Otè: Takashi

Blog pèsonèl Takashi a。Pa sèlman sou penti、Sa mwen panse sou chak jou、sa ou santi、Mwen ekri tou sa ki vin nan tèt ou。Blog sa a se twazyèm jenerasyon an。Depi nan konmansman an, li te plis pase 20 ane.。 2023Apati 1ye janvye、Pou kounye a, mwen deside jis ekri nan jou enpè.。Mwen pral reflechi sou direksyon mwen nan lavni ak lòt bagay moso pa moso.。

Ohminato (Ohminato)

Depans lajan maritim Self-defans Force baz nan 2012 mwa ominato

2 minit nan machin nan lopital kote mwen te ale okipe papa m、Fòs Otodefans Maritim Ominato Katye Jeneral Enspektè Jeneral (ansyen baz Ominato Marin Japonè sa gen 60 ane)。Kòmansman Lagè Pasifik la、Li sanble ke flòt konbine pou atak la sou Pearl Harbor te rasanble isit la)。Kounye a li se katye jeneral Ominato/Hokkaido Zòn Fòs Oto-Defans Maritim.。Aswè 3 janvye、Yon jou ivè kalm apre yon bon bout tan、Yo te pran foto sa a lè mwen te kanpe sou wout mwen lakay mwen sot lopital la.。

Lè mwen te nan lekòl primè、Te gen yon gwoup ki te rele Marine Boys Club.。Mwen te mens ak mèg, men mwen te atire nan imaj fò yon ``moun lanmè'' e mwen te aspire rantre nan gwoup la.。Mwen te aprann siyal drapo yo byen vit (mwen toujou sonje yo pou kèk rezon)。Mwen te konn admire inifòm ofisye blan, men kounye a li sanble tankou yon rèv.、Gade nan bato a、Mwen toujou yon jan nève。

Mwen soti nan yon jenerasyon ki pa konnen sou lagè.。Men, lè mwen te pale de paran mwen lè mwen te timoun, mwen panse ke te gen anpil istwa sou yo te enplike nan lagè a.。Mwens pase 20 ane apre lagè a,、Memwa a dwe toujou fre.。

pou peyi a、pou paran yo。Se konsa mwen te gade granpapa m ak paran m, ki pa t ka gade tèt yo.。Mwen regrèt sa.、Mwen pral viv fason mwen、Mwen te konn ri sou enkyetid paran m yo.、Lè li rive pwòp pitit mwen yo,、Mwen choke tou.。

Bouton baz la sonnen。Mwen deja bliye siyifikasyon chak twonpèt.。　　　16/1/2012

 

 

 

Bagay yo sonje sou nèj la

 

冬の下北（Simokita in winter）2012

Shimokita、Non, peyizaj lanèj la bèl, pa sèlman nan Shimokita.。Li souvan refere li kòm yon mond kamayeu.、Mwen gen tandans panse konsa、Si mwen gade dèyè nan pwòp eksperyans mwen,、Tout moun ap sonje ke sa pa t janm ka a.。

lòt jou a、Manyen jaden flè lanèj sa a、Mwen te ekri ke mwen te santi mwen te ale lakay mwen pou rekipere yon bagay mwen te bliye.。Sa sètènman vre。Kòm yon etidyan nan lekòl segondè, mwen pa t etidye anpil ditou.、Mwen te vin obsede ak pyèj lapen, woodcock, elatriye.、Sou wout la、Mwen prèske pèdi ski mwen de fwa.、Pandan vwayaj mwen lakay mwen, mwen te pale sou sa ak ti frè m ak manman m prèske chak swa.。Yo anrasinen yon kote nan kò mwen.、Lè mwen te wè nèj konsa, mwen te kapab santi mwen te eksite.。san papa m、２、Mwen te gendwa te soti al mete yon pèlen lapen sou 3 a.。pi fò、Mwen sèten mwen pa t ap menm tounen lakay mwen si se pa t pou sa.。

Lè mwen te kòmanse fè desen seryezman、Apre w fin itilize plizyè koulè、Mwen te kontinye panse ke fini an te kamayeu apre tout.、Se pwobableman paske mwen te wè peyizaj konsa anvan.。Anvan mwen te konnen li, mwen te kenbe nan lavi、Mwen te menm bliye sa。Yon fwa yon moun te di ke mwen te yon "ekven fantasy."。Sa a se pwobableman vre。Pou kèk rezon, mwen te santi konsa depi mwen te yon timoun piti anpil.。nèj ankouraje fantezi。Peyi nèj gen chans。

 

 

下北から帰ってきた。

２０１１暮れ・下北

あけましておめでとうございます。今年もよろしくお願いいたします。たくさんの年賀状を頂きました。ありがとうございます。mè、私は今年は１通も出せずじまい。申し訳ありませんでした。

１２月に入ってすぐパソコンが壊れて修理に出し、年内には修理出来てきたのですが、既に私は２４日には下北へ父の様子を見に帰っており、今年の年賀状はやめてしまいました。２５日から１月４日まで１１日間毎日父の病院へ介護？の手伝いに、山道を越え車で片道１時間から１時間半かけての病院通いをしました。

８月の手術、１１月のリハビリ病院への転院と今回の転院と３つめの病院ですが、そのたびに一つずつ出来なくなってきています。手術直後はちゃんと話もでき、自分の名前も生年月日なども正確に答えられたのが、次の病院では話が出来なくなり、家族を認識できなくなりました。今度の病院ではもう食べさせて貰ってさえ食事もままならず、痩せていく一方です。身体も硬直してカチカチ。リハビリ専門病院なのに？？？と思いましたが、とにかく食べなければそれで終わり、と自分の仕事を昼食だけでもしっかり食べさせることに絞りました。家族のできることはわずかです。でも家族でなければできないこともあると感じた１１日間でした。

慣れない雪道も初めは恐々でしたが、慣れてくるに従い周囲を見る余裕もでき、山道のテラテラと光るアイスバーンのドライブも楽しめるようになりました。何より、汚れていない雪の美しさ、風で粉雪が舞い、道か雪原かの見分けがつかないような雪の表情の美しさを毎日見られたことは、とても私を元気づけてくれたのです。寒気に澄み切った空気の清々しさ。何だか忘れ物を取りに帰ったような気持ちになりました。

下北では咳をしている人を一人も見かけませんでしたから、風邪のことなどすっかり忘れていましたが、昨日（５日）夕、新幹線で大宮駅に着いたとたんの大勢の咳の人々。ah、ここには風邪があるんだった。そんな気持ちと、美しい雪景色を心の中に大事にしまいこみながら、今日からまたこの中で自分は生きていくんだと感じながら帰宅しました。