ಲೇಖಕ: ತಕಾಶಿ

ತಕಾಶಿ ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಬ್ಲಾಗ್。ಕೇವಲ ವರ್ಣಚಿತ್ರಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ、ನಾನು ಪ್ರತಿದಿನ ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೇನೆ、ನಿಮಗೆ ಏನು ಅನಿಸುತ್ತದೆ、ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ。ಈ ಬ್ಲಾಗ್ ಮೂರನೇ ತಲೆಮಾರಿನದು。ಆರಂಭದಿಂದಲೂ 20 ವರ್ಷ ದಾಟಿದೆ.。 2023ಜನವರಿ 1 ರಿಂದ、ಸದ್ಯಕ್ಕೆ, ನಾನು ಬೆಸ ಸಂಖ್ಯೆಯ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.。ನಾನು ನನ್ನ ಭವಿಷ್ಯದ ನಿರ್ದೇಶನ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತುಂಡು ತುಂಡಾಗಿ ಯೋಚಿಸಲಿದ್ದೇನೆ.。

ಇದು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೋಜು ಇರಬಹುದು

ಮೇಜಿನ ಮೇಲೆ ಸಿಹಿ ಬಟಾಣಿ (ಜಲವರ್ಣ, ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುವ ಮೊದಲು)

ನೀವು ನೋಡಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.。5/25"ಒತ್ತಡ-ಮುಕ್ತ ಚಿತ್ರಗಳು" ಬ್ಲಾಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಬಳಸಲಾದ ಮೂರು ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಟಿಫ್ ಒಂದಾಗಿದೆ、ನಾನು ಹೊಸ ಮಾದರಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ನೀವು ಏನು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಿ?。2ಇದು ನನ್ನ ಎರಡನೆಯದು ಆದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.、ಕೃತಕ ಬೆಳಕಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವುದು、ಉತ್ಪಾದನೆಯ ಉದ್ದೇಶವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸಿದೆ.。

ಅಂತಹ ಒಳಾಂಗಣ ಬೆಳಕಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಿಲ್ಲ.、ನೀವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದರೆ、ನೀವು ಬಹುಶಃ ಬಣ್ಣವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ。ಇದು ಛಾಯಾಗ್ರಹಣದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಚಿತ್ರಿಸಬಹುದಾದ ಮೋಟಿಫ್ ಆಗಿದೆ.。

ಇನ್ನೊಂದು ಗುರಿ、ಸಣ್ಣ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗುಂಪಾಗಿ ಸೆಳೆಯುವುದು ಕಲ್ಪನೆ.。ಬಿಳಿ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ನೇರಳೆ ಎರಡೂ、ನಾನು ಒಂದೇ ಒಂದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೂವಿನ ಆಕಾರವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.。ಹೀಗೆ ಹಲವಾರು ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ದೃಶ್ಯಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿವೆ.、ಅದನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸುವ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ಆಗಿದೆ.。

ಸೀಲಿಂಗ್‌ನಿಂದ ನೇತಾಡುವ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಕಾರವನ್ನು ನಾನು ಇನ್ನೂ ಚಿತ್ರಿಸಿಲ್ಲ.、ನಾನು ಅದನ್ನು ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ಚಿತ್ರಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.。ಹಿಂದಿನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ, ಮರೆಮಾಚುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು。そういった技術的な興味もありますが、自由な（まだ不十分ですが）筆遣いそのものを楽しんでいます。

絵画のイマジネーション

編集中のビデオから

あなたが絵を描いている人だとしましょう。あなたの絵を描く頻度はどれくらいでしょうか。ふだんは描かないが、旅行に行くときは必ず小さなスケッチブックを持っていく人。月に1枚くらいは花やペットなどを描く人。一年または数年に一枚くらいだが、興が乗ってくると一度に十枚くらい描いたりする人。絵画教室や講座に通っていて、定期的に描く人など、きっとさまざまな絵画ライフがあると思います。

満足度100%に描けることはないとしても、半分の50％以上は、描いたこと自体でも満足できるでしょう。でもそれだけでなく、たとえば旅先での一枚のスケッチは、もしも時間切れで未完成のままだとしても、それを見るたびに前後の出来事までをも記憶の中に湧きあがらせてくれる、自分だけの魔法の箱を作ったようなものでもあります。あなたもきっとその蓋を開けるたび、不満足だった残りの部分を補う以上の愉しみを密かに味わったことがあるに違いありません。
　（旅先でのものに限らず）そのようなスケッチを、箱の中だけに閉じ込めておくのはちょっともったいない気はしませんか？もしかすると、それらのスケッチはもっと頻繁に外へ出たがっているのかもしれませんよ。

スケッチをそのまま、新しく大きく描き直してみた経験もきっとすでにあるでしょう。そして「やっぱり現場でなくちゃダメだね」とか言って、そのままクルクルと丸めてどこかに押し込んでしまったかもしれませんね。ある意味でそれは当然なのです。
　一枚の絵・スケッチには、それぞれひとつずつ「絵画のイマジネーション」が宿っています。同じイマジネーションを“使いまわし”することは、絵画自体が「拒否」しているんですよ。“『わたしだけのわたし』にして” と絵があなたに要求しているんです。あなたはそれに応えなくてはなりません。どうやったら応えられるか、ちょっとプレッシャーですよね。

ひとつヒントをあげましょう。①モチーフ（題材）は変えないこと　②「魔法の箱」の中をもう一度覗いてみること。きっと何か大事なことが見つかります　③それをモノではなく、たとえば「色」で表現してみること　の３つです。スケッチではモノだけしか見ていないことがよくあるものです。モノはまだサナギ。あなた自身の記憶の何かと結びついて、はじめてイマジネーションになるのです。羽が生え、飛べるようになるのです。魔法の箱は「奇跡の箱」でもあるんですよ。

ストレスのない絵

Cafe のスイートピー（水彩）

ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ、教室の帰りに数人とコーヒーを飲みにデパートの近くのカフェに寄ったとき、テーブルの上にスイートピーがグラスに入っていた。正面のガラス窓に暖かみのある照明が映り、その情景がきれいだったので写真を撮っておいた。

そのうちの2枚を合成して描いてみた。YouTube用のビデオを作るために、やや無理やり写実傾向、技法解説の方向性を持った水彩画を描くことが多くなったが、直感的で、言葉で説明しにくいような、こんな絵を描くとなんとなくホッとする。というよりストレス解消になる。ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆ、YouTubeにアップすることそのものもまだまだ強いストレスではあるが、その方向の絵を描くのもそれに劣らないストレスになっている。

描きたいものを描けばいいはずだが、今のところそれでは視聴者がほぼいなくなってしまう。何度か小出しにテストしてみた結果がそう。いつまでも必ずしも受けないわけではないとも思うけれど。YouTubeを見る、物言わぬ人々の要求はなかなか厳しい。ಅದೇನೇ ಇದ್ದರೂ、少なくともあと半年はもう少しそんなストレスに耐え、どんなものでもサラサラっと描けるようになろうと思っている。そのプレッシャーをテコに、私自身の技術力もちょっとはあがりそうな気もするから。