Πέρασε ένας μήνας。
Ο Ίκαρος της ελληνικής μυθολογίας εκτινάσσεται ψηλά、Γιατί ήταν πολύ κοντά στον ήλιο、Τα φτερά στο σώμα μου λιώνουν、Λέγεται ότι έπεσε στη θάλασσα.。Αλλά、Δεν κοιτούσε μόνο ψηλά.、Από την άλλη, με συνεπήρε το γαλάζιο της θάλασσας που φαίνεται από ψηλά στον ουρανό.、Επιτέλους, ήθελα να συγχωνευτώ με τη θάλασσα.、Αυτή η φαντασίωση είναι πιο άνετη για μένα.。
Τι συμβαίνει αν σκεφτείτε σοβαρά ότι "τα ταλέντα διανέμονται δίκαια"。
Ο καθένας μπορεί να γίνει Leonardo - αυτό είναι λίγο αδύνατο。"Ο καθένας Leonardo" είναι αδύνατο、Για κάποιο λόγο, υπήρχε μια τηλεοπτική εκπομπή που ονομάζεται "Όλοι Picasso".。Αναρωτιέμαι αν ο Πικάσο είναι πιο κοντά σε εμάς από τον Leonardo.。
オバサンを馬鹿にしたようなタイトルだが、世の「オバサン」は、本当は凄い。酒も飲まず、家族の為に自分の時間を犠牲にし、みんなと仲良くし、しかも低賃金で、ある意味日本の産業社会のみならず日本の文化的底辺を支えてもいる。Προσπαθώ τόσο σκληρά, αλλά με κάποιο τρόπο η ουσία είναι απενεργοποιημένη。
Για να "αποφοιτήσει" μια παλιά κυρία、Ολόκληρη η οικογένεια πρέπει να είναι "γριά"。Σημαίνει να βιώνεις πόσο οι παλιές κυρίες (δηλαδή οι νοικοκυρές) βρίσκονται σε ένα σκλάβο περιβάλλον。たまに皿洗いを手伝うなんて程度ではなく、少なくとも365日であることを覚悟する。主婦は３６５日×３回×年数 そうしている。オバサンをオバサンにしたままなのは、日本社会の都合と認識すべきなのだ。
国民全員がオバサンになれば、オバサンと言う語は消えるが、オバサン文化の平均化はNOだ。本質は家族・自治体がオバサンを卒業させ、以前のオバサンでは到達できないレベルにオバサンを押し上げること。オバサンは自分自身が一生懸命で余裕が無い。卒業できるかどうかは、じつはオバサン以外の人々の問題なのだ。