Auteur: Takashi

Als je aan perspectief denkt, denk je meteen aan ‘perspectieftekenen’.、"Ah、Mensen die denken: ‘Ik ben er niet goed in.’、Degenen die denken perspectieftekenen onder de knie te hebben、Het is niet nodig om teleurgesteld te zijn、Ik denk niet dat dat genoeg is。

Hoe is perspectief ontstaan? -perspectief、Dit komt omdat ik een gevoel van afstand wilde uitdrukken.。maar、Waarom zou je zoiets willen uiten? -het is、Maak onderscheid tussen wat je leuk vindt en wat je niet leuk vindt、Het is om uit te drukken、ik denk。

Een kind dat “van moeder houdt”、Teken de moeder groter (dan de vader)。Want dat is een eerlijk gevoel van afstand。Aan mijn geliefde moeder、Kinderen zijn altijd samen。De moeder die van dichtbij wordt gezien, is een 'object' dat zo groot is dat het zichzelf soms verduistert.。Mijn vader is ook aardig、Ik kan niet dezelfde zijn als mijn moeder.。Het is dus een beetje ver weg、Ziet er een beetje klein uit。Net zo dichtbij dat ik zijn ongeschoren baard kan zien.。
Als ik naar kindertekeningen kijk、Het verschil in afstand komt duidelijk tot uiting。Dit is de essentie van "perspectief"、Dat ben ik langzamerhand gaan denken。

hou ik van je、Heb je er een hekel aan?。Vind je deze smaak lekker of niet?。Wil je deze kleding dragen of niet?。Het is ook de keerzijde van het standpunt.。Vanuit het perspectief van een kind、Of volwassenen mij nu leuk vinden of mij haten、Belangrijke kwesties die verband houden met de overleving van kinderen。Mensen zijn al zo sinds hun geboorte.、Meet de afstand tot andere mensen en dingen dan uzelf、Je hebt je eigen hoofdvak gecreëerd, nietwaar?。Dat is de oorsprong van perspectief。
Op deze manier stapelt het gevoel van afstand tot mensen en dingen zich op als iets dat uniek is voor elke persoon.。Maar dat alleen zal het verhaal niet concreet overbrengen, dus er is een gemeenschappelijk instrument nodig.、Wat geschapen werd, was、Bijvoorbeeld afstandseenheden zoals het metrieke stelsel.、Een snelle sprong: “Perspectief tekenen”、Is dat niet zo?、Ik stel me voor。
in je hart、Ik weet dat je je eigen "perspectief" hebt。Dat、Laat het me alsjeblieft zien。

今日のデモ制作です。油絵クラスなどでは「補色」を並置することはごく普通の技術ですが、水彩で、特に顔などを描くときは感覚的に躊躇しがちです。補色とは、混ぜ合わせるとグレーになる、という色の組み合わせだからです。

色の滲みを多用する水彩画では、「並置」のつもりが「滲み」で混ざってしまい、グレー化する可能性がとても大きい。そこが、色をきれいに出したい水彩では用心せざるを得ないわけですね。

ごく普通の、水彩による写生的感覚では、人間の顔にこんなふうに「緑色」を使うことはほとんどないでしょう。日本人の顔なら、バーミリオン、クリムソンレーキ、マゼンタ、イエローオーなどの暖色系、陰の色としてセルリアンブルー、コバルトブルーくらいを使い回すはずです。
　混ぜるとグレーになる一方で、補色とは「お互いの色を引き立て合う関係」という意味も持っています。緑を並置することで、単独の赤より存在感のある赤み、血の色、血色のいい顔色を期待することもできるわけです。両面があるんですね。

maar、実はそれとは別に「絵画的」という効果がある、と今日のデモ制作で再認識しました。これをもっと洗練して全員が使えるようになったらいいな、と感じました。「写生的」に対しての「絵画的」指向です。この考え方、感じ方はもちろん顔だけに限られているわけではありません。使い方を工夫して、ワンランク上の作品作りに役立ててもらおうと考えています。