*Dit is een fictief verhaal。heeft geen relatie met een echte persoon。
op een dag、先生が薔薇を画題にと持ってきた。花を見るのは好きだが、描くのはどうも苦手だ。何より棘があるのが気に入らない。ちくちくと痛そうで腕も筆も動かなくなる。
先生は別に薔薇を描かなくてもいいとは言うが、他に何のアイデアも無いので薔薇を描くより道はない…。Echter,、Echter,、is。今日に限って何だか上手く描けるじゃない？ふふっ、だてに長年やってるわけじゃないって実力がついに…！思わず鼻歌が出そうになるのをこらえつつ、夢中になって描いてしまった。ふう、程よい疲れってこれよね。
次回まで花は咲いていてくれないから、一気に描けるところまで描くのが花を描くコツ。腕まくりをして、思わず前のめりになった時「あれー？それ私のキャンバスー」。スの音がスーッと伸びた。椅子の後ろに私のニューキャンバスが純白の美しさを放っていた…。
*Dit is een fictief verhaal。heeft geen relatie met een echte persoon。Wees niet boos als je op iemand lijkt。
Ik hou van schilderen。Als kind voelde ik me gevleid en kreeg ik te horen dat ik er goed in was.、Ik weet nog dat ik zo hard tekende omdat ik geprezen werd.。Mijn schoolleraar plaatste het in een tentoonstelling buiten de school en ik ontving veel certificaten.、Naarmate het schooljaar vordert、Om de een of andere reden begon ik, alleen al door te tekenen, witte ogen te voelen van de mensen om me heen.。Ik kan mijn ouders nu gelukkig voelen door alleen maar mijn boeken en notitieboekjes te openen.、Voor ik het wist, stopte ik met tekenen.。...en ik vergat het schilderij.。
Na tien jaar、dacht ik ineens。Familieleden zeiden ook dingen als: ‘Je bent een egoïstisch kind.’、Dat voelde ik ook, dus ik haalde mijn schouders op.、Eigenlijk verre van egoïstisch、Misschien heb ik mijn hele leven lang vastgehouden aan wat ik wilde doen.。Ik merk dingen altijd later op dan andere mensen.。
De weg naar Gejutsu is steil en lang (blijkbaar)。Als je naar die lange reis kijkt, is er waarschijnlijk niet veel verschil tussen jou en ons.、Als de leraar een borstel naast mij op de stoel legt,、Opeens zie ik iets duidelijk。Ik denk dat ik al gehersenspoeld ben door de tekeningen van de leraar.。Weten veteranen dat?、"Heren、Is dit niet een beetje goed? 'op een uitdagende manier.。Ben je echt tevreden?、Zet je een barrière op en zeg je: ‘Ik hoef er niet bij betrokken te raken’?、Diepte die voor nieuwkomers niet te zien is。
Ik kan niet zo handelen。Om de een of andere reden bied ik mijn excuses aan zodra ik het gezicht van de leraar zie.。"Sorry。Ik kan gewoon niet tekenen zoals ik wil.”。Als je kunt tekenen zoals jij wilt, hoef je niet naar de les.、Mijn mond zegt precies het tegenovergestelde van wat er in mijn hoofd zit。Ik heb geen controle over mijn eigen woorden。Ik zou blij zijn als mijn handen zelfstandig tekeningen konden maken in plaats van mijn mond.、Het lijkt erop dat mijn handen borstels aanraken (en messen, stofzuigers en wasmachines).、Blijkbaar is hij genetisch zwak.。het is niet mijn schuld。