دسته: فنون

آنچه مردم زیبا می یابند (الزاماً اشیاء نیست) برای هر فرد متفاوت است.、این هم مهم است。حتی در درون یک شخص、در طول دوره رشد و فرآیند تعمیق روح،、هدف نیز باید تغییر کند。و、بسیاری فراموش شده اند、گم شدن。زیبایی زودگذر است。

در خواب اولم داشتم فکر می کردم。خودم、به نظر شما چه چیزی واقعا زیباست؟、وت。آن هم نه、من انتخاب می کنم که این را نداشته باشم.、ناگهان فکر کردم، "ممکن است برف ببارد."。
در گذشته、در روز سال نو شروع به کشیدن صحنه های برفی کردم.、من تصور کردم که باید در خواب ظاهر شده باشد.、قبل از آن、نمی دانم آیا من چیزهای زیبای زیادی را از خودم دور انداخته ام؟、یادم می آید که پر از افکار غم انگیز بودم.。
از داخل جعبه خاطرات、با احساس وحشت、من "زیبایی" را که از دست داده ام یکی یکی بیرون می آورم (همه آنها هستند、من به این می خندم که چقدر صاف است، مانند یک تصویر روی کاغذ.)。و、چیزی که ناگهان در کف دستم ظاهر شد、برفی بود که به سنگ های کوچک چسبیده بود.。در جنگل مورد علاقه من、انگشتانم را به برف نیمه یخ زده می مالیدم.。

خودشه、رنگ برف سفید نبود。رنگ سنگ به تدریج شفاف می شود、دندانه دار、و رنگ آن مانند گونه های کودکی است که باد آن را مالیده است.、همچنین یک یا دو کریستال کوچک سوزنی مانند در بالای آن ایستاده است.。برای همیشه、کاش میتونستم فقط بکشمش、حتی بعد از اینکه بیدار شدم به این فکر می کردم.。

先日（12/16）、国画会の安原容子さんの個展などを見に銀座へ行ってきた。最終日だったが、いずれの個展もひっきりなしに来場する人がいて、تعداد افرادی که برای دیدن تابلوها می آیند کم نشده است.、کمی احساس آرامش کردم.。

خیلی وقته از بهشت ​​عابر پیاده می گذره。چینی هم زیاد می شنوم、من از نزدیک احساس کردم که گردشگری در آن کشور باز شده است.。نشستن در یک مکان غیرمنتظره در خیابان、خانواده ای که هر کدام با گوشی های هوشمند خود دست و پنجه نرم می کنند。هنوز کمی احساس ناراحتی وجود دارد、از دیدگاه یک گردشگر چینی،、احساس می کنم خیلی بیشتر شبیه یک ژاپنی شده ام.。

وقتی آسمان می درخشد、اروپا、آمریکا、آمریکای جنوبی、وزارت خاورمیانه、چهره های آفریقایی می آیند و می روند。من فقط با یک پیراهن لباس به آنجا رفتم.、هنوز عرق کرده بودم。12اواسط ماه、نمی دانم با این گرما چه خبر است؟。برخی افراد تنها با پوشیدن تی شرت در اطراف راه می روند.、در کنار آنها، افرادی هستند که ژاکت پوشیده اند.。از آن بهشت、90 درجه به هر گالری、با یک تکان خم می شود。

یک پونستیا که سال ها از آن رنج می برد、یک استراتژی پیدا کرد、امسال، کمی از بار را از روی دوشم برداشتم (به زودی)、من آن را در یوتیوب قرار می دهم)。10 روز مانده تا عید نوروز。یک فرد سالم、نگاهی به یک نمایشگاه انفرادی پر جنب و جوش、ضمن برنامه‌ریزی و ساخت نمونه‌های اولیه بیش از دوازده نقاشی تا ارائه سال آینده.、من انگیزه بیشتری برای یافتن راه دیگری برای فتح پوینستیا خواهم داشت.。

今日も夕方から、急いで一枚描いた。一昨日の絵のバリエーション。モチーフはまったく同じ。فقط、いつもより細い筆を使って、細かく描いています。

2-3 سال گذشته、毎年ポインセチアを描いていても、一枚も納得いく感じがありませんでした。それでも前回と今回とで、この（ブログのような）方向なら、多少攻略法が見えてきた感じがします。

こういう “実写” 的な絵でも、実は多くの「作為・フィクション」があります。決して見えるままに描いているわけではないのです。「創作」ですから作為は当然ですが、具体的にはまず、対象物を「置く」ところから始まります。背景を作るのです。

この絵で？背景に団地があるとか、木があるとかはあまり重要ではないと考えていました。それよりは、晴れなのか曇りなのかのほうが大事だった（ムードですね）。それと関連させ（できるだけ描く手間を省きながら）、「窓枠」で背景に変化を作れないか。窓から奥の “寒色系の色” と手前の壁、پانستیا、テーブルの“暖色系” とどう 接着させるかを考えていました。