ವರ್ಗ: ಕಲೆ

"ಸೌಂದರ್ಯ" ಕುರಿತು

"ಕೆಫೆ ನೋ ಸ್ವೀಟ್ ಪೀ" ವೀಡಿಯೊದಿಂದ ಒಂದು ಕಟ್：(ಈ ಕ್ಷಣ ವಿನೋದಮಯವಾಗಿದೆ)

ನೀವು ಯಾವಾಗ、ನೀವು ಏನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ? ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ವಸ್ತುಗಳು ಕಲೆಯಂತಹ ವಿಷಯಗಳಿಗಿಂತ ಬೇರೆ.、ಉದಾಹರಣೆಗೆ, ಭೂದೃಶ್ಯಗಳಂತಹ ವಿಷಯಗಳು, ಸಹಜವಾಗಿ、ಮಾನವ ಮುಖ、ಮುಖದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಗಳು ಅಥವಾ ಧ್ವನಿ ಸ್ವತಃ、ಕ್ರಿಯೆಗಳು, ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲ、ಅಥವಾ ಗಣಿತ ಮತ್ತು ರಾಸಾಯನಿಕ ಸೂತ್ರಗಳು.、ಎಲ್ಲವೂ ಗುರಿಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿಲ್ಲ.。ಅನೇಕ ಜನರು ಕೊಳಕು ಕಾಣುವ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುವ ಕೆಲವರು ಇದ್ದಾರೆ.。

ಮನುಷ್ಯರ ಹೊರತಾಗಿ ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಹ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆಯೇ?。ಪಕ್ಷಿಗಳ ಪ್ರಣಯದ ನಡವಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಿಕ ಗರಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು、ಬಹುಶಃ ಅಂತಹ ಭಾವನೆ ಇದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.。ಆಧುನಿಕ ಮಾನವರು ಮತ್ತು ನಿಯಾಂಡರ್ತಲ್‌ಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದವರೆಗೆ ಸಹಬಾಳ್ವೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.。ಆದರೆ ನಂತರ ನಿಯಾಂಡರ್ತಲ್ಗಳು ನಾಶವಾದವು.。ಅವರ ಅಳಿವಿನ ಮತ್ತು ಆಧುನಿಕ ಮಾನವರ ಮುಂದುವರಿಕೆಗೆ ಕಾರಣವೇನು?。

ಇದು "ಸೌಂದರ್ಯ" ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೇ?、ಎಂಬ ಊಹೆ ಇದೆಯಂತೆ。"ಸೌಂದರ್ಯ" ಅನೇಕ ಜನರಿಗೆ、ಇದು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯವಾದ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಲಾಗಿದೆ.。ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ``ಸೌಂದರ್ಯವು ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಅತಿಕ್ರಮಿಸುತ್ತದೆ.、ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನಾನು ಬದುಕಲು ಸಹ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.、ಇದು ಮಾನವೀಯತೆಯನ್ನು ಅಳಿವಿನಿಂದ ಹೇಗೆ ಉಳಿಸಿತು?。
　仮説は「きれいな貝殻の発見」から想起されました。。ಸಮುದ್ರದಿಂದ ದೂರ、ಇದಲ್ಲದೆ, ಆಹಾರದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಇದು ಕಡಿಮೆ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ.、ಸಣ್ಣ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಸೀಶೆಲ್、ಆಧುನಿಕ ಮಾನವರ ಅನೇಕ ಅವಶೇಷಗಳನ್ನು ಉತ್ಖನನ ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದರೂ,、ಸಮೀಪದ ನಿಯಾಂಡರ್ತಲ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವುದೂ ಕಂಡುಬಂದಿಲ್ಲ。ಅದು ಏಕೆ?、ಅದರ ಅರ್ಥ ಇಷ್ಟೇ。
ಅನಗತ್ಯವಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯ "ಇಂಪ್ರೆಷನ್" ಇರುತ್ತದೆ.。ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಅದನ್ನು ಸವಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ。ಇದನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ "ಸೌಂದರ್ಯ" ಪರಿಕಲ್ಪನೆ ಎಂದು ಕರೆಯಬಹುದು.。ಅದನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವರು ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದವರು、ಅಂತಿಮವಾಗಿ, "ಸಾಂಕೇತಿಕತೆ" ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿತು.、"ಸೌಂದರ್ಯ" ಹೊಂದಿರುವವರು ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾರೆ.、ಕ್ರಮಾನುಗತ ಸಂಬಂಧವಿದೆ、ಇದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಸಾಮಾಜಿಕ ರಚನೆಯ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು ಅಲ್ಲವೇ?。ಓ ಪ್ರಿಯ、ಅದಕ್ಕೇ ಊಹೆಯ ಮಾತು.。

"ಉಳಿವಿಗಾಗಿ ಅನಿವಾರ್ಯವಲ್ಲ"? ಇದು ನಿಜವೇ? ಈಗ ಇರುವ "ಸೌಂದರ್ಯ" ದ ಬಗ್ಗೆ、ಮೇಲೆ ತಿಳಿಸಿದ ಎಲ್ಲಾ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನೀವು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದರೆ,、ನೀವು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀರಿ?。ಹೌದು、ಉಕ್ರೇನ್ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಈಗ ಬಹಿರಂಗವಾಗಿದೆ、ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಘೋರ ರಣರಂಗವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗುವ ಬಹ್ಮತ್ ನಲ್ಲಿ ಸದ್ಯದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಇದೆಯಲ್ಲ?。ಆ ಭೂದೃಶ್ಯವು "ಅಗತ್ಯ" ಏನನ್ನಾದರೂ ಅನುಸರಿಸುವ ಫಲಿತಾಂಶವೇ?。
ನೀವು "ಸೌಂದರ್ಯ" ಎಂದು ಜೋರಾಗಿ ಹೇಳಿದಾಗ、ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದು ರೀತಿಯ ವೈರತ್ವವಿದೆ.、"ಜಗತ್ತು、ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, "ನಾವು ಸುಂದರವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ" ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆ.、ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಳಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇನೆ.。ಆದರೆ ಎಲ್ಲಾ ನಂತರ、ನೀವು ಅದನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಾಗ、ಜನರಿಗೆ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ、ನನಗೆ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ。ಸೌಂದರ್ಯದ ಬಯಕೆಯು ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಿದೆ.、ನಾನು ಆ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ。"ನಾವು ಬದುಕಲು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ವಿಷಯಗಳು"。ನೀವು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ、ಇದು ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ.。

