مرغ دریایی آبی

من کاملاً خواندن کتاب را متوقف کردم.。بینایی من بدتر شده است و خواندن آن دشوار شده است.、رایانه من بیش از حد وقت می گیرد、و چشمان شما را خسته می کند。دیگر یک کتابفروشی در این نزدیکی وجود ندارد、این همچنین ممکن است به این دلیل باشد که کتابخانه ها به مدت طولانی به دلیل کرونوویروس بسته شده اند.。اما、احساس می کنم دلیل اصلی این است که سطح کنجکاوی فکری من کاهش یافته است.。

چیزهای جدید、در مورد مناطقی که قبلاً از آنها نمی دانستید روشن شوید、احتمالاً برای همه سرگرم کننده است。به همین دلیل رایانه ها و تلفن های همراه زیادی وجود دارد (اگرچه این نام هنوز "تلفن" است).、بیشتر مطالب رایانه ها هستند) محبوب شده اند.。دریابید که بلافاصله چه چیزی می خواهید بدانید、آیا این بدان معنی است که تقاضای "جستجو" بسیار زیاد است؟。

ولی、از طرف دیگر ، می خواهید چه چیزی را بدانید؟、در مورد موضوع مورد علاقه چیست؟。وقتی از AI در مورد آن پرسیدم ،、موارد جستجو شده برتر هستند、زیبایی/لوازم آرایشی、سرگرمی、به نظر می رسد خبرهایی که در آن زمان گرایش دارند.、شاید من "تعصب" داشته باشم、به نظر نمی رسد که از کنجکاوی فکری خارج شود.。بیشتر "اطلاعات" درست در مقابل شما است、شاید عادلانه باشد که بگوییم با مصرف لحظه ای در حال تغییر است.。
احساس می کنم این موضوع عمیقاً با "سبکی" اطلاعات مرتبط است.。کامپیوتر、بخش عمده ای از اطلاعات مورد نظر در تلفن های همراه "تقریباً رایگان" است。این اطلاعاتی است که ارزش دور انداختن دارد.。از دست دادن زمان حداکثر چند دقیقه است.。
کتاب (مقاله)。زیر、(من در مورد کتاب های کاغذی صحبت می کنم) اینگونه کار نمی کند.。اگر یک کتاب کوچک بخرید ، از حدود 1000 ین تا 10،000 ین هزینه خواهد داشت (اگر کمی تخصصی تر شود).。آیا باید به یک کتابفروشی بروم و به صورت حضوری به مطالب نگاه کنم؟、قبل از خرید باید در مورد بررسی ها با دقت تحقیق کنید.。پول و زمان طول می کشد。کاملاً لازم است که حتی پس از خرید آن ، آن را بخوانید.。همچنین برای قرار دادن کتاب فضا را به خود اختصاص می دهد.。در مقایسه با اطلاعات به اصطلاح وب、هزینه زیادی دارد。

برای انسانهای قدیمی و آنالوگ مثل من ،、ما "عادت" ها را نابود کرده ایم که بدون این هزینه قابل درک نیست.。فقط با خواندن کتاب、هر قطعه از دانش تکه تکه شده سیستماتیک نیست.、دانشی که سیستماتیک نمی شود قابل استفاده نیست.。
　本を読むには案外な体力（意識を集中し続けるためのストレス）が要ります。年齢や生理的な体力とは別に、本を読まなくなると、この体力はすぐ落ちてしまいます。مطمئناً、新しい体系的な知識や考え方などが入ってこないことになり、それまでの知識だけでやりくりする羽目に陥ってしまいます。時代についていけないことになるわけですよね。
　パソコンに取り込まれてしまわないためにも、（古いツールのように思われようと）やっぱり本を読まなくちゃなあ、とあらためて思ったことでした。

気づかずにいるうちに、すでに学校などでは夏休みに入ったようです。子どもが成長して、学校と縁が遠くなるとこんなことにも疎くなってしまいます。その夏休みの初日に、全国で何人かの子どもが水難事故に遭ってしまったというニュース。ちょっとの差で助かるチャンスも有ったろうと想像すると、本当に残念で、なおさら痛ましく感じます。

夏の水遊びは、子どもにとってはこの上もなく愉しいことです。わたし自身もそうでしたが、わたしの子どもも野外での水遊びが大好きで、いつまでも止めようとしませんでした。そろそろ帰ろうか、と言うといつも「帰んない」。ずっと付き添って、飽きるまで遊ばせてやりたいと思いながら、閉園のチャイムに押されて無理に連れて帰ったことなど、思い出すといまでも心がシクシクします。

わたしは漁村で育ったので、海や川は日常の環境そのものでした。その中で何度か怖い経験をし、警戒心と危険に対する想像力が働くようになったように思います。水難事故に遭う子どもが気の毒なのは、そういう経験を経ずにいきなり危険の中に引きずり込まれてしまうことです。そうした経験の積み重ねがせめて一度か二度でもあれば、目の前の自然に対しての眼差しが鋭くなり、危険への想像力が違ったかも知れないと思います。
　高山とか深い海などの場合は誰でもそれなりの心構えをします。ولی、身近な自然には、つい「安心」のオブラートを被せてしまいがちです。「 “知ってるつもり” の自然こそ危険」だと思っています。

話題が跳ぶようですが、「野生動物」はみな臆病です。هیچ、警戒心が人間よりずっと強いと言うべきなのでしょう。食物連鎖の頂上にいるライオンや虎でさえ、寿命を全うすることは、ほぼ不可能なことだと言われています。いつか、どこかの段階で、自分自身が食われてしまうか、争いなどで命を落としてしまうことを彼らは毎日経験しでいます。目の前の危機と、それに対応する自分の能力とに関するセンサーが、人間よりはるかに鋭敏なのだと思います。
　「磯あそび」について楽しく書こうと思っていましたが、そんなニュースに触れてしまいました。