Ακουαρέλα για το blog που έπρεπε να δημοσιεύεται χθες。Άρχισα να γράφω ένα blog λίγο πριν τις 11μμ、Είμαι κάπως υπνηλία、Πληκτρολογώ λανθασμένα το πληκτρολόγιο、Δεν μπορώ να επικεντρωθώ στις σκέψεις μου、Κοιμήθηκα χωρίς να τελειώσω。
Το σκίτσο είναι、Ήταν πριν από λίγο καιρό、Όταν το παιδί βρίσκεται ακόμα στο δημοτικό σχολείο、Αυτή είναι μια φωτογραφία που τραβήχτηκε από όταν την πήρα στο Νίκο.。Ο καταρράκτης πέφτει από πάνω δεξιά προς το κάτω κέντρο。Ο ποταμός τρέμει από πάνω από την είσοδο του καταρράκτη、Πέφτει από το μαύρο βράχο。Με την πρώτη ματιά φαίνεται ότι πέφτει από αριστερά προς τα δεξιά、δεν είναι。
Τα φύλλα του φθινοπώρου μπορούν να εμφανιστούν παντού、Νόμιζα ότι ήταν εκπληκτικά δύσκολο να σχεδιάσω。Όταν ολόκληρο το βουνό είναι φθινόπωρο、Εάν είστε υπερβολικά dabbing, πιθανότατα θα ζωγραφίσετε μόνο κόκκινο ή κίτρινο.。Το φθινόπωρο φύγει στο προσκήνιο και το φθινόπωρο φύλλα στα δέντρα μακρύτερα είναι το ίδιο χρώμα, οπότε η απόσταση είναι ελαφριά.、Κάθε δέντρο και φύλλα είναι μικρά、Ένα προς ένα、Επειδή δεν μπορώ να σχεδιάσω ένα κάθε φορά。
Εδώ, θα παραιτηθώ για να σχεδιάσω διαφορετικά δέντρα και φύλλα.、Μια λεπτή διαφορά στη φωτεινότητα (η λευκότητα του χαρτιού διατηρείται στο προσκήνιο.、Η πλάτη είναι γεμάτη με μεγαλύτερη επικάλυψη μεταξύ πράσινου και κόκκινου.、Οπτική πυκνότητα (μικρή και γεμάτη απόσταση、Το μέτωπο είναι ευρύ και μεγάλο)、Προσπάθησα να εκφράσω το χώρο、Τι νομίζετε;。
Όχι μόνο το φθινόπωρο、Τον τελευταίο καιρό έχω γίνει τόσο τεμπέλης για να πάω οπουδήποτε。Το κρύο και τα σκίτσα、Μου αρέσει, αλλά、Είναι μια ταλαιπωρία να σκεφτόμαστε εργαλεία και οτιδήποτε。Αλλά、Όσο το δυνατόν περισσότερο、Θέλω να πάω όπου μπορώ να αναπνεύσω νόστιμο αέρα。
