Category: Kunst

11月20日（水）東京渋谷区、表参道ヒルズでの「藤澤伸介展」を拝見してきました。場所は東京の目抜き通りの一つ、表参道。再開発で作られた表参道ヒルズの一角に、日本の近代建築の出発点のひとつ、「同潤会アパート」の外観（一部）が建築遺産として保存的に残されています。そこの小さな画廊スペースに　“森を持ち込もう” としているのを感じました（以下 “Takashi” の独善的感想です）。

いいDMですね。ご案内を頂いたとき、この一枚で作家が何を伝えたいかが解るような気がしました。そして会場に貼られた一枚の手書きのメッセージ。独自の暖かみのある文字を含め、全身で表現する姿に感動します。この会場を選んだこと自体がすでに彼の表現であって、決して偶然ではありません。

冒頭、“森を持ち込もうと・・” はわたしの語彙不足ですね。森の自然や大きさ、深さを、もし作者の手で “持ってくる” の意味に感じさせてしまったなら、それは藤澤さんの真意とは真逆の感覚かもしれません。
　彼の表現したいのは“『森』への畏怖と憧憬” 。「尊敬」に近いとさえ言っていいかも知れません。海の泡、淡いみどりの葉のように生まれ、枯葉のかけらのように消えていく無数のいのちの端々、そこに束の間現れる断片的な夢の言葉、言葉を持たない生き物たちの、蠢き（うごめき）やわずかな振動だけで伝わる、微かで必死なコンタクト。それらが見せる、笑いとも泣き顔とも言い得ぬ、こわばった小さな貌（かお）たち。そうした森の奇跡の粒々を、藤澤さんは土や木や針金、カッターナイフなどを使って、必死に拾い集めてきたように感じます。

「龍の棲む森」は、藤澤さんのイマジネーションですが、そこに彼は君臨してはいません。主はもちろん「龍」。藤沢さんはそこでは一介の工人（作る人）であり、むしろその「門番」に甘んじているかのようです。森への入り口は一つではありません。奥もどこまで深いのか、門番でさえ知ることはできません。なかではいつの間にか他の森にも繋がります。いつでも、だれでも、どこからでもどうぞ、と藤澤さんが誘っていますよ。龍の棲む森へどうぞ、と。

会場：ギャラリー同潤会
　　　渋谷区神宮前4-12-10 表参道ヒルズ同潤館2階（東京メトロ表参道駅A2 より徒歩2分）　
　　　https://www.gallery-dojunkai.com
会期：2024年11月20日（水）～25日（月）。11:00~19:00（最終日は17:00まで）。
　急いでください。

ここ1年ほどスケッチばかりで過ごしてきた。たまには本画を描かないといけないと思いつつ。

サイズの大きな絵を描くと、発想が違ってくる。それは半分は脳の方から来るものだが、半分は身体の方からも来る。サイズが大きいと、筆のサイズが違う。一本の線の長さが違う。そこにかける腕の力が違う。その腕を動かす身体全体の姿勢や動きが違う。そしてそれを見る。―それが発想そのものに関わってくる。

Als je aan perspectief denkt, denk je meteen aan ‘perspectieftekenen’.、"Ah、Mensen die denken: ‘Ik ben er niet goed in.’、Degenen die denken perspectieftekenen onder de knie te hebben、Het is niet nodig om teleurgesteld te zijn、Ik denk niet dat dat genoeg is。

Hoe is perspectief ontstaan? -perspectief、Dit komt omdat ik een gevoel van afstand wilde uitdrukken.。maar、Waarom zou je zoiets willen uiten? -het is、Maak onderscheid tussen wat je leuk vindt en wat je niet leuk vindt、Het is om uit te drukken、ik denk。

Een kind dat “van moeder houdt”、Teken de moeder groter (dan de vader)。Want dat is een eerlijk gevoel van afstand。Aan mijn geliefde moeder、Kinderen zijn altijd samen。De moeder die van dichtbij wordt gezien, is een 'object' dat zo groot is dat het zichzelf soms verduistert.。Mijn vader is ook aardig、Ik kan niet dezelfde zijn als mijn moeder.。Het is dus een beetje ver weg、Ziet er een beetje klein uit。Net zo dichtbij dat ik zijn ongeschoren baard kan zien.。
Als ik naar kindertekeningen kijk、Het verschil in afstand komt duidelijk tot uiting。Dit is de essentie van "perspectief"、Dat ben ik langzamerhand gaan denken。

hou ik van je、Heb je er een hekel aan?。Vind je deze smaak lekker of niet?。Wil je deze kleding dragen of niet?。Het is ook de keerzijde van het standpunt.。Vanuit het perspectief van een kind、Of volwassenen mij nu leuk vinden of mij haten、Belangrijke kwesties die verband houden met de overleving van kinderen。Mensen zijn al zo sinds hun geboorte.、Meet de afstand tot andere mensen en dingen dan uzelf、Je hebt je eigen hoofdvak gecreëerd, nietwaar?。Dat is de oorsprong van perspectief。
Op deze manier stapelt het gevoel van afstand tot mensen en dingen zich op als iets dat uniek is voor elke persoon.。Maar dat alleen zal het verhaal niet concreet overbrengen, dus er is een gemeenschappelijk instrument nodig.、Wat geschapen werd, was、Bijvoorbeeld afstandseenheden zoals het metrieke stelsel.、Een snelle sprong: “Perspectief tekenen”、Is dat niet zo?、Ik stel me voor。
in je hart、Ik weet dat je je eigen "perspectief" hebt。Dat、Laat het me alsjeblieft zien。