Úll i Glas: Scéal

Bhí aisling beagán aisteach agam。Áit éigin domhain sna sléibhte。Tá sé go hiomlán difriúil ó mo bhaile dúchais、Ar bhealach éigin tá déjà vu agam、Réir dealraimh ar feadh tamaill、Mothaíonn sé mar bhí cónaí orm anseo。Toisc go bhfuil cuid de mo ghaolta ina gcónaí ann.。an、Aon uair amháin d'fhoghlaim seanbhean ar cosúil gur gaol í agus atá dhá nó trí bliana níos sine ná mé féin an ceacht seo.、Tá múinteoir a chónaíonn anseo.、Ar chúis éigin, threoraigh sé mé go dtí teach an duine sin.。

Bhí mé as baile agus mar sin bhí mé ar tí dul abhaile.、Tá an múinteoir ar ais。Nuair a fhéachann mé air, tá sé cosúil le scoil shóisearach ard nó cailín scoile ard.。Go ríomhaireachtúil、Cé go gcaithfidh sé a bheith 80 bliain d'aois ar a laghad, níl aon wrinkles aige.、Le haghaidh craiceann bán íon agus mín cosúil le marshmallow、súile móra almond-chruthach。Is léir go bhfuil an srón beag、Beagán pointeach cosúil le Pinocchio。

Agus é ag smaoineamh ar a óige neamhghnách, tugadh cuireadh dom taobh istigh.。Tá spás beag díreach taobh istigh den bhealach isteach.、Nuair a fhéachann tú suas, feicfidh tú poll a bhfuil an chuma air go bhfuil tú ag féachaint suas ó bhun cón.。Níl sé chomh galánta mar uasteorainn cruinneachán.。Cén sórt poll é sin?、Bogaim go dtí an seomra suí le mothú níos aisteach fós.。Ar chúis éigin, cuirtear míreanna ó mo chuimhne anseo agus ansiúd.。Ní cuimhin liom má dúirt mé "Hey!"、Nuair a chuaidh mé chuige agus mé ag iarraidh é a ghlacadh i mo láimh,、Is dóigh liom go bhfuil mo chorp ar snámh ar bhealach éigin。
Fiú nuair a fhéachaim ar mo chosa, ní fheicim aon rud ag snámh thart.。Ach、Ag tabhairt céim eile、An uair seo ní dóigh liom gur sheas mé ar an urlár.。Nuair a d'fhéach mé ar mo chosa arís, bhí siad ag snámh thart ar 10 ceintiméadar!

Féach freisin ar an dara hurlár、Mar sin chuaigh mé ar ais go dtí an halla isteach.、dul faoin bpoll cónúil。Ansin, tarraingíodh corp an mhúinteora suas isteach sa pholl sin.。Leanfaidh mise agus m’aintín.。
― (snip) - “Cén fáth a bhfuil tú chomh óg, a Ollamh?” D'iarr mé amhail is dá ligean amach an anáil a bhí agam.。``Is teach mistéireach é an teach seo.、Tá áiteanna ann nach bhfuil domhantarraingt ann.。” “Toisc nach bhfuil aon bhrú domhantarraingthe ar do chorp.”、Níl d'aghaidh agus do chorp ag sileadh."。―(ar lár)―
　

Is é an focal Spiorad、I measc na ndaoine a scríobh scríbhneoireacht san am atá thart, "is focal é gach abairt、Déantar an anam a tharchur chuig na daoine san abairt、"Níor cheart dúinn focail atá éasca a dhéanamh riamh a úsáid."、De réir cosúlachta dúradh go minic é。

Toisc gur casadh mé、Díreach mar atá le habairtí dealbhóireachta mar phictiúir、Is fearr é a nuáil agus a scriosadh、Tá sé cosúil leis an smaoineamh reatha Trump.、Rinne sé neamhaird ar na focail "focail" iad féin。

Ach、Le déanaí、B'fhéidir gurb é sin mo thuiscint éadomhain、Bhí mé ag smaoineamh go leor mar seo。B'fhéidir go bhfuil brí leis seo atá níos gaire do "aclaíocht"、Tá an duine seo ag tógáil a "bhóthar snowboard" "féin"。Tá léirmhíniú na bhfocal beagán as.、Is bealach paradoxical é sin ann féin chun é a rá、D’fhéadfadh sé a bheith "an rún a rá" más mian leat é a chur i bhfeidhm (nó é a bhaint amach) ""。
Baineann sé le daoine eile、Rud éigin cosúil le "scríobh" a rá i bhfocail、Ón nóiméad sin ar aghaidh, éiríonn sé ina "saol nua" a fhágann an duine féin agus a éiríonn neamhspleách air。Ceanglaíonn an saol sin ort、Ag an am céanna, feidhmíonn sé freisin mar fhórsa tiomána chun dul ar aghaidh.。B'fhéidir gurb é sin a chiallaíonn sé、Sin a chiallaíonn sé。Níl mé、Is dócha go bhfuil an bhrí bhunaidh luaite ag an tús。

Ní amháin go ndeir tú a bheith cúramach、Gur chóir dúinn an rud ba mhaith linn a chur i bhfocail。Agus é a chur níos faide、B'fhéidir go gciallódh sé nach gcuirfidh sé an rud nach bhfuil uait in iúl。An "Abhorent" mar a thugtar air、Táim cinnte gurb é sin an dóigh a mothaíonn sé。Tá spiorad na bhfocal níos fearr dom、D’fhéadfadh sé tú féin a athrú、Is mothú scanrúil é freisin ar bhealach。"Focail Mhaith、Fillfidh fiú focail olc ar ais chugat. "Is dócha gurb é sin fíorbhrí spiorad na bhfocal.。

関東地方の一部、わたしの住んでいるあたりはここのところずっと晴天が続いている。たまに強い風もあるが、飛ばされるほどのこともない。Ceart go leor、穏やかな年の瀬だと言っていいだろう。

地球の人口は2024年で81億人を越えている。プランクトンとかハエとかそういうものを除けば（いや、ハエより多いかもしれない）、いわゆる動物の中で、人類ほど多くいるものは他にない。

食料とエネルギーを他の動物から奪い消費するだけでなく、知識を使い、加工して新たな資源として利用することができたからだ。ach、一人の人間が100年も200年も生きてはいられないように、あらゆるものには限界がある。地球上の陸地の上にたとえ500億人が立つことができたとしても、立っているだけでは人は生きられない。木も草もなく、鳥さえいない地平線の向こうまでぎっしりの人間が、坐ることさえできずにただ立っているだけでは、それはもう「繁栄」という名の、地獄と呼ぶしかない地球の姿だ。

もちろんそうはならない。そこまでいかないうちに、人類は殺し合って半減するはずだからである。地球の平和は、人類が滅びることでしか生まれない―そんな妄想さえ浮かぶ年の瀬でもある。穏やかで温かい日差し。それは誰にも公平に分け与えられている、と思うのは浅い夢に過ぎない。多くの場合奪いとり、奪われるものとして、人類は生きてきたのだった。
　この子も、食料とエネルギーと平穏を奪い取られないように、ずっと思案を巡らしているのかもしれませんよ。