Το σκίτσο είναι、Από το φάρο Shiriyazaki με θέα στον Ειρηνικό Ωκεανό、Βρίσκεται σε μικρή απόσταση προς τα νότια.、Σχεδίασα μια κεραία ύψους πολλών δεκάδων μέτρων και τη βάση της.。Η δομή της βάσης είναι μικροσκοπική.、Αίθουσα εξοπλισμού από σκυρόδεμα。Αλλά、Για κάποιο λόγο κάθε φορά που έρχομαι εδώ、(Ακόμα κι αν δεν ζωγραφίσω τον περίφημο φάρο) Θέλω πάντα να σχεδιάζω αυτήν την κεραία.。Κάτι ταράζει άθελά μου την καρδιά。Εκδρομή με λεωφορείο για παιδιά της Δ' δημοτικού、Θυμάμαι ότι το ζωγράφισα την πρώτη φορά που ήρθα.。Κοιτάξτε αυτήν την κεραία、Είναι περίεργο γιατί εξακολουθώ να νιώθω σχεδόν όπως ένιωθα τότε.。
Μια καρακάξα (μεσαίου μεγέθους γεράκι) πετά στον ουρανό。Ένα μικρό πευκοδάσος συνεχίζει στο βάθος、Στα βάθη, το ύψος του Shitsukari (πειθαρχία) είναι 2、βράχος μήκους 300 μέτρων、Ο Ειρηνικός Ωκεανός ωθείται προς τα έξω από τα δεξιά προς τα αριστερά της οθόνης.。Αυτό ολοκληρώνει την εικόνα μου。Ζω ανάμεσα σε ανθρώπους και αυτοκίνητα κάθε μέρα.、Τον τελευταίο καιρό νιώθω λίγο κουρασμένος.。Η σχεδίαση αυτού του σκίτσου είναι σαν ένα εισιτήριο για έναν άλλο κόσμο。...Ίσως κάπου στην καρδιά μου να θαυμάζω τις καρακάξες.。
