10 jaar sinds de Grote Aardbeving in Oost-Japan。Ik begon deze blog direct na de aardbeving (``Aoi Kamome'' zelf begon als een homepage.、3e generatie op deze blog。(Al ruim 20 jaar) Het wordt ook 10 jaar。
Iedereen sympathiseert met (en niet alleen) de slachtoffers van de Grote Aardbeving in Oost-Japan.、Heb de wens om zoveel mogelijk te helpen。het kan worden geloofd。Maar、Het aanraken van rampenrapporten van verschillende plaatsen、Elke keer als ik eraan denk, heb ik het gevoel dat de pijn in mijn borst toeneemt.。De krachten van de natuur die buiten de controle van slachtoffers van rampen liggen、De armoede van het hulpsysteem daar、Dat is de essentie van pijn。
De zinsnede ‘Japan is een land dat vatbaar is voor rampen’ komt ook elke keer uit de mondhoeken van politici.。Reddingsgoederen en medische technologie gaan vooruit.。Echter、Het systeem is in principe hetzelfde als in de Edo-periode.。Evacuatiecentra zijn veranderd van tempels en heiligdommen in gymzalen.、Oude kleren zijn veranderd in blauwe lakens en rampendekens.。Zo zielig、Ik heb medelijden met je、Het eindigt op het emotionele niveau van geduld (hoewel het natuurlijk beter is dan helemaal geen wrijving)。Naast het spelen van onschuldige woorden zoals ‘knuffelen’ en zachte muziek,、Is het niet mogelijk om een manier van denken te bedenken die tot meer concrete resultaten leidt?。Aandacht voor de mensenrechten, etc.、Het lijkt er zelfs op dat het sinds de Edo-periode is verslechterd.。
ingenieur、Niet alleen natuurwetenschappers、We hebben actieve meningen nodig van deskundigen op alle terreinen.。Momenteel wacht slechts een klein aantal deskundigen op advies van de regering en leiders.、Het lijkt erop dat ze alleen maar een richting aangeven die in lijn is met hun wensen.。wij denken ook meer、een verklaring afleggen、moet ze verplaatsen。Het is belangrijk om dit bewustzijn te hebben、ik denk。Elke keer als ik het woord 'reconstructie' hoor、Is het ‘het aantrekken van mensen’ of ‘het revitaliseren van de economie’?、Ik heb het gevoel dat de woorden zijn vervangen door woorden die klinken als een verkiezingscampagne of een bijeenkomst in een winkelgebied.。Over de specifieke vorm van het doel bestaat geen discussie.、Het voelt alsof alleen het emotionele beeld van ‘reconstructie’ voorrang krijgt.。Ik hoop dat het gevoel van wanhoop niet zal veranderen en vraag me af: “Is dit de bedoeling van de wederopbouw?”。
