การผลิต “Summer Night Veranda” (สีน้ำ)

“ระเบียงคืนฤดูร้อน (ยังไม่เสร็จ/บางส่วน)” (สีน้ำ)。จุดคืออากิระ)

วันนี้ฉันวาดภาพสีน้ำทั้งวัน。โดยปกติแล้วฉันแค่วิจารณ์ภาพวาดของนักเรียนในชั้นเรียนศิลปะของฉัน。เขาวาดภาพด้วยปากอย่างภาคภูมิใจ。ขณะที่ฉันวาดภาพด้วยปาก ฉันก็เริ่มใช้เหตุผลได้ดีขึ้นเรื่อยๆ、เป็นการเสนอแนะตัวเองหรือเปล่า?、ฉันรู้สึกว่าฉันสามารถวาดอะไรได้ดี。บางครั้งเมื่อฉันวาดมันจริงๆ มันก็น่าทึ่งมาก、โอ้、ยุง、ฉันวาดไม่ได้、มันรู้สึกแย่มาก。

นั่นเป็นเหตุผล、คราวนี้แอบ "เรียน" บนหน้าจอที่ใหญ่กว่าสมุดสเก็ตช์ภาพ (หมายเลข F60)。

เมื่อผมวิจารณ์ภาพนี้ (คิดว่าเป็นภาพนักเรียน)、จะมีลักษณะดังต่อไปนี้หรือไม่?。① (สีเขียว、สีเหลือง、สีแดง) แต่ละสีจะเน้นกันด้วยความอิ่มตัวของสีสูง、ดูเหมือนว่าหน้าจอจะแยกออก 2 ลวดลายก็เช่นกัน、หุ่นนิ่ง ผู้คน และทิวทัศน์รวมอยู่ในห้องดีลักซ์มากเกินไป。แต่、ถ้าไม่ให้กำลังใจชิตโตะ กำลังใจจะหมด รีบตามไปเร็วๆ นะ。①'แค่นั้นแหละ、มันเป็นหน้าจอที่มีชีวิตชีวา ②' Motif ถือเป็นการเสิร์ฟที่มากเกินไปอย่างแน่นอน、ปลูก、รูป、ดีคือความแตกต่างในระดับการถ่ายทอดเมื่อเทียบกับทิวทัศน์! 3.'ความล้มเหลวทำให้คนอื่นรู้สึกดีขึ้น'。

เป็นการสะท้อนถึงสถานที่ผลิต (ถึงแม้จะยัง "ยังไม่เสร็จ" อยู่ก็ตาม?)、ฉันรู้สึกเหมือนหุ่นยนต์ดีบุกเพราะฉันมีแรงกดดันบนไหล่ของฉันมาก。ในเวลาแบบนี้、หากปล่อยทิ้งไว้สักพักจะมีผลเย็นลง。“มันผ่านมาสักพักแล้ว” เป็นเหตุผลว่าทำไมฉันรู้สึกได้ถึงความเข้มแข็งที่ไหล่ของฉัน。หมายความว่าคุณต้องวาดขนาด 50 ถึง 100 อย่างต่อเนื่อง。แต่、มันเป็นเพียงเพื่อการศึกษา。หากคุณวาดเพื่อให้รู้สึกดีกับตัวเอง、ขนาดที่ให้คุณเข้าถึงขอบหน้าจอได้ง่ายจะดีที่สุด。10~ ฉันคิดว่ามันประมาณไซส์ 20。หากหน้าจอเล็กเกินไป แม้แต่ความรู้สึกของคุณก็จะหดตัวลง。

เรื่องเศร้าของกล้องของฉัน

กล้องของฉัน (ภาพร่าง CG)

ฉันเป็นอุปกรณ์ไฟฟ้าหรืออิเล็กทรอนิกส์、อุปกรณ์ที่เกี่ยวข้องกับไอทีด้วย、แต่ฉันก็ไม่เก่งเรื่องเครื่องจักรเลย。แน่นอนว่าฉันไม่เก่งคอมพิวเตอร์ที่ใช้เขียนบล็อกนี้。ที่กล่าวว่า、ฟังก์ชั่นทั่วไปของคอมพิวเตอร์、เช่น การค้นหาออนไลน์、การส่งและรับอีเมล、สเปรดชีตง่ายๆ、เอกสารที่สร้างด้วย Word เป็นต้น。การนำเข้าและการประมวลผลภาพถ่าย、วาดภาพประกอบและการออกแบบที่เรียบง่าย、ฉันค่อยๆคุ้นเคยกับสิ่งต่างๆเช่น。เป็นเวลากว่า 20 ปีแล้วที่ฉันเริ่มใช้คอมพิวเตอร์、ฉันใช้มันไปทำธุระบางอย่างเกือบทุกวัน、มันแปลกนิดหน่อยถ้าคุณไม่ชินกับมัน。

