7من این را بر اساس عکسی که یک سال پیش در شبه جزیره شیموکیتا گرفتم کشیدم.。زمانی که در مقطع ابتدایی و راهنمایی بودم、وقتی نوبت به بازی می رسید، فقط دریا یا کوه بود.、هر چند از روستا خیلی دور است、من باید ده ها بار از این جاده جنگلی عبور کرده باشم.。اکنون به آن فکر می کنم、فکر می کنم اغلب آن مسافت را با پای فرزندم طی کردم.。10 کیلومتر رفت و برگشت وجود دارد.。خاطره خیلی کمی از جاده دارم.、هنوز هم همان فضا را حس می کنم。
تا زمانی که من در کلاس های ابتدایی بودم، اینجا راه آهن جنگلی بود.、یک لوکوموتیو بخار با واگن برقی وصل شده بود.。یادم می آید چند بار با برادرم سوار کابین راننده شدیم.。آن خط قطع شده است、تبدیل به بزرگراهی برای حمل الوار می شود、این مسیر برای افرادی که در کوهستان کار می کنند تبدیل به یک مسیر رفت و آمد می شود.、نسبتا نزدیک به روستا、شالیزارها و مزارع ایجاد شد。نام آن "کایکون (کشت)" است.、من اغلب کلماتی را می شنیدم که برای کودکان سخت بود (و همچنین、بعد از اینکه دانشآموز دبیرستان شدم، در واقع وارد نیروی کار شدم.)。
ماهیگیری قزل آلا یامامه و ماهیگیری فقط برای بچه ها、این خیابان اصلیترین خیابان برای فعالیتهای بیرونی مانند آکیبی و چیدن انگور وحشی بود.。
مزارع برنج و مزارع به بیابان بازگشته اند.。کوره های زغال سنگ و پرورش دهندگان قارچ ناپدید شدند.、این جاده اکنون فقط برای خودروهای وابسته به اداره جنگلداری باز است.。حتی بچه ها、لازم نیست برای جستجوی Akebia و غیره به کوه بروید.、صرف نظر از فصل، غذاهای خوشمزه تری در خانه وجود دارد.。بسیاری از جاده های جنگلی اکنون به خوبی جاده های متروکه هستند.、تابلوهای اطلاعاتی ناخوانا در علف های هرز مدفون شده و در یک زاویه ایستاده اند.。فقط تابلوی "مراقب خرس ها" جدید است.。
این جاده یکی از جاده های اصلی جنگلی است.、عبور از گردنه کوه از سمت اقیانوس آرام、به نظر می رسد که تمام راه را تا سمت خلیج موتسو ادامه می دهد.。از ماشین پیاده شو、مدتی در جاده جنگلی قدم زدم در حالی که به صدای رودخانه ای که از زیر پل جاری می شد گوش می دادم.。هفت سال از زمانی که فکر کردم "الان باید بکشم" می گذرد.。
