Zuhaitzaren azalari begira nengoen。Goroldioa bezalako zerbait dago egurrean。Mota baten itxura du.。Eguzkiak distira egiten du hango zuhaitzetan、Ehundura apur bat leuna。Zuhaitz espezieak desberdinak direlako、Zuhaitzaren forma ere guztiz ezberdina da.。
Itzal bat hazten da nire oinetan。Ondo begiratuz gero, hildako hosto bakoitza oso ederra da.。Argi eta garbi sentitzen dut hor ere mundu oso bat dagoela.。Gauza ederrak diren bezala marraztu nahi ditut.、Hala uste baduzu, edertasuna bakarrik ateratzea beste aukerarik ez duzu.。Baina、nola?
Hori bai、Ez da paisaia eder bat dagoenik、Izan zen。Begiratu besterik ez baduzu ere, ez duzu ezer ulertuko。``Ikusi behar duzuna zeure burua da.、«Paisaia hori barnean daukat».。Nik neuk esatea eta gero ahaztea... hori da ni naizen pertsona mota.。