
かたちと色は視覚情報の中心。だから絵画がそれに工夫と研究を費やすのも当然。というのが「常識の罠」。
உண்மையான、人はかたちも色も「そんな気がする」程度にしか見ていない。では何を見ているかというと、自分のイメージや記憶、つまり自分自身の反映とそれの「ズレ」を見ているのではないか、と最近考えている。
違和感の無いものは見えない。ズレが大きくなると感覚が鋭くなって、「絵」が見えてくる。ズレはまた、言葉の問題でもあるようだ。
நான் எப்போதும் பிரதான வீட்டில் கிமோனோ அணிவேன்、இரண்டு பேர் மட்டுமே அங்கு வசிக்கிறார்கள், ஒரு வயதான பெண்ணும், அவரது தாயாகத் தோன்றும் ஒரு வயதான பெண்ணும் ("எப்போதும்"? "இருவரும் மட்டும்?" இதுபோன்ற விவரங்கள் எனக்கு ஏன் தெரியும்? ")。அது விசாலமானது、ஜப்பானிய தோட்டம் உண்மையிலேயே சுவாரஸ்யமாக உள்ளது、இது நன்கு பராமரிக்கப்படுகிறது。அநேகமாக பல தோட்டக்காரர்கள் அதை அடிக்கடி கவனித்துக்கொள்கிறார்கள்.、எனவே, நிறைய பணம் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது.。
(நீங்கள் "கருதப்படுகிறது" என்று சொன்னீர்கள்、இது உங்கள் கனவில் உள்ளது。இது யாருடைய கனவு?、இது என் கனவுகளில் கூட என்னை சிரிக்க வைக்கிறது)
நடவு செய்த பிறகு, நான் இறுதியாக "திமிங்கலம் ..."、பிரதான வீட்டிற்கு இடையில் ஒரு சிறிய ஓட்டம் உருவாக்கப்படுகிறது。ஓட்டத்தைத் தொடர்ந்து,、சில நேரங்களில் நான் பிரதான வீட்டிற்குச் செல்கிறேன், மின்னோட்டத்தை ஒரு கல் பாலத்தில் கடக்கிறேன்.、மேலே பார்த்தால், நான் சற்றை சுற்றி நடப்பது போல் இருந்தது.、தோட்டம் விசாலமானது (மிகப் பெரியது!)。
நான் உறுதியாக இருக்கிறேன்、பிரதான வீட்டின் கூரையின் நிழல் மதிய உணவு பெட்டி இருந்த இடத்திற்கு அருகில் கிடந்திருக்க வேண்டும்.。"பணி" ஐப் புரிந்துகொள்வது、பிரதான வீட்டை விட்டு வெளியேறிய உடனேயே、நான் "பென்டோ" ஐக் கண்டுபிடித்தேன்! ?
பிரதான வீட்டில் குழந்தைகள் இருக்கிறார்களா?。அந்த குழந்தைகள்、இது இரண்டு பெண்களின் குழந்தையா?。உங்கள் தந்தை எங்கே?。பிரதான வீட்டில் நான் ஏன் "மிஷன்" பெற்றேன்?。வாயைச் சுற்றி、நீங்கள் இதைப் பற்றி யோசிக்கிறீர்கள் என்றால், ஒட்டும் மண்ணைப் பற்றி எப்போதும் கவலைப்படுகிறீர்கள்、இது ஏற்கனவே பிரதான வீட்டிற்குள் உள்ளது。