ವರ್ಗ: ಸಮಾಜ

銀座

 

銀座のショーウィンドウから

ここ３週間ばかり、頻繁に銀座へ行く。ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶನ、ಗುಂಪು ಪ್ರದರ್ಶನ。往復の移動時間がバカにならないので、一度に3つか4つ位は廻らないと、仕事でもないのに毎日銀座通いになってしまう。

銀座での展覧会は、多少義理絡みでないこともないが、無駄ではない。それなりに作品を見たいと思わせてくれる作家にしか、義理を感じないという鈍感さも持ち合わせているせいか、何がしかこちらに刺激というお土産を持たせてくれる。東京といえど、なかなかそうしたレベルは保てないが、銀座ではそれが「普通」。その意味では銀座は効率がいいと言える。

銀座といえば「虚飾」のイメージが、ずっと以前は私にもあった。ಆದರೆ、新宿などにくらべれば、銀座はずっと「素顔」で「素直」な街だと、最近は思う。少なくとも個展をやっている画家たちの殆どは、想像されるより皆ずっとずっと「素顔」で「素直」だ。ಬದಲಾಗಿ、そうでなければ長くは続かない。

ಆದರೆ、画家とかいう連中はみな、少しネジが緩むか、ずれていて、しかもそれを自覚できない人が殆どなので、そういったことが解るまでは、どこか別次元の世界のように感じる人もいるかも知れない。確かに街全体が少しばかりネジがずれた街かも知れない、ಆದರೆ、そのズレこそ新しい世界への隙間なのに違いない。

ನೀವು ಮೇಜ್‌ಗಳನ್ನು ಆಡಲು ಬಯಸಿದರೆ, ಸುರಂಗಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ

"ಮಾದರಿ" ಜಲವರ್ಣ F10

ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ತುಂಬಾ ಚಳಿ ಇತ್ತು、ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ。ಫುಟಾನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಇರಿ、ನಾನು ರೇಡಿಯೊದಲ್ಲಿ ಹವಾಮಾನ ಮುನ್ಸೂಚನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ.、ಚಳಿ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ。

ನಿನ್ನೆ, ನಾನು ಹಲವಾರು ಏಕವ್ಯಕ್ತಿ ಪ್ರದರ್ಶನಗಳನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಟೋಕಿಯೊದ ಸುತ್ತಲೂ ಪ್ರವಾಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.。ಇದು ಗ್ಯಾಲರಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿರುವ ಗಿಂಜಾದಂತಹ ಸ್ಥಳವಲ್ಲ.、ಏಕೆಂದರೆ ಸ್ಥಳಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದವು、ಪ್ರಕರಣಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು.。ನಿರ್ದಿಷ್ಟವಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ವರ್ಗಾವಣೆ ಕೇಂದ್ರದ ರಚನೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಲ್ಲಿನ ತೊಂದರೆಯಿಂದ ನಾನು ನಿರಾಶೆಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.。

ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರಕಾರ、ಪರಮಾಣು ಯುದ್ಧದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯವಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸಲು、ಜನರು ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ನಿರ್ಮಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.、ಇದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಆಳವಾಗಿದೆ。ಇದಲ್ಲದೆ, ಟೋಕಿಯೋ ಸುರಂಗಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ、ನಿಲ್ದಾಣಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಇದೆ.。ಕೆಲವು ಮಾಹಿತಿ ಫಲಕಗಳಿವೆ。ಕೆಲಸದ ಮಾದರಿ、ನೀವು ಅಂತಹ ರೇಖಾಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಳಸಿದ್ದೀರಿ ಎಂದು ನನಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಿದೆ.、ನೀವು ಅದನ್ನು ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡಿದರೂ, ನಿಮ್ಮ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೋರ್ಸ್ ಅನ್ನು ಸೆಳೆಯುವುದು ಕಷ್ಟ.。ಒರಟು ರೇಖಾಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡುವುದರಿಂದ ಕೆಲವರು ಕಳೆದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಿದೆ.。ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮ್ಯಾಪಿಂಗ್ ತಂತ್ರಗಳು, ಇತ್ಯಾದಿ.、ಅಂತಹ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಬಳಸಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.。

ಎರಡು ಮೂರು ನಿಲ್ದಾಣಗಳ ಒಳಗೆ、ವರ್ಗಾವಣೆ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಬೆವರುತ್ತೇನೆ.、ಆಯಾಸ ಮತ್ತು ಸಮಯದ ನಷ್ಟದಿಂದಾಗಿ、ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಾಯಿತು.。

おにぎりは誰が作る

陽が奥まで入ってくる

コンビニのおにぎりを何気なく買う。とても日本的な食べ物（食べ方？）だから、つい日本人が作っているような気がしてしまうが、実は多くは外国人労働者、それもいま問題になっている「外国人技能実習生」たちが作っているのだという。

朝早くから、おにぎりは店頭に並ぶ。しかも賞味時間が細かく、時刻を過ぎれば厳しく廃棄される。ಅಂದರೆ、真夜中にも作っているし、一日中ひっきりなしに作っているということでもある。コンビニは街の小さな個人のお弁当屋さんとは規模が違うのに、「おにぎり」「きんぴらごぼう」という庶民的な名称につられて、つい「近所のおばさん」たちが作っているように錯覚してしまう。

常に新しいおにぎりが店頭に並ぶということは、誰かが常にそれを作っているということなのに、そこになかなか考えが到達しない。便利さの中で私たちの想像力が縮み、自分の目先しか見えなくなっているのだ。

人手不足だから「技能実習生」枠を名前を変えて拡大しようという議論が今日から国会で始まった。34万人まで拡大するというが、既に国内の技能実習生は27万人に達しているという。そのかなりの部分が「外国人熟練労働者」にスライドすると考えられている。それに留学生のアルバイトも加えれば、既に枠は満杯に近い。労働者数を増やすというより、人権問題の目先を逸らすのが議論の目的ではないかと、疑うのが当たり前だと思うのだが。