ฉันไม่เก่งเรื่องกล้องเหมือนกัน。สิ่งนี้ยังคงน่าอายอยู่ตั้งแต่ฉันเป็นสมาชิกชมรมถ่ายภาพเมื่อยังเป็นน้องใหม่ในวิทยาลัย。ฉันเข้าใจว่าการดูรูปถ่ายนั้นน่าสนใจแค่ไหน、ยังขาดการวิจัยเกี่ยวกับอุปกรณ์โดยสิ้นเชิง。แต่、คนที่วาดรูปทุกวันนี้、ไม่ว่าจะเป็นสมาร์ทโฟนหรือสมาร์ทโฟนที่ครบครันก็ตาม、มีใครบ้างที่ไม่ได้รับประโยชน์จากกล้องบางประเภทบ้างไหม?。ฉันจำเป็นต้องถ่ายวิดีโอด้วย、ฉันซื้อกล้องนี้เมื่อปลายปีที่แล้ว。

จริงๆ แล้ว ฉันต้องการบางสิ่งบางอย่างที่สูงกว่านี้หนึ่งระดับ、ฉันสามารถซื้อมันได้、ทางเลือกในนาทีสุดท้ายเนื่องจากข้อจำกัดต่างๆ。แต่ถึงอย่างไร、ฉันไม่ค่อยได้ใช้มันหลังจากทำธุระเสร็จ。เมื่อฉันซื้อมัน、ฉันมุ่งมั่นที่จะทำวิดีโอต่อจากนี้ไป、ฉันยังซื้อซอฟต์แวร์ตัดต่อวิดีโอเป็นชุดด้วย、การตัดต่อวิดีโอนั้นเป็นเรื่องยากสำหรับฉัน、ฉันรู้สึกหดหู่อย่างรวดเร็ว。

การระบาดใหญ่ของไวรัสโคโรนายังคงดำเนินต่อไป。ท้ายที่สุดแล้ว ฉันอยากจะใช้โอกาสนี้เพื่อบรรลุจุดประสงค์เดิมของฉัน、ฉันเอามันออกมาหลังจากผ่านไปนาน。แต่、แม้ว่าวงจรความทรงจำในสมองของฉันจะสดชื่นและว่างเปล่าอย่างน่าอัศจรรย์、แม้แต่ฉันก็แปลกใจ。โชคดีที่ฉันคุ้นเคยกับซอฟต์แวร์วาดภาพบน iPad ของฉันแล้ว、ตอนนี้สามารถจัดการได้อย่างง่ายดายเหมือนสมุดสเก็ตช์ภาพ。ดังนั้น、ลวดลายของภาพร่าง、เขาบอกว่าวิธีที่เขาใช้กล้องมันเศร้าเกินไป、เรื่องราวของน้ำตา。

หลังงานเลี้ยง

"กรุ๊ปบีโกเนีย(บางส่วน)" 2021 F60

ภัยพิบัติโคโรนา。โตเกียวติดเชื้อรายใหม่ทะลุ 5,000 ราย 3 วันติดต่อกัน (มากกว่า 25,000 รายทั่วประเทศ)。(เฉพาะผู้ที่มาข้างหน้าเท่านั้น เช่น ผู้ที่มีอาการ เป็นต้น)、ว่ากันว่าจำนวนคนสะสมในโตเกียวเพียงแห่งเดียวเกิน 300,000 คน。ไม่ใช่แค่โตเกียวและสามจังหวัดเท่านั้น、รวมถึงโอซาก้าด้วย、ยอดผู้ติดเชื้อยังคงสูงเป็นประวัติการณ์ทั่วประเทศ。แม้ว่าผู้ว่าราชการจังหวัดคานากาว่าและคนอื่นๆ จะไม่พูดคำเหล่านั้นโดยตรง、ขอให้รัฐบาลปิดล็อคโดยพฤตินัย。ท่ามกลางสมมติฐานที่แสดงโดยการแพทย์ทางสถิติ、ขณะนี้ "กรณีที่เลวร้ายที่สุด" กำลังดำเนินการอยู่。

