ಜಲವರ್ಣ ಚಿತ್ರಕಲೆಗೆ、ನನಗೆ ಹೊಸ ವಿಧಾನ。ಆದರೂ ಇದು ಸುಲಭ、ನನಗೆ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ。ಯಾವುದೇ ಪೆನ್ಸಿಲ್ಗಳನ್ನು ಬಳಸಲಿಲ್ಲ、ಬಣ್ಣ ಒಣಗುವ ಮೊದಲು ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಸೆಳೆಯುತ್ತೇನೆ。ಅದು ಏಕೈಕ ಸ್ಥಿತಿ。ಇದು ಆಸಕ್ತಿದಾಯಕ ಫಲಿತಾಂಶವಾಗಲಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ。
ಮತ್ತು、ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ನನಗೆ、ಇದು ಈ ರೀತಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ。ಹೊಳಪು ಮತ್ತು ಬಣ್ಣ、ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಆಕಾರ。ಇದನ್ನು ತೈಲ ಚಿತ್ರಕಲೆ ಅಥವಾ ಟೆಂಪರಾದಲ್ಲಿ ಮಾಡಬಹುದು、ಭಾವಚಿತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಜೀವಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ。ಆದರೆ、水彩の方が何となく肌に合うというか、可能性が大きいような気がする。
そろそろ数え日の時期になってしまった。一年の終わりころになって、やっと年初の誓いを思い出すなんて、誓い違いも甚だしい。
ಈ ವರ್ಷ, ನಾನು ಒಂದು "ಸ್ಟೈಲಿಶ್ ಲ್ಯಾಂಡ್ಸ್ಕೇಪ್ ಪೇಂಟಿಂಗ್" ಅನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತೇನೆ。ನಾನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಆ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ、ನಾನು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು, ಅದನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಬಯಕೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಲಾಗಿದೆ.。"ಹಾರೈಕೆ" ದುರ್ಬಲವಾಗಿದೆ。ಅದು "ಸ್ಪಾಯ್ಲರ್" ಆಗಿದ್ದರೂ ಸಹ、ಕೂಡ、ಇದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಅಲ್ಲ。"ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಅದನ್ನು ಮಾಡೋಣ、ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ "。ಅದು ಎಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು、何年も持ち越してきた「誓い」や「願い」が積み重なり、その重みでもう胸が押しつぶされかかっている。
年末になると、いつもそんな「出来なかったこと」のオンパレード。私の、ペースメーカーに守られたハートもチキン、チキンと痛む。来年は頑張るけど、その前に今年の残りはどうする？？大臣、高級官僚並みの記憶喪失症に、私もなりたいな。
アトリエ内の植物が、なんだか変に元気になってきた。先月末、朝夕の気温が下がり始めたので、仕方なく外からアトリエに入れた、寒さに滅法弱いやつら。ホニャホニャと力無く伸ばしていた枝もバチバチ切って、サイズを縮めて。文句は認めない。
当然だが、アトリエは熱帯植物園じゃない。温度一定など出来るはずもないし、制作の邪魔になれば寒くても隅っこに移動する。私は暑がりだから、暖房もしょっちゅう切る。さすがに飯（水）抜きでは可哀想だから、水やりだけは土の乾き具合と、植物の顔を見て、「どうする？どのくらい欲しい？」と聞いてやる。欲しいという量の70%くらい。葉っぱの面積、それぞれの実家の気候、鉢の大きさ（100%私の都合なのだが）は一応按配し、必要量を1日おき。ぜいたくなどさせない。
ಆದರೆ、なぜ？なぜかやたら元気がいい。あちこちから新しい芽や葉なんぞ出しやがって、これからが本格的な冬だと解ってんのか？植物だって確か80%以上、ゲノムが人間と共通しているはずだぞ。どうすんだ、おめえたち。俺は責任持たねえぞ、てめえの新しい芽なんかに。