*Fikziozko istorio bat da。ez du inolako harremanik benetako pertsonarekin。
egun batean、Irakasleak arrosa bat ekarri zuen margolanaren gai gisa.。Loreei begiratzea gustatzen zait、Ez naiz ona marrazten。Batez ere, ez zait gustatzen arantzak dituena.。Badirudi min ematen duela eta ezin dudala besoa edo eskuila mugitu.。
Irakasleak dio ez dagoela arrosarik marraztu beharrik.、Ez daukat beste ideiarik, beraz, arrosak marraztu beste aukerarik ez daukat...。Hala ere,、Hala ere,、da。Uste dut oso ondo marraztu dezakedala gaurkoz. Jejeje、Ez da aspaldian egiten dudanik, baina azkenean nire gaitasuna erakusten ari naiz...! Nahi gabe biraka egiteko gogoari eusten dion bitartean,、Marrazten sartuta nengoen。Eh、Hau da neke kopuru egokia.。
Loreak ez dira loratuko hurrengora arte.、Loreak marrazteko trikimailua aldi berean ahal duzun gehiena marraztea da.。mahukak bildu、Aurrera makurtu ezin izan nuenean, pentsatu nuen: "Eh? Hori da nire mihisea".。Soinuaren soinua leunagoa bihurtu zen.。Aulkiaren atzean, nire mihise berriak edertasun zuri hutsa igortzen zuen...。
