Катэгорыя: Несакрэтны

Не за гарамі персанальная выстава、Таму што я заняты і адчуваю сябе дрэнна.、Апошні выклік спыніўся。

Мяркую, нічога не можа дапамагчы, што я заняты、Мяне турбуе "галавакружэнне"。Гэта пачалося раптоўна некалькі дзён таму раніцай.。

раніца、У той момант, калі я паспрабаваў падняць футон、Столь пачынае круціцца、Я ўпаў на футон。``Ты не надта напружваўся ўчора, так?'' - падумаў я пра сябе.。Я думаў, што гэта ад нагрузкі на шыю, на якой ёсць грыжа.。Хутка сціхла, але、Калі я зноў прачнуся、Столь зноў круціцца。

на шчасце、Гэтыя два разы былі ўсё, што спатрэбілася на дзень.、Я нерваваўся, калі ехаў на машыне.。Мяне хвалявала, што будзе, калі ў мяне раптам закружыцца галава.、Мне ўдалося скончыць працу。Хаця галава ў мяне не баліць、Я адчуваю ціск у галаве。Калі мераю ціск, то 125-92.。Нягледзячы на ​​​​сказанае вышэй, мінімальны артэрыяльны ціск занадта высокі.。Звычайна мой ціск складае каля 100-70.。Часам вяршыня апускаецца ніжэй за 100、Я вельмі хвалююся, што ў мяне можа быць нізкі ціск.、Мяне вельмі зацікавіў гэты 92.。У мяне ўсё яшчэ час ад часу кружыцца галава (нават калі я сплю)。Наколькі я шукаў у Інтэрнэце, гэта дабраякасна.、Здаецца, што яно зажыве на працягу некалькіх месяцаў, калі яго пакінуць у спакоі.。

У той дзень мне дома пазваніў брат.。Я нерваваўся, таму што стан майго бацькі сур'ёзна змяніўся.、Нарэшце мы пагаварылі аб пераводзе ў бальніцу бліжэй да майго роднага горада (дагэтуль само наведванне бальніцы было、Гэта было фізічна падаткам.)。Мы вырашылі пагаварыць пра розныя рэчы на ​​будучыню.。Я таксама занепакоены станам майго бацькі.、Пасля завяршэння персанальнай выставы я адчуў моцную патрэбу як мага хутчэй паехаць у Ааморы.。

У сельскай мясцовасці лекараў і бальніц практычна не хапае (у выніку кожная бальніца перапоўненая).、Узрастае нагрузка на лекараў、Поўна пажылых пацыентаў)。Нават калі б я змог перавесціся ў суседнюю бальніцу.、Без машыны наведванне кагосьці становіцца вялікай працай.。Да Ааморы、кіраваць аўтамабілем у адзіночку、трэба вярнуцца。Гэта само па сабе вялікі цяжар、Што рабіць, калі ў дарозе закружылася галава?、У мяне новыя клопаты。Сёлета да самага канца、Здаецца, год будзе неспакойным。

気楽な水彩スケッチ展以外では３年ぶりの個展を開催します。毎年企画しながら、２度もキャンセルしてしまった結果の３年ぶり。その間制作しなかったわけではもちろんないが、とても個展をする気分にはなれなかったのだ。ここまで来ても、まだ止めたい気分が半分ある。あとの半分は自分への興味。

「シェルターの男」は東日本大震災の前に制作されている。シェルターの語から、原発事故からのイメージが連想されてしまうが、無関係である。私の個人的、日常的な感覚から生み出されたものであることはあらためて強調しておきたい。

近年の大作では「叫ぶ男」（2008）「タツマキの男」（2009）「新生№５」（2010）と続き、「シェルターの男」（2011.DMとは別の作品）と繋がっている。描いているのは巨体の男（たぶん自分のこと）の肖像あるいは存在の在りようだと思っている。