ด้วยจำนวนผู้ติดเชื้อที่เพิ่มขึ้น、ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์จำนวนมากกล่าวว่าอุตสาหกรรมการรักษาพยาบาลกำลังอยู่ในภาวะล่มสลายแล้ว、แทนที่จะกดกริ่งเตือน กลับกดกริ่งฉุกเฉินแทน、ผู้ว่าราชการกรุงโตเกียวคนปัจจุบันถึงแก่กรรมแล้ว。เขาพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า ``การติดเชื้อกำลังเพิ่มขึ้นในระดับภัยพิบัติ'' ``ยอมแพ้ในการกลับบ้าน'' ``งดออกไปช้อปปิ้ง'' ``คิดว่ามันเป็นปัญหาของคุณเอง ไม่ใช่ของคนอื่น''。“ถ้าฉันติดเชื้อ ฉันอาจจะตายได้” เขากล่าว、คำพูดก็เหมือนกับการขอร้อง、เนื้อหามีถ้อยคำเหมือนเป็นการคุกคาม。

อย่างไรก็ตามเขาบอกว่าเขาจะเข้าร่วมการแข่งขันพาราลิมปิก。ในขณะที่ประชดประชันประธานคณะอนุกรรมการตอบโต้ไวรัสโคโรนาโดยปริยาย แนะนำว่าไม่ควรจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก、``ใช้ประโยชน์จากประสบการณ์ของเราในการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่ปลอดภัย'' ``สำหรับเด็ก、ถือเป็นโอกาสอันมีค่าสำหรับนักศึกษา...、ฉันอยากจะชมเกม (ด้วยตนเองที่สนาม)”。หากเป็นเช่นนั้น ประชาชนทั่วไปไม่ควรระมัดระวังในการออกไปข้างนอก ``เช่นเดียวกับในช่วงโอลิมปิก (ที่ปลอดภัย)'' หรือไม่。เมื่อประธาน IOC บาคไปช้อปปิ้งที่กินซ่า รัฐมนตรีโอลิมปิกกล่าวว่า ``มันขึ้นอยู่กับแต่ละบุคคลที่จะตัดสินใจว่าสิ่งใดที่ไม่จำเป็นหรือไม่''。ในกรณีนั้น ไม่มีเหตุผลที่จะบอกว่า ``การกลับบ้าน'' ``ไม่ถือว่าเป็นปัญหาของคนอื่น''。ทั้งรัฐมนตรีและผู้ว่าการรัฐบอกว่าคุณควรตัดสินใจด้วยตัวเอง、เป็นการดูแลที่ไม่จำเป็น เช่น "ไม่จำเป็นและไม่เร่งด่วน" เป็นต้น。อันดับแรก、การเดินทางเข้าเมืองไม่ใช่ปัญหาแต่อย่างใด、งดเว้นจากการออกไปช้อปปิ้งในพื้นที่ท้องถิ่นของคุณ、ตรรกะนั้นขัดแย้งกัน。เศรษฐกิจมีความสำคัญมากกว่าชีวิตมนุษย์、ไม่น่าแปลกใจเลยที่ผู้คนบอกว่าพวกเขาจัดลำดับความสำคัญของประสิทธิภาพที่เหมาะสมกับพวกเขา。

ไม่ว่าคุณจะถามอะไร、นายกรัฐมนตรีบางคนพูดอย่างโง่เขลาว่า ``ในขณะที่การฉีดวัคซีนดำเนินไป''、เพียงระบุชื่อพื้นที่ที่มีการประกาศสถานการณ์ฉุกเฉิน、ส่วนที่เหลือซ่อนอยู่ในเมฆ。ทำกำไรมหาศาล、ซึ่งอาจนำไปสู่สถานการณ์ที่วัคซีนที่เราพึ่งพาขาดตลาด、ฉันคิดว่าเขามีทักษะการจัดการวิกฤตเป็นศูนย์、อาจจะไม่รู้สึกถึงวิกฤตตั้งแต่แรก。สิ่งที่อยู่ในใจตลอดเวลา、มันเป็นเพียงการเลือกตั้งประธานาธิบดีพรรคเสรีประชาธิปไตยและการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรที่กำลังจะมาถึงหรือไม่?。นายกรัฐมนตรีมีพาราลิมปิกอยู่ในใจ、มันคงเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญอีกต่อไป。ฉันรู้สึกเสียใจกับผู้เล่นเท่านั้น、ไม่ว่าคุณจะคิดอย่างไรเกี่ยวกับเรื่องนี้、ฉันไม่เห็นประโยชน์ใด ๆ ในการจัดงานภายใต้สถานการณ์เหล่านี้。คนก็เช่นกัน、ทั้งเพื่อหรือต่อต้าน、“สิ่งที่คุณพูด、คุณจะทำมันต่อไป ''、คุณโคอิเกะแหย่ช่องว่างในใจฉันจนฉันแทบจะเฉยเมย。บริเวณนั้น、ในฐานะนักการเมือง เขาดูดีกว่านายกรัฐมนตรีมาก。