دسته: انجمن

ある日の朝食。さっぱり系だが、فقط کمی رنگ سرگرم کننده است。حتی یک رژیم غذایی کم نمک نیز طعم زیادی دارد。هر چند برنج کمی کثیف است、از آنجایی که غذای بیمارستانی است، تا حدودی اجتناب ناپذیر است.。

180 گرم برنج بسیار زیاد است.。به نظر می رسد بیشتر کالری شما از کربوهیدرات ها تامین می شود.。مقایسه فقط برنج、این یک وعده غذایی معادل مقدار معمول برنج من است.。این کار را سه بار تکرار کنید、احساس می کنم هر روز فقط برنج می خورم.。

تصمیم دارم هر روز صبح ناتو و ماست بخورم.。ناتو روشی کارآمد برای مصرف ویتامین K است.。45 گرم برنج مانند چاشنی برای ناتو رفتار می شود.。ماست برای تنظیم معده و روده است که نقطه ضعفی است.。این 300 گرم سخاوتمندانه است。بقیه اش خوبه اگه نداری。ظهر、در شب مناسب است、قبل از غذا خوردن فکر کنید。رژیم غذایی پایه دیابت。من دیابت ندارم、مبنای محاسبه است。

بیماران بیمارستان خسته کننده هستند、مشتاقانه منتظر غذا هستم。آیا به خاطر آن است؟、همه خیلی سریع غذا می خورند.。من معمولا آهسته غذا می خورم、احساس می کنم خیلی عجله دارم。مردم ژاپن به غذاهای ژاپنی افتخار می کنند، اما、مثل این、در مورد نحوه غذا خوردن با خاراندن چطور؟、فکر کردم。یاد زمانی افتادم که به منزا (کافه تریا کارکنان راه آهن) در میلان رفتم.。

تقریباً همه مردان و زنان آنجا دو یا سه بطری کوچک شراب می‌نوشیدند.、راحت باش、大声で喋りまくり、داشتیم می خندیدیم و کم کم از غذایمان لذت می بردیم.。آیا نوشیدن مقداری شراب اشکالی ندارد؟、آنقدر شاد بود که هیچ کس به آن فکر هم نمی کرد.。

病院だから、برای مثال، حتی اگر مانند ایتالیایی ها نتوانید این کار را با خوشحالی انجام دهید،、من احساس می کنم که نحوه لذت بردن مردم ژاپن از وعده های غذایی کاملاً متفاوت از سایر مردم است.。شاید این تفاوت در فلسفه باشد。

همه چیز、اگر فلسفه آنها لذت بردن از زندگی است、حتی اگه بیمارستان باشه、もっと目で、舌で、手で楽しめない食事こそ、病気を作る元凶だと考えているかも知れない。旅先で病院の世話にはなりたくないものだが、一度イタリアの病院で（ごく軽い病気程度にしてもらいたい）味も、雰囲気も味わってみたい気もする。

私には姉がいた。私が生まれて半年後に亡くなったので、もちろん顔は知らないが、姉は私の顔を見たはずだ。２歳半だった。当時の田舎だから写真もない。母は娘の柔らかい髪の毛をひとつまみ、ずっと取ってあった（おそらく今も）。小学校低学年の頃、何かの時に母が見せてくれたのを覚えていて、それから何度か自分でも見た。

ペースメーカーは、正確な電気信号が届かなくなった心臓に、その人の身体活動に合わせた信号を正しく伝えるもの。それが今、自分の胸の中で私自身の一部として動き始めている。

ペースメーカー自体が動くわけではない。ただの冷たい（冷たくはない）機械だ。けれど私の肉の一部を切り開いてその中に埋め込まれた瞬間から、私と生死を共にする、私の特別に大切な一部分となった。جلوتر、大事な大事な手、脚、眼、耳などでさえ、私から失われることがないとは言えないが、これだけは私が生きている限り、失われることはない。

شب、目覚めて何となく肌着の上から撫でると、まだちょっと痛みを伴って膨らんでいる。これまでのいろんな人や事柄の全てが関わって、文字どおり私の胸に飛び込んできた機械だ。大事にしなくっちゃ。

از همین رو、「ペースメーカー」という機械の名前でなく、自分で名前をつけることにする。仮に「葉子」と呼んでおこう。それが姉の名だ。2016/11/29