aankondigen

Uit de solotentoonstelling van Norihisa Saito

Ik zag de solotentoonstelling van Norihisa Saito in Kawagoe Gallery Unicon.。Het was een zeer goede solotentoonstelling.。Ik weet niet of het werk goed is of niet.、De auteur en het werk komen in ieder geval overeen.、Zijn persoonlijkheid komt duidelijk terug in zijn werk.、In de zin dat dit mijn waarden zijn.、Ik vond het een goede solotentoonstelling.。

in ruil daarvoor、Het werk dat ik in Ginza, Tokio presenteerde, was slechts een oppervlakkig idee.、Vies、ziet er fragiel uit。En、Het was zeker een idee、ondiepe bodem、Op een slordige manier、Ik ben degene die oppervlakkig is.。In die zin ben ik het eens met mijn woorden en daden.、Er kan niets gedaan worden als de woorden en daden van de verkeerde persoon overeenkomen.。

Ik onlangs、Ik begin de betekenis van het aankondigen te verliezen。Waarschijnlijk vanaf nu、Zelfs als je handen niet meer werken (ook al wordt het een computer)、ongeacht wat anderen ervan vinden、Ik zal doorgaan met tekenen。Leuker dan tekenen、Omdat ik denk dat het niet voorbestemd is in deze wereld。Echter、Waarom kondig je het aan?、Het antwoord op deze vraag is minder eenduidig ​​geworden.。Ik denk er niet meer aan dat ik door anderen gewaardeerd wil worden.。dan dat、Ik ben niet van plan het aan iemand te laten zien、Ik voel een sterk verlangen om terug te keren naar de oorsprong van mijn hersenloze tekeningen.。

試し描きで一生終わるわけにはいかないぞ

水彩効果4

水彩ブラシを一本ずつ試している。水彩ブラシが100本、チョークなどのドライ系が180本くらいあるらしい。その上要求すればあと200本くらいは色々なのが使えるらしい。上から順に、だいたい1本ずつ別々のブラシによる効果だ。すごい、すごい。

maar、こんな調子で一日一本ずつやってると、試すだけで一年以上かかることに、三日目にして気がついた。「これとこれはセット」とか「この3本だけでだいたい賄おう」とかしないと、順列組み合わせの数は天文学的になってしまい、何度生まれ変わっても試し描きさえ終わらない。早く気がついて良かったー。

私の風邪が家族に移ってしまい、全員が調子悪い。Maar、私がウイルスを作ったわけではない。私にうつした奴がいて、そいつに移した奴がいる。急に話が飛ぶが、そういう訳で、とりあえずお風呂に入れないらしいから、ここ2日ほどお風呂は私の独占場になっている。いつもは一番最後、「お風呂洗っておいてね」だが、今は最初(で最後だから、結局はお風呂を洗うのだが)。“Dat is het!、プールの匂いだ」なんて塩素の匂いを嗅いだりしている。

恥ずかしながら

水彩効果

大学時代の同級生からメールが来た。展覧会を見に来るつもりだ、Dat heet。なぜだか急にうろたえる。「ヤバい、もうちょっとまともな絵を出さなくっちゃ」。maar、展覧会の一つは明後日からで、もう出品しちゃったし、もう一つだって来週月曜日から始まる。いくらジタバタしてももう遅い。

Als je erover nadenkt、学生時代から私は絵を描いていたのだが、ほとんど友人たちに見せることはなかった。決して隠したり、隠れて描いたりしていたわけではないが、話題にならなかっただけなのだと思う。卒業、就職、そして多くの同級生たちがそれなりに地位や、あとに残せる資産などを作って退職するようになって、いまだに就職もせず(できず)、地位もなく、資産にいたっては就職1年生にも及ばないというオロカモノはどうしているのか、40年以上もバカの一つ覚えに描き続けている絵というのがどの程度のものなのか、気にかけてくれているのかも知れない、ik denk。

zeker、就職もせず、美大に行ったわけでもなく、ただ単に好きだというそれだけで、40年以上生きてこられたことは自分でも不思議な気もする。多分役に立たないモノ好きも、何人かは世の中にいても悪くはない、と社会が受け入れてくれたからだろう。特に努力もしなかったから、なおさらそうだとしか思えない。Dan、今さらジタバタしなくてもいいかも、とすぐ自分に都合のいいように考える。これが40年の成果です、と胸を張っては言えないが、人の物を盗んで見せるわけではないから、「これだよ」と聞こえないような小さな声で言おうと思う。