ವರ್ಗ: ಸಮಾಜ

ಕರೋನವೈರಸ್ ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗದಿಂದಾಗಿ ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಅನೇಕ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.、ಎಲ್ಲವೂ ಮೌಲ್ಯಯುತವಾಗಿದೆ、"ಆನ್‌ಲೈನ್ ಕ್ಲಾಸ್ ಅನುಭವ" ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು.。ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ、ವ್ಯಕ್ತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ。

ಮೊದಲಿಗೆ、"ಇದು ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ.、ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?”、ವೈಯಕ್ತಿಕ、ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತಾಂತ್ರಿಕ ಸಮಸ್ಯೆಗಳು。ಡೆಮೊ ಮಾಡುವ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ、ಛಾಯಾಚಿತ್ರ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ、ಅಕ್ಷರದ ಅಳವಡಿಕೆ、ನಿರೂಪಣೆಯನ್ನು ಕಾನ್ಫಿಗರ್ ಮಾಡಿ、ವೀಡಿಯೊಗಳನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿ ಮತ್ತು ಒಂದು ವೀಡಿಯೊ ಮಾಡಿ、ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಿಗೆ ತಲುಪಿಸಿ。ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸುವುದು ಇತ್ಯಾದಿ。ಮೊದಲ ಪಾಠದ ವೀಡಿಯೊವನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ಸಹ (23 ನಿಮಿಷಗಳು)、ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ 3 ವಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು。ನಾನು ಹಿಂದೆಂದೂ ವೀಡಿಯೊವನ್ನು ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿಲ್ಲ.、ಕಂಪ್ಯೂಟರಿನಲ್ಲಿ ಮೊದಲೇ ಇನ್ಸ್ಟಾಲ್ ಆಗಿ ಬಂದ ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ.、ಇದು ನನಗೆ ಅವಮಾನ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.。ಆ ನಂತರ ಕ್ರಮೇಣ ಅದಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಂಡೆ.、ನಾನು ಸುಮಾರು 8 ಡೋಸ್‌ಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಲು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ.。

ಆದಾಗ್ಯೂ,、ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಘೋಷಿಸಲಾಗಿದೆ、ಮಹಾನಗರ ಪಾಲಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಮೇ 25ರ ನಂತರ ಮೋಡ ಕವಿದಂತಿದೆ.。ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿದಾಗ、ಆನ್‌ಲೈನ್ ತರಗತಿಗಳಿಂದ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ "ಮುಖಾಮುಖಿ ತರಗತಿಗಳಿಗೆ" ಹಿಂತಿರುಗುವುದು、ಅದು ಇರಬೇಕು。ಆದರೆ、ವೀಡಿಯೋ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲು ನಾನು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೆ~、ನಾನು ಹಾಗೆ ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ。ಎಲ್ಲಾ ನಂತರ, ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುವಾಗ ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದು ಹೆಚ್ಚು ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತದೆ.、ವೀಡಿಯೊವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ、ಏಕೆಂದರೆ ನನಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.。

ರದ್ದುಗೊಳಿಸುವ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಕಳವಳವಿದೆ。ಕೆಲವು ತರಗತಿಗಳನ್ನು ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ ನಡೆಸಲಾಗುತ್ತದೆ.、ಇದು ಸಾಧ್ಯವಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯೂ ಹೌದು.、ಬೇಗ ಮರೆತು ಬಿಡುತ್ತೇನೋ ಎಂಬ ಭಯ。ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಆನ್‌ಲೈನ್‌ನಲ್ಲಿ (ಭಾಗಶಃ) ನಿರ್ವಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿದೆ.、ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗದೆ ಹೆಚ್ಚು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ, ಇತ್ಯಾದಿ.、ಏನು ಕಂಪನಿಯ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ಸ್ವತಃ ಗಮನಿಸಿದರು。ಇದು "ಬಿಡುಗಡೆ" ಮೂಲಕ ಹಿಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಮರಳುತ್ತದೆ。ಇದು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಸ್ಯೆ ಅಲ್ಲವೇ? ಹೇಗೋ、ಜಪಾನಿನ ಜನರು ಎಲ್ಲಾ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಮಾಪಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚದ ಮೇಲ್ಭಾಗದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿದ್ದರು.、ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಆನ್‌ಲೈನ್ ದೃಷ್ಟಿಕೋನದಿಂದ, ``ನಾವು ಇತರ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿದ ದೇಶಗಳಿಗಿಂತ ತುಂಬಾ ಕೆಳಗಿದ್ದೇವೆ.、``ನೋಡಿದಂತೆ ನಟಿಸು'' ಎಂಬುದು ಸತ್ಯ。ನಾನು ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ。(ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕ ರೋಗ ವಿರೋಧಿ ಕ್ರಮಗಳು、(ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡವರಿಗೆ ವೈದ್ಯಕೀಯ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯು ಮತ್ತೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ) ``ಆನ್‌ಲೈನ್‌" ಕುರಿತು、ಹಳೆಯ ಅರ್ಥಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರಂತೆಯೇ ಅದೇ ನೆಲದಲ್ಲಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲವೇ?、ಇದು ನನ್ನ "ಆನ್‌ಲೈನ್ ಅನುಭವ" ನನ್ನನ್ನು ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದೆ.。

自転車での散歩から帰った直後、「政府が、愛知、福岡を含む39府県で非常事態宣言を解除する方向で諮問委員会にはかる見通し」という速報をネットで見た。前回のブログで書いたことが、だいぶ前倒しになったってわけだ。どうせ、一旦解除したって、また宣言するか（恥ずかしいからもうやらないだろうけど）、それに似たようなことをするに決まっている。ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು、もう「オレたち、二度目はどうする？」って、考えておかなくちゃ、ಹೇ。

今年の花々は、人が見ないせいか、いつもの年よりきれいな気がした。ಇತ್ತೀಚಿನ ವರ್ಷಗಳು、蕾まではいけても、ついに咲くことができなかった我が家の芍薬も、今年は２つも咲いてくれた。権現堂桜堤も今年の方が、いつもより綺麗だった気がする。庭のクリスマスローズも大輪のクレマチスも、もしかしてこれが最後？と思うほどに見事だった。

今朝は腰が痛くて、いつものように起きあがることができなかった。昨夜寝るまでは、何も異常はなかったのに。これも2年ぶり。午後は何とか動けるようになってきたので、自転車でぶらぶら一時間ほど散歩。一斉休校になってから、何度も同じ時刻に、同じところで、何か練習している二人の少女（たぶん中学生）を見かける。顔が見えるほど近くまで行ったことはないが、何となく心に残る風景だ。

帰りぎわ、やはりいつもの場所から、いつもの？少女の歌声が聞こえる。どこの家からなのか、路地からなのかは分からないが、歌の練習というのではなく、数人で遊びながら歌っている感じだな、ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ。偶然に何度か聞いただけだが、ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ、その子らがすくすく育って欲しい、と願わずにはいられない、美しく、幼い歌声だ。…だからこそ、……貪欲で、しかも馬鹿な政治家には、サッサと引っ込め！とみんなで言ってくれないかなあ。