نویسنده: تاکاشی

صحبت از سال جدید، "بهار"。صحبت از بهار، "شکوفه های گیلاس"。شکوفه های گیلاس را امتحان کنید

من در یوتیوب هستم。من هم در توییتر هستم、من هم چنین وبلاگی می نویسم。از همین رو、(من) با SNS آشنا هستم、برخی از مردم فکر می کنند که در کامپیوتر خوب هستند、ممکن است مقداری در داخل وجود داشته باشد。اگر、اگر اینطور فکر می کنید、خیلی خجالت آوره。
به عنوان مثال、با وجود اینکه من در یوتیوب هستم、من فقط یک راه برای پیشرفت خودم بلدم。چگونه کانال خود را مدیریت کنیم、چه نوع نبوغی را امتحان کردید؟、به چه سمتی می روید؟、مثل اینکه نمی دانم چه خبر است。در حال حاضر、چه چیزی می تواند آپلود شود、خیلی برام عجیبه、دانش و تجربه (با وجود اینکه دو سال گذشته است)、شاید من اصلا توانایی کافی ندارم.。

من از کامپیوتر متنفرم。حتی فکر نمی کنم بخواهم این کار را انجام دهم اگر بتوانم از پس آن بربیایم.。ولی、من بدون کامپیوتر نمی توانم کاری انجام دهم、و یا به جای、به لطف کامپیوتر、به نوعی می توانم در این جامعه زنده بمانم、اغراق نیست اگر بگوییم。ولی、از چیزی که متنفرم متنفرم。احتمالاً به این دلیل که این نوع روانشناسی کار می کند、این یک مفهوم کاملا جدید است、نرم、برای برنامه ها و غیره、به راحتی نمی توانم کمکش کنم。همیشه به عقب、گوشه、واقعیت این است که ما چاره ای جز شروع نداریم.。

اما、گزینه عدم استفاده از کامپیوتر به هیچ وجه است、غیر ممکن。کامپیوترها نه تنها ابزار بسیار مفیدی هستند.、بیشتر از یک ابزار、خودت را باز کن (خودت را توسعه بده)、همچنین یک تغییر دهنده بازی است که می تواند、گفته می شود که、من هم همینطور فکر می کنم。فردی که اندام تحتانی خود را از دست داده است、ویلچری که بالاخره گرفتم、من فکر می کنم همان است که نتوانی این وسیله حمل و نقل را رها کنی.。این چیزی بیش از یک وسیله حمل و نقل است、زیرا آن شخص باید قدرت تغییر جهان را داشته باشد (شاید این مثال نامناسب باشد؟)。
در همان زمان、هزینه از دست دادن پول به دلیل رایانه نیز کم نیست.。نوشتم "خودت را باز کن"、از طرف دیگر، من شروع به احساس کوچکتر کردم.。هر روز、روزهایی که به خودم فحش نمی دهم و فکر نمی کنم این کار را نکنم؟、در واقع حتی یک روز هم نیست。هر روز هر روز、از بی کفایتی خود آگاه شود。عزت نفس من حتی یک دهم آن چیزی نیست که قبلا بود.。کوتاه、قبل از اینکه در مورد کامپیوتر بدانم、"من خوشحال نیستم."。مرتبط、زمانی که از زندگی ام باقی مانده در حال کاهش است、ソフトやアプリの操作法習得などに奪われる時間の大きさにも、我慢ならないものがある。

با این وجود、コンピューターを使っているのは自分であり、もっと使えるようになれば、もっと自分の世界が広がるだろうという、期待感はゼロではない（萎んだり、膨らんだり、だ）。どんなに生成AIが発展し、世の中がそれに支配されようとも（今のままなら、早晩そうなるだろう）、それがわたしに置き換わるなどということはあり得ない、من فکر می کنم。
　AIは、（それが、どんなに感情を持ったかのように見えようと）データと統計による「推論」、いわば「想定内」に過ぎない。わたしは生身であり、日常＝「想定外」であるし（全く同じ日、時間が二度とないという意味において）、わたしにとっては（わたし自身が）「事実」そのものである。「老化」という痛みを伴う弱点も持つけれど、「感じることができる」のは神経、細胞を持った生身であればこそ。「感じること」と「自分を解放・表現すること」とを結びつけること。そのとき、コンピューター以上の道具はたぶん見つからない。یعنی、（今のところ）わたしがパソコンを手放さない理由です。