ಲೇಖಕ: ತಕಾಶಿ

*ಇದೊಂದು ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಥೆ.。

ಒಮ್ಮೆ ತರಗತಿಯಿಂದ ಹೊರಬನ್ನಿ、ನಾನು ಮತ್ತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದ್ದೇನೆ。

ನಿಲ್ಲಿಸಲು ಯಾವುದೇ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಕಾರಣ ಇರಲಿಲ್ಲವಂತೆ.、ಯಾವುದೇ ಸ್ಪಷ್ಟ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಹಿಂತಿರುಗಲಿಲ್ಲ.。ನಾನು ಹಾಗೆ ಹೇಳಬೇಕಾದರೆ,、ಏಕೆಂದರೆ ನನ್ನ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ನನ್ನನ್ನು ಮರಳಿ ಬರಲು ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ್ದಾರೆ (ಮರು ಆಹ್ವಾನ?)、ಅದು ಒಂದು ಕಾರಣವಲ್ಲ, ಸರಿ?。

ನಾನು 10 ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತರಗತಿಗೆ ಹಾಜರಾಗಿದ್ದೇನೆ.。ಬಹುತೇಕ ಗೈರುಹಾಜರಿಗಳಿಲ್ಲ。ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಚಿತ್ರವನ್ನೂ ಬಿಡಿಸಿದೆ.。ಆದರೆ、ನಾನು ಯಾವುದೇ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಲಿಲ್ಲ.。ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಲು ಶಿಕ್ಷಕರು ನನಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.。ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪಮಟ್ಟಿಗೆ ಹೊರಹಾಕಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಆದರೆ、ಪೂರ್ವಭಾವಿಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ。ಮನೆ、ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ಅತೃಪ್ತಿ ಇತ್ತು ಅಂತಲ್ಲ.。ಆದರೆ、ಹೇಗೋ、ಬಲೂನ್‌ನಿಂದ ಗಾಳಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದೆಯಂತೆ、ನನಗೆ ಈಗ ಹುಷಾರಿಲ್ಲ ಎಂದು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಅನಿಸಿತು.。

ನನಗೆ ದೈಹಿಕ ಶಕ್ತಿ ಇದೆ。ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ、ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ。ತರಗತಿ ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೂ ನನಗೆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುವ ಆಸೆ ಇತ್ತು.、ಇದು ಇಲ್ಲಿದೆ、ಹಾಗೆ ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ಸ್ಪರ್ಧೆಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.。10ಇದು ವಾರ್ಷಿಕ ಜಡತ್ವವೇ?。

ನಾನು ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಬೇಕು、ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬರುತ್ತದೆ。ನಾನು ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ、ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕೈಗಳು ತುಂಬಿವೆ。ನಾನು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.。ಒಳಗೆ、ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ನನಗೆ ಬಂದಾಗ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಸೆಳೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.。ನಾನು ಚಿತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಾಗ、ಅಲ್ಲಿ ನೀವು ಅದನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ、ಏನು ತಪ್ಪಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೀವು ಬೇಗನೆ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವಿರಿ.、ನಾನೂ ಸಹ。ಆದರೆ、ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ。ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಬಿಡಲಾರೆ.、ಇದನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆಯೇ?。

ಅದಕ್ಕೇ ನಾನು ವಾಪಸ್ ಬಂದಿಲ್ಲ.。ಹೇಗೋ。ಆದರೆ、ಮುಂದಿನ ಬಾರಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.。ಆಯ್ಕೆಯಾಗಬೇಕು ಅಥವಾ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಗೆಲ್ಲಬೇಕು ಎಂಬ ಆಸೆ ನನಗಿಲ್ಲ.、ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ。ಆದರೆ、ನಾನು ಆಯ್ಕೆಯಾದರೆ, ನಾನು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಿನದನ್ನು ಬಯಸಬಹುದು.、ಹಹಹ。