絵画のイマジネーション

編集中のビデオから

あなたが絵を描いている人だとしましょう。あなたの絵を描く頻度はどれくらいでしょうか。ふだんは描かないが、旅行に行くときは必ず小さなスケッチブックを持っていく人。月に1枚くらいは花やペットなどを描く人。一年または数年に一枚くらいだが、興が乗ってくると一度に十枚くらい描いたりする人。絵画教室や講座に通っていて、定期的に描く人など、きっとさまざまな絵画ライフがあると思います。

満足度100%に描けることはないとしても、半分の50％以上は、描いたこと自体でも満足できるでしょう。でもそれだけでなく、たとえば旅先での一枚のスケッチは、もしも時間切れで未完成のままだとしても、それを見るたびに前後の出来事までをも記憶の中に湧きあがらせてくれる、自分だけの魔法の箱を作ったようなものでもあります。あなたもきっとその蓋を開けるたび、不満足だった残りの部分を補う以上の愉しみを密かに味わったことがあるに違いありません。
　（旅先でのものに限らず）そのようなスケッチを、箱の中だけに閉じ込めておくのはちょっともったいない気はしませんか？もしかすると、それらのスケッチはもっと頻繁に外へ出たがっているのかもしれませんよ。

スケッチをそのまま、新しく大きく描き直してみた経験もきっとすでにあるでしょう。そして「やっぱり現場でなくちゃダメだね」とか言って、そのままクルクルと丸めてどこかに押し込んでしまったかもしれませんね。ある意味でそれは当然なのです。
　一枚の絵・スケッチには、それぞれひとつずつ「絵画のイマジネーション」が宿っています。同じイマジネーションを“使いまわし”することは、絵画自体が「拒否」しているんですよ。“『わたしだけのわたし』にして” と絵があなたに要求しているんです。あなたはそれに応えなくてはなりません。どうやったら応えられるか、ちょっとプレッシャーですよね。

ひとつヒントをあげましょう。①モチーフ（題材）は変えないこと　②「魔法の箱」の中をもう一度覗いてみること。きっと何か大事なことが見つかります　③それをモノではなく、たとえば「色」で表現してみること　の３つです。スケッチではモノだけしか見ていないことがよくあるものです。モノはまだサナギ。あなた自身の記憶の何かと結びついて、はじめてイマジネーションになるのです。羽が生え、飛べるようになるのです。魔法の箱は「奇跡の箱」でもあるんですよ。

変相－絵画はまだ終らない

同じ紫陽花（あじさい）の試作の中から3枚掲示してみる。仮に上から順に１、２、３と呼ぶことにするが、描き方は少しずつ異なっている。3枚とも同じ用紙、同じ光線条件で写真を撮っているはずなのに、なぜか1枚目だけ紙の色が違う。ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ、花の色も２，３とは変わっているはず。どうしてでしょうね。

１はデッサン主体。２は色彩主体、というよりほとんどデッサンがない。３はほぼその中間。こうやってみると最も「絵画的」とわたしが感じるのは２。アジサイという「植物種」から離れて、色（明暗を含む）とかたちだけの「造形本位」の度合いが強いから。並べているからアジサイだと推測されるけれど、２を単独で見たらアジサイと認められるかどうかは半々だろう。もう一歩押せば、もう誰もすぐにアジサイとは判定できなくなる。

これはわたしの（いま現在の）感じ方であって、見る人はそれぞれ勝手に感じればよい。ಕೇವಲ、その場合でも、先に述べたような（１はデッサン・・のような）分析的な区別はしなければならない（その分析的なファクターは個人個人が自由に設定してよい）。ಕಾರಣ、それが「ものの見方」そのものだからだ。そのファクターが独創的であるほど、ユニークな視点（分析力）を持っているということだと思う。この場合は個人個人のフィルターと言っても、フルイ（篩）でも、色眼鏡と言い換えても内容は変わらない。

同じモチーフを、たとえばこんなふうに表現を変えて制作してみることは、絵画の質を深める有効なプロセスになる。表現（法）ではなく、アイデアの方を変えることも昔からよく行われている（絵画では変相・ヴァリエーションと言われるのがそれ。音楽の「変奏」も同じ意味ではないだろうか）。
　絵画ではモチーフ本位の「何を描くか」と、コンセプト・表現本位の「どう描くか」の論争がかつてあった（らしい）。わたしはそのあとの世代だが、その時代のコンセプトとは別に、若い頃は「何を描くか＝テーマ」が大事だと思っていた。当時は絵画が社会的メッセージとしての力をまだ持っていると思っていたから。
　今は？―わたしは「絵画の歴史的生命」はすでに尽きた、ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ。けれど同時に、絵画はまだまだ終わらないとも思っている（残光？）。説明は省略するが、そこが人間とAIまたはロボットとの違いだと思っているから、とだけ言っておこうかな。