「叫ぶ男」では人間の「言葉」ではなく、ヒトの「声」として叫びたかったから描いたのだし、「タツマキの男」では描く前も、描きながらも自分の中に大タツマキが発生していた。「新生」ではグロテスクとは何か？を自分自身の身体変化（老化を含め）を見つめて考えた。そして「シェルター」。

「シェルター」の第一の意味はもちろん「身を守るための外套・構造物」だ。「自分は弱い生き物だ」という意識が前提になっているはずだ。しかし、それでは巨体の、グロテスクで暴力的な「男」のイメージと矛盾するのではないか？

日本の民話には「鬼・おに・オニ」という巨体の男・角が生え、全身が赤かったり青かったりで、そのうえ毛むくじゃらのグロテスクな姿であるが、人畜の及ばぬ凶暴な恐るべきパワーの持ち主という「人格」が存在する。幼い女の子をいけにえにする話は多いが、その娘を自分の命より大事にする話も少なくはない。そのあたりだけ見れば、もしかして私が描いているのはオニなのではないかと、実は自分でも感じてくる。郷里である青森ネブタの造形も面白い視点を示してはくれる。

しかし、それは牽強付会というものだ。私はネブタを念頭に置いて制作したわけではないし、世界の民話を勉強してからアイデアをひねったわけでもない。だいいち、そんなところにちょいちょいと意味をなすりつけては私自身のメンツが立たない。自分がオニなら（オニであるがゆえに）哀しい、との共感がある。その共感において「新生」と繋がっているのである。（美しい女性を私はオニと心の中で呼んでいる。おそらく美白、美肌は地球の反対側に棲む多くの犠牲の上に成り立っているのだから）私は自分の歴史の中で絵を描いている。自分の存在史を描いている。私が他の画家と少し毛色が違うのは、きっとその辺に理由があるのだろうと、最近思う。

※美しい女性がオニなら、私は何であるのか逆説的に惑うのである。世界は悩ましい。

Exhibition:at Gallery Keifuu/minami-kosigaya/ phone 0489-89-1899 /11am to 6pm Come on, and talk with me.

 

最近自転車のニュースが増えている。それもマナーの悪さだけが特に取り上げられている感じだ。つい最近まで、エコだのクリーンだのと持ちあげていたのは誰だったのか、もう忘れてしまっているらしい。

事故が多くなったのは一つには乗る人が単純に増えたからだ。なのにそれに見合う施策がほぼ無いに等しかったからだ。マナーの悪い人は確かにいるだろう。若者に特に批判が集中しているようだが、おばちゃんたちのマナーの低さ（無知なのか、ずうずうしいだけなのかは分からないが）に較べればはるかにマシだと感じている。проста、命の危険があるようなのは、ちょっと困る。

自転車にも、乗る以上は年齢に関わらず交通講習を義務付け、またはもっと積極的に奨励するなどの施策、安全なレーンの確保など、まず行政がやるべきことがたくさんあるのではないか。お金が無い、人員が足りないという言い訳は、そのために人が死んだり、怪我しても仕方ないと言っているに等しいのではないか。

Раптам、自分がいつ自転車に乗れるようになったんだっけ？と考えた。

思い出せば、自動車を運転できるようになった時より、自転車が乗れるようになった時の方がずっと感動的だったことを思いだした。そしてそのことが私の行動範囲を住んでいた地域をはるかに越えさせ、ちょっとした冒険を与えてくれ、想像もしなかった新しい風景を私に見せてくれた。中学生の夏、アルバイトして自分の自転車を買った。８千円ぐらいだったような気がする。１日２００円で働いたがそのお金だけでは足りず、残りは親が出してくれた。

自転車の文化は日本には根付いていない。自転車も自動車も、それ自体の良さを楽しむだけの豊かな気持ちを国民的に育ててこなかったからだ。それらをただただ仕事の効率の為だけに使ってきた貧乏根性から未だに抜けられないこの国が、高速鉄道から車窓の風景を奪ってしまっても一向に平気なのと、根は一緒なのだろう。　2011/11/12