Spelen kinderen tegenwoordig tikkertje of verstoppertje?。Ik heb er niet specifiek naar gekeken.、De relatie tussen zulke kinderen、Een veilige en onbekende plek (vanuit het perspectief van een volwassene is het niet erg vriendelijk)、Mysterieus genoeg voor kinderen) is mogelijk verdwenen.、maak een wilde fantasie。
elke dag van mijn kindertijd、Elke dag werd zo gespeeld.。Er waren ook veel kinderen、Er was veel braakliggende grond、Er waren bijna talloze veilige en onbekende schuilplaatsen.。Ik probeerde me in het gras te verstoppen, maar...、Toen ik rondkeek, zag ik tot mijn verbazing overal vlinderpoppen.、Mijn broer viel op een verborgen plek in slaap.、Ik herinner me ook hoe hij nooit naar buiten kwam en veel ophef maakte.。
Het is geen verstoppertje、Twee keer hebben ze zoekers uitgezonden om mij te zoeken.。Eén keer, waarschijnlijk tijdens de winter van mijn tweede jaar op de middelbare school.。Tijdens het opzetten van een konijnenval、Toen ik naar een berg ver weg ging waar een ranch was.。Staande vlakbij de top met een geweldig uitzicht、Ik zag sneeuwwolken in de verte groeien en ons naderen.。Ik had geen horloge of zo、Volgens mij was het al na 15.00 uur.。
Mijn intuïtie vertelde me dat het ging sneeuwen en ik skiede meteen de helling af.、Ik ben in één keer naar huis gegaan.。Ik had er even spijt van dat ik te ver was gekomen, maar、Er is geen tijd om lui te zijn。
Van huis naar daar、Zelfs in de zomer duurt het meestal meer dan 3 uur om te lopen.。Op weg naar beneden、Ook al draag ik ski's、Het duurde niet lang voordat de sneeuwwolken mij inhaalden.。Voordat we halverwege waren, begon het te sneeuwen、Het begon daardoor donkerder te worden.。Geleidelijk aan werd het een sneeuwstorm、Uiteindelijk begon ik uit het oog te verliezen waar ik liep en hoe ik liep.。
Het wordt hier steeds donkerder、De sneeuwstorm begint heviger te worden、ik was behoorlijk ongerust。Het moment waarop de sneeuwstorm buiten adem raakte、Ik kon (althans dat dacht ik) het licht van een kwiklamp in de verte zien.。Sinds ik het zekere pad naar huis begon te volgen、Ik ontmoette Light, een zoekteam in opdracht van mijn bezorgde ouders.。Ik kwam rond 20.00 uur thuis terwijl ik door hen werd uitgescholden.。De sneeuwstorm stond op het punt op te houden、Het was al middernacht rond mijn huis, dat ver van het dorp lag.。Mijn vader zei alleen maar: ‘Schiet op en eet!’。Ik besefte voor het eerst dat ik onderweg mijn veiligheidsbril en wollen hoofdmuts kwijt was.。

