Düğmeye düzgün basamayan bir çocuk var.。
Kendisinden küçük bir çocuk bile bunu gerektiği gibi yapabilir.、Bunun nedeni çocuğun çok genç olması değil。
Çocuk ilk kez yanlış düğmeye bastı.。Tam olarak yetişkinin hareketini kopyaladığımı sanıyordum ama、İşlemi tam olarak anladıktan sonra düğmeye bastım.、Düğmeler ve düğme delikleri birer birer kapalıydı.。
hızla tüm düğmeleri açtı、yeniden yaptım。Ancak düğmeler birer birer yeniden değişti.。inatçı olur、Birçok kez geri aradım ama、Her seferinde düğme arızalanıyordu.。
HAYIR、Aslında birkaç kez oldukça iyi anlaştık.。Ancak、Bunun tesadüfen gerçekleştiğini kabul edemez.、Mükemmel uyum sağlamanın sırrını bilmek istedim.。
bu onun için、Çok zor bir problemdi。Diğer çocukların bunu neden her zaman düzgün yaptıklarını (ya da ona öyle göründüğünü) merak ettim.、Çocuğa hiçbir zaman doğrudan “Ne yapacaksın?” diye sormadım.。
Sadece gösteriş yapmak ve ``Bunu böyle yaparsın'' demek yeterli değil.、sırrın açığa çıkmayacağını düşünüyordu。Ne yapabilirim、İnsanlara açıklayabileceğinizden farklı.、içgüdüsel olarak biliyordu。Ve、Bana bu kadar büyük bir sırrı bu kadar kolay söylemesine imkan yok.、Bir yetişkin gibi önceden düşünüyordum.。
Sonunda、Çocuk tüm düğmeleri yırttı, parmakları kanıyordu.、Onu yere fırlattım ve defalarca üzerine bastım.。Bunun düğmenin hatası olmadığını biliyordum.。
bir kız izliyordu。
Çocuk her zaman kendini düzgün bir şekilde ilikleyebiliyordu.、Neden bunu iyi yapabilirim?、Bunu hiç düşünmedim。Bu ne、Bu onun için normal bir şeydi。
Kızlar için、Çocuk garip bir şekilde düğmelerle oynamaya kendini kaptırmış görünüyordu.。Ve nihayet düğmeye bastığında、Kendimi ezilmiş gibi hissediyorum、Çığlık atmaktan kendimi alamadım。
「ばか！」 2013/8/1
