*Гэта выдуманая гісторыя。не мае ніякага дачынення да рэальнага чалавека。
адзін дзень、Настаўніца прынесла ружу як сюжэт карціны.。Я люблю глядзець на кветкі、Я не ўмею маляваць。Больш за ўсё мне не падабаецца тое, што на ім шыпы.。Падобна на тое, што мне балюча, я не магу паварушыць ні рукой, ні пэндзлем.。
Настаўнік кажа, што маляваць ружу не трэба.、У мяне няма іншых ідэй, таму мне нічога не застаецца, як намаляваць ружы...。Я адчуў, што ёсць падвох、Я адчуў, што ёсць падвох、Гэта。Мне здаецца, я магу намаляваць што-небудзь вельмі добрае толькі на сёння. хе-хе、Не тое, каб я рабіў гэта на працягу доўгага часу, але я нарэшце паказваю свае здольнасці ...! Стрымліваючы жаданне міжвольна напяваць,、Я быў паглынуты яго маляваннем。га、Гэта як раз патрэбная колькасць стомленасці.。
Кветкі заквітнеюць толькі ў наступны раз.、Хітрасць малявання кветак заключаецца ў тым, каб намаляваць як мага больш адначасова.。закасаць рукавы、Калі я не мог не нахіліцца наперад, я падумаў: "Га? Гэта маё палатно".。Гук гуку стаў больш гладкім.。За крэслам маё новае палатно выпраменьвала чыста белую прыгажосць...。
