هستند.、به نظر می رسد از برگ های افتاده بیشتر استفاده می شود.。اگر برگ های خرمالو بیفتد به آن "برگ های افتاده خرمالو" می گویند.、اگر برگ های شیتاکه بیفتد به آن «شیبه افتاده» می گویند.。من آن را برگ های مرده خرمالو یا برگ های مرده شیبه نمی نامم.。後者では、عجیب است زیرا احساس می کند خود درخت بیمار است.。

پس از مدتی استراحت از تولید、سر و بدنم دیگر نمی تواند بالا بیاید、به خصوص زمانی که احساس می کنم با کار در حال پیشرفت ارتباط دارم.、زمان زیادی می برد。از همین رو、کشیدن هر روز خوب است، حتی اگر زمان تولید کوتاه باشد.、در گذشته اغلب گفته می شد。تعجب می کنم که آیا افرادی هستند که هنوز هم این را می گویند؟。

نیمه دوم مرداد است、من احساس می کنم مدارهای عصبی برای تولید بالاخره شروع به اتصال می کنند.。ほぼ丸々１ヶ月かかった。この１ヶ月はまるで自分の頭の一部をどこかに置き忘れ、他人の手を借りて描いているような感じだった。そして寝る前にいつも同じことを呟く。「いったい自分は何をやっているんだろう」。

本当は絵なんか描いている場合じゃない、のかも知れない。فقط、描かないことには、自分のいる場所が無い、そんな気分になって落ち着かない。در حال حاضر、自分を落ち着かせ、何かを考え、何かができるようにするためにも、（私にとっては）絵を描く時間が必要だ。

AIが絵を描き、それをAIが観賞し、その流れの最下流で人間がその「絵」を見るようになるだろうか。در آن زمان、「絵を描く時間」はどんな意味を持つだろうか。

やはり埼玉の夏は暑い。例年、８月は涼しい下北半島で過ごしていたので、久しぶりに埼玉の夏を味わっている。下北半島とは10度〜15度くらい違うので、１ヶ月くらい籠もって集中して何かやるのにはもってこいの気候だ（ちなみに今日８月２１日、埼玉県鳩山町では39.4°だったが、下北では23°）。

最初のうちは疲れるほど暑く感じたが、半月もすれば慣れてくる。それでも「危険なほどの暑さ」の日は、窓や雨戸に当たる日差しが厳しい。家の前を腰の曲がったおじいさん、お婆さんが買い物車を押しながら何人か通る。「何もこんな暑い時刻にいかなくたって」と思うが、朝早くは店が開いてないし、夕方は混みあう。目も悪くなっているから昼間の方が安心なのだろうと想像して、痛々しい気がする。

慣れてくると何度まで、クーラーなしで普通に仕事できるかなどと、無意味な興味が湧いたりする。そんなのに我慢する暇があるなら、仕事なり、勉強なりした方が得なのは確か。そんなことを考えるほど、頭がボーッとしてくる。