Loại: Câu chuyện

Nhiều người đã quen thuộc với truyện ngụ ngôn “Gió Bắc và Mặt Trời” của Aesop.、tôi nghĩ。Gió bắc và mặt trời không thỏa hiệp xem cái nào mạnh hơn.、Chỉ vào một du khách đang đi bộ mặc áo khoác dày.、''Hãy thi xem ai có thể cởi áo khoác của mình.''、Đó là câu chuyện。

Nhìn vào cộng đồng quốc tế、Mặt trời đã đi xa và mất tích。Chỉ có gió bắc thổi lên mấy lần、Chúng ta chỉ cạnh tranh bằng sức mạnh của nhau。Sức mạnh của gió bắc、Sự lạnh lùng đã phát triển rất nhiều kể từ thời Aesop.、Thông qua chiến lược được lên kế hoạch cẩn thận, tận dụng tối đa AI、Lữ khách đóng băng ngay lập tức。

Ai sẽ cởi áo khoác trước?、Gió bắc yếu ớt nói rằng lẽ ra đó phải là quy luật.、“Tôi không cần những quy tắc như vậy,” gió bắc mạnh mẽ nói, thay đổi quy tắc ngay tại chỗ.。Tôi muốn thay đổi chế độ chuyên chế phổ biến ở thời Aesop.、Thay vào đó, câu chuyện ngụ ngôn mà anh ấy tạo ra đã trở lại trạng thái trước đó.、anh ấy sẽ nói những lời gì。

Gió mạnh thổi suốt ngày hôm nay。Đi bộ bằng xe đạp gần đây đã trở thành một thói quen hàng ngày.、Tôi cố gắng đi ra ngoài nhưng một cơn gió ngược mạnh buộc tôi phải rời đi nhanh chóng.。Tuy nhiên, hotokenoza tràn ngập và lấp đầy các mép đường.、Hoa thuỷ tiên vàng đang đung đưa đây đó.。Có vẻ như nó sẽ không còn đóng băng nữa。Hôm kia là nguyệt thực toàn phần。Tôi hoàn toàn quên mất nó、Mặt trời tưởng chừng vẫn còn ở rất xa、Tôi đột nhiên lộ mặt ở một nơi như vậy.。

手は人間と動物を分ける一番の物理的な象徴かも知れません。「脳」という人もいそうですが、多くの哺乳類はもちろん、ムカデなどの節足動物などにもちゃんとした脳があります。軟体動物の、特にタコの知能の高さはよく知られています。クラゲやイソギンチャクでは、神経はありますが特定の脳という部位は無いようです。

普段は意識もせずに使っている「手」ですが、いったん指一本でも怪我などで使いにくくなると、途端に生活の質が落ちるのがわかります。Ngược lại,、手を使いこなすことがどれだけ文明を発展させてきたか、に想像を広げることができます。

犬や猫の前足は「手」ではありません。「手」の定義ははっきりしていませんが、「ものをつかみ、道具などを操作できる機能を持つ身体の一部」というあたりが納得を得られるところでしょうか。犬や猫の前足は、あくまで前足の機能（引っかく、押さえつける）であって、道具などを操作することはできません。Theo nghĩa đó、類人猿や多くの猿の手は立派な「手」です。
　その手で、人類は多くの利便を得、文明を発展させ、それと同時並行的に多くの知識も獲得してきました。その「道具を操作できる機能」は、一方で常に人を殺す武器をも作り出し、その知識は多くの動植物を絶滅させてもきました。

Và、これからはAIが人類の「手と知識」を奪い取る時代です。đã、ヒトが自らの手と脳でモノを作り出す苦労も、新しい知識を吸収するための勉強も必要ないのです。あんなにも美しい「手」を、もう労働なんかで傷つけることもありません。本能的（動物的？）欲望のままに、ポンとボタンを押す以外に使う必要がなくなったのです。
　SFマンガの時代が本当に出現しました。少数の「統治者」がコンピューターにコンピューターを操らせ、機械が機械を作り出し、コンピューター同士が（まだるっこしい人間言語など使わずに）新しい知識を積み上げていくでしょう。
　コンピューターに飼われている人間は何をするんでしょうか？戦争ゲームまたはハンティングゲーム以外にもうやることはないでしょう。「自殺」さえできなくなりますけどね。

1月24日（土）18；00に予約アップロードした動画を紹介するのをうっかりしていた。アップから既に2週間も経っている。ビジネスとしてYouTubeをやっている人からしたら考えられないこと。

YouTubeを始めた頃はフェルトペンを使ったスケッチをたくさん載せた。野外で、片手でスケッチをするには小さなスケッチブックが最適。旅先でのスケッチは（慣れれば）鉛筆よりペンの方が便利。ペンにも何種類かあり、一番ポピュラーなのがボールペン。ひと昔前のボールペンはインクだまりができたり、文字専用のようで傾きやスピード感に対応できず平板な描写しかできなかったが、ボールペンも相当進化している。

フェルトペンは、それに比べると使う人の数も数分の一以下だろう。一般の人はほぼ使わない。名前すら聞いたことがない人も多い。ペンと言えばインクが滴り落ちるタイプのペンを誰もが思い浮かべるが、フェルトペンは、布に染みこませたインクを擦りつけるタイプのペンで、イメージとしては “マジックインキ” や “マーカー” に近い。そのイメージじゃ絵とは結びつかないよね。

“インクがたっぷり” という「リッチ感」がまず無い。「たっぷり感」は絵を描く、描かないに限らず、多くの人が好む。フェルトペンのインクの出方はそれに比べると貧相に見える。人気がないのもある意味当然かもしれない。
Nhưng、この「弱点」がそのままスケッチの際は「使いやすさ」に繋がっている。いきなり濃く、ドバっと出ないということは失敗が少ないということ。そして「貧相なインク」が遠近表現に向いているということ。たとえばボールペンのように、強く、Ổn định、単調な線では、線だけで遠近表現をするのは難しいが、フェルトペンならお手の物だ。フェルトペンの一番の長所かもしれない。Xin vui lòng、使い慣れて、スケッチの仲間になってください。