ವರ್ಗ: 生活

ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಸಾಕು、ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಸಾವು "ಸಾವು" ಅಲ್ಲ、ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಸುಮ್ಮನೆ、ದೇಹವು "ಶವ" ಅಲ್ಲ、ಇದು ವಸ್ತು ಅಥವಾ ವಿಗ್ರಹವಲ್ಲ、ಇದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅರೆಮನಸ್ಸಿನ "ಏನೋ" ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದೆ。

ನನಗೆ ಮರಣ ಪ್ರಮಾಣಪತ್ರ ಸಿಕ್ಕಿದೆ、ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿಂದ ನನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ、ನಾನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ದುಃಖಿತನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ (ನಾನು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ನನಗೆ ಖಾತ್ರಿಯಿದೆ).。ಬದಲಾಗಿ、ಇನ್ಹಲೇಷನ್ ಮುಖವಾಡ、ಟ್ಯೂಬ್‌ಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಹನಿ、ವೈದ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾದಿಯರಂತಹ "ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ" ಇಲ್ಲ、ನನ್ನ ನೇರ "ಪೋಷಕರು" ಗೆ ಮರಳಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ನಾನು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಭಾವಿಸಿದೆ.、ನಾನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಂಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ ಮಾತನಾಡಿದೆ。"ನಾನು ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ."

"ಸ್ತನಗಳು" ಮತ್ತು ರಕ್ತ、ಇದು ಮೂಲತಃ ಒಂದೇ ವಿಷಯ。ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಹಿಳೆಗೆ ತಿಳಿದಿರುವ ವೈದ್ಯಕೀಯ ಸಂಗತಿಗಳು、ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಪುರುಷರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ。ಆದರೆ、ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಸ್ತನಿಗಳು ಸಂವೇದನೆ ಎಂದು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ。ನಾವೆಲ್ಲರೂ (ಕಾಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಂತೆ)、ಅವರು ತಮ್ಮ "ತಾಯಿಯ ರಕ್ತ" ವನ್ನು ಹೀರುತ್ತಾ ಬೆಳೆದರು.。

ನಾನು ಶವಸಂಸ್ಕಾರದ ಮೊದಲು ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಡಜನ್ಗಟ್ಟಲೆ ಬಾರಿ ಮುಟ್ಟಿದೆ.。ತಣ್ಣಗಾಗುವ ಬದಲು、ಇದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ (ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ಕಂಪನಿಗಳ "ಕೂಲರ್" ಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು)。ಮತ್ತು ನಾನು ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ。ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತ ಕ್ಷಣ、ಹುಸಿ-ಆರೈಕೆ ಅನುಕರಣೆ。ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಒಣಗಿದ ಮೊಲೆತೊಟ್ಟುಗಳು ನಾನು ಹೀರಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿತ್ತು、ನಾನು ನೋಡಲು ಇಷ್ಟಪಡದ ಮೊದಲನೆಯದು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು。ನನ್ನ ಯುವಕ、ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದೆ、ನಾನು ಕೆಲವು ಮೂಳೆಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದಿದ್ದೇನೆ。

ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಯ ನಂತರ、ಹಲವಾರು ಜನರು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದರು, "ನೀವು ಈಗ ಏನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀರಿ?"。"ನಾನು ಹಿಂದೆ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ಈಗ," "ಇದು ಮಾರಾಟವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?" "ಈಗ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಲು ನನಗೆ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲ," "ಆಗ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸೆಳೆಯುವುದು ವ್ಯರ್ಥವೇ?" "ಮೋಜು ಮಾಡುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.、ನಿಮಗೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. "。

ನಾನು ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ、ಚಿತ್ರಕಲೆ ಸಾಧನಗಳಿಲ್ಲ、暇だから話し相手になってやった。「酒は好きですか」「結構飲む」「それでお金が入りますか」「馬鹿ではないか。酒はお金を出して買うに決まっている」「酒は身体に悪いでしょう」「それはそうだが、ストレス解消でもあるし」「ストレス解消はいいが、それで体を壊し、お金もかかるのは無駄ではないか」。そこまで言うと、たいてい相手は私の意図が解って、突然攻撃的になる。

「だいたい芸術なんて高尚なフリをしているだけで、社会の何の役にも立たない」「芸術がわかるんですか」「何の役にも立たないかどうか、どうやって確かめたんです？」「酒が体、特に脳みそに悪いのは証明済だけど」。まあこれ以上は、仮に腕力に自信があってもやめておく。

「目先の役に立つものは危険だ」と私は思っている。例えばきれいな空気、静かな環境、そういうものはすぐに役に立つものではない。ಆದರೆ、「空気をきれいにする機械」「静かな環境を整える会社」、そういう「役に立つモノ」には私の中の警戒警報が鳴る。絵を描くこと、絵を見ることは、きれいな空気や静かな環境のようなものだと考えている。

久しぶりに書く。やりにくい。字体も気に入らない。自分のブログなのに、「ようこそ〇〇さん、初めての方はこちら」と案内されて、自分の部屋へ行く感じ。「これがあなたの部屋でしたね」「へー、そうなんですか…私の部屋って。ところでここは誰の部屋なんですか？」。

毎日頭が痛い。ガンガンではなく、ズキズキでもなく、ズッキーンでもない。脳膜の内側に、小さなトゲがビッシリ生えた膜がある、と言ったら近いかもしれない。ಪ್ರತಿ ದಿನ、ヒリヒリ、チクチクだが、うっかりすると慣れてしまって、気づかないことさえある。それで何ができなくなるとかいう具体例が無いが、それがなければやれるはずの何かが事前に奪われているような。そんな頭痛だ。もう何年も続く。

「頭内爆発音症候群」。ほとんどの人は聞いたこともないと思う。頭の中で（現実には無い）爆発音がする。眠れない、驚く、恐怖感が出る。初めは現実の音だと思って、その度に何事が起きたかと家の外に飛び出した。そのうちにそれは自分の脳が作った音だとわかってきたが、ではどうするかという対策がない。特に眠る時はそれが続けさまに聞こえて、眠ることができない。偶然病名がわかって医師に告げたら、最初は医師も知らなかった。症状は今も続くが、病名がわかっただけで心の負担が軽くなり、音にも驚かなくなってきたが、それ自体は頭痛ではない。

頭痛は続く。今は朝。気持ちよく目が覚める、すると頭が痛くなる。ズキズキでもガンガンでも、ズッキーンでもない。頭の上半分を枕の上に置いたまま出かけたら、どんなにスッキリするかなー、ